Δευτέρα, Μάιος 28, 2018

Χρήστος Διαμάντης | Σύμβουλος έκδοσης | Εμπορική διεύθυνση | bycdiamantis@gmail.com
Κάρυ Γκλεζάκου | Αρχισυνταξία | carrieglezakou@yahoo.gr
Αφροδίτη Κατσαδούρη | Βοηθός αρχισυνταξίας | afrodouri@gmail.com
Θανάσης Καρράς | Web Director |  thanasis.karras@cignialo.gr

Υποδοχή – Δελτία τύπου: info@cignialo.gr

 

ΓΑΛΑΡΙΑ
I am a passenger And I ride and I ride I ride through the city's backside..
ΘΕΚΛΑ ΤΣΕΛΕΠΗ
Γεννήθηκα καί μεγάλωσα στην Αθήνα. Δυσκολεύτηκα να τελειώσω το εξατάξιο τότε γυμνάσιο, μια κι είχα ήδη αρχίσει να αλητεύω σε μπαρ,μπουάτ, κλαμπάκια κι αμφιθέατρα. Παρ' ολα αυτά, πέρασα από δυό σχολές που ευχαριστήθηκα κι εμαθα πολλά: Λεωνίδα Σταυράκου καί Ευγενίας Χατζίκου.Τήν ιδια περίοδο, στό Πινδάρειο Ωδείο είχα δάσκαλο τον gentleman τού ελληνικού ροκ, τον Δημήτρη Πολύτιμο. Από το 1980 κουβάλαγα τα δισκάκια μου σε διάφορους ραδιοφωνικούς σταθμούς. Στήν ΕΡΤ, στό Κανάλι15, στόν Flash 961, στόν 902 Αριστερά στά fm, στόν ΗΧΩfm, στόν Rock fm, στό κόκκινο105.5. Το κουβάλημα διαρκεί μέχρι τήν σήμερον ημέρα, μόνο που αντί για δισκάκια κουβαλώ (πιό εύκολα είν' αλήθεια) σιντάκια καί στικάκια. Ταυτόχρονα κι ολα μαζί καμμιά φορά, ντιτζεϊλίκι γα 15 χρόνια συναπτά, κάτι ταινίες, μερικά τηλεοπτικά, διαφήμιση, κείμενα σε περιοδικά και σε μπάντες κρουστά καί φωνητικά. Χάος δηλαδή...Αυτά.
ΦΡΑΓΚΙΣΚΑ ΜΕΓΑΛΟΥΔΗ
Προσπαθω να καταλαβω τους ανθρωπους και να διαβαζω πίσω απο τις λεξεις
ΝΙΚΗ ΣΕΡΕΤΗ
"I never faint because I'm not sure i will fall gratefully. The windmills of my mind..."
ΝΑΝΤΙΑ ΔΕΝΕΛΑΒΑ
"Γεννήθηκα περίπου πρίν τριάντα χρόνια στην Αθήνα. Η ανάγκη του να γράφεις είναι μία μορφή εξωτερίκευσης συναισθημάτων, είναι κάτι σαν το ποίημα του Bukowski, “ there’ s a bluebird in my heart that wants to get out…”. Έκφραση συναισθημάτων είναι και η εικόνα, την οποία χρησιμοποιώ συχνά, φωτογραφίζοντας ό,τι αγαπώ και κυρίως ό,τι αγαπώ στο κέντρο των μεγαλουπόλεων, ακούγοντας λίγο πιο δυνατά μουσική στα ακουστικά μου. Αν ήμουν μια συγκεκριμένη μορφή θα ήθελα να είμαι η γυναικεία φυσιογνωμία των τσιγάρων SANTE, γιατί ως γνήσια εμμονική αγαπώ τσιγάρα και καπνιστές χωρίς να’χω καπνίσει ποτέ. Φράση –κλειδί: Ο έρωτας αν δεν έχει κάτι το ανέφικτο να διεκδικήσει, μεταναστεύει. (Η Ζ. Ζατέλη το αποδίδει τον Κωστή Παπαγιώργη)"
Ουρανία Τσιαπάρα
Είμαι η Ουρανία Τσιαπάρα και γεννήθηκα το 1969 σε μια όμορφη γειτονιά του Βύρωνα όπου και μεγάλωσα. Από το 1995 ως παντρεμένη πια, είμαι κάτοικος του Μετς. Δημοσιογράφος στο επάγγελμα και όχι τυχαία, καθώς από μικρή, με θυμάμαι να μετατρέπω τη βούρτσα των μαλλιών σε μικρόφωνο και σηκωμένη στα δυο μου ποδαράκια να βλέπω τον καθρέφτη που δεν έφτανα. Από το 1992 εργάζομαι στον Αθηνα 9,84. Αποφοιτησα απο την Πρωτοβαθμια Εκπαιδευση το 1987 με γενικο βαθμο 17 κι ενώ είχα περάσει σε σχολή, που τώρα πια δε θυμάμαι, δε συνέχισα γιατί δεν ήταν των ενδιαφερόντων μου. Στο ραδιοφωνικό σταθμό της πόλης (Αθηνα 9,84) όπου εργάζομαι για 25 συναπτά έτη, ασχολούμαι με τη σύνταξη ειδήσεων στη μεσημβρινή βάρδια, ενώ έχω περάσει από ρεπορτάζ, καθώς και παρουσίαση και παραγωγή εκπομπών και δελτίων ειδήσεων. Επιπλέον, το 1995 εργάστηκα στην πρωινή καθημερινή εκπομπή του Mega, με παρουσιαστή τον δημοσιογράφο Παύλο Αλέπη. Έκανα την παραγωγή της τρίωρης εκπομπής, καθώς κι ελεύθερο ρεπορτάζ. Μεταξύ άλλων -πάρα πολλών- που έχω κάνει σ’ αυτή τη ζωή- ..έχω κι έναν εγγονό που αν μπορούσα θα έβαζα τη δική του φωτογραφία για να ομορφύνει το πλάνο!
ΑΝΘΗ ΠΑΝΟΥ
Το βιογραφικό μου ακόμη το γεμίζω
ΗΛΙΟΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΤΕΝΤΕΣ
..μου φαίνεται αστεία αυτήν η λέξη αληθεία δεν ειμαί καμιά ήπειρος ή κανένας πλανήτης ή δεν ξέρω τι αλλά δεν ξέρω και τι είμαι, είμαι εγώ. Μου αρέσει να μιλάω καμιά φορά, όταν μου ζητείτε δυσανασχετώ κάπως
ΚΑΡΥ ΓΚΛΕΖΑΚΟΥ
Είμαι δημοσιογράφος από πάντα. Και θα παραμείνω μέχρι τελευταίας πνοής. Εντάξει έκανα σύνταξη κι εκφώνηση δελτίων ειδήσεων σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, έκανα την αρχισυντάκτρια και τη ρεπόρτερ, έκανα τη διευθύντρια και μ' επιτυχία αλλά τι τα θες μάνα μου, ούτε λεφτά έβγαλα ούτε γκόμενο πρόλαβα να καπαρώσω.. Το να γράφω ήταν ψυχανάλυση, τρόπος διαφυγής από τον κόσμο του "αλλού ντ' αλλού" . Απεχθάνομαι τα πρέπει και τους κανόνες, αγανακτώ με τους ατσαλάκωτους ανθρώπους, τους φλύαρους, με μακιγιαρισμένες συμπεριφορές και ζωές. Έχω ψύχωση με τα σκυλιά κι ενίοτε είμαι κυκλοθυμική. Αλήθεια είναι, ότι πραγματικά δυνατός είναι αυτός που παραδέχεται τις αδυναμίες του. Το σημαντικότερο προσόν είναι να διαφέρεις από την μάζα, χωρίς όμως να την περιφρονείς.. Το' χεις;
ΒΕΝΙΑ ΜΠΟΒΗ
Αθηναία ανέκαθεν, Λονδρέζα από συνήθεα. Αιώνια φοιτήτρια των τεχνών και των επιστημών. Αγαπάμε μπαρ, μουσική, τον 19ο αιώνα, πολιτισμικά μείγματα και καθετί άλλο που περιμένει να ανακαλυφθεί.. και τις γάτες. Το συγγραφικό- βιογραφικό ,περιορίζεται σε εργασίες για τη σχολή, και κάθε λογής επαγγελματικά έγγραφα για αυτό υπομονή.
ΕΛΛΗ ΚΟΝΤΟΥ
Γεννήθηκα και μεγαλώνω στην Αθήνα. Με καταγωγές από Κέρκυρα, Τένεδο/Μικρά Ασία ,με μια μητέρα που γεννήθηκε στην Τανζανία και μεγάλωσε στο Λονδίνο, ακροβατούσα μεταξύ Ψυχικού, Κολωνακίου και Εξαρχείων όπου και τελείωσα όπως όπως το λύκειο. Η τάση μου και το ενδιαφέρον μου για την αισθητική και εν γένει όλη την σφαίρα αυτής της αντίληψης για αυτό που ονομάζεται τέχνη είχε εκδηλωθεί από νωρίς μπορώ να πω. Δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία σε μια υποτροφία στα δεκατρία μου και συνέχισα με σπουδές σε δημοσιογραφία όπου πέρασα κάποια υπέροχα χρόνια στην ΕΡΤ και σε κάποια ειδησεογραφική εκπομπή του ΑΝΤ1. Έιχα και έχω μεγάλο ταλέντο στις πωλήσεις, πράγμα που εκμεταλλεύτηκα επίσης σε διάφορες εργασίες, μέχρι που μου ξαναχτύπησε την πόρτα αυτός ο έρωτας που είχα αφήσει για καιρό στην άκρη, η ανάγκη για δημιουργία και δεν μου αφήνει πλέον κανένα περιθώριο να μην τον ακολουθώ. Είναι η γλώσσα μου, είναι εγώ.
ΟΛΓΑ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ
βιογραφικό.. Ή - I'm a fountain of blood In the shape of a girl -απλό- / ή αν θες κάτι πιο συμβατικό: Γεννήθηκε στην Αθήνα, ζει στο Λονδίνο. Πιστεύει στον David Lynch και στον Tom Waits. Αγαπάει τις γάτες, το κόκκινο κρασί, τα Γαλλικά, το μωβ χρώμα και τα teen movies της δεκαετίας του '80.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΑΤΣΑΔΟΥΡΗ
σαρκοφάγα ενεργητικοπαθητική προδιάθεση για αρπαχτές με λέξεις. χωρίς αγκαλιά. ανιάτως πάσχουσα από χρόνιο σεξισμό για την πάρτι τους. εντοσθιώνω ψαχουλευτικά ανθρωπάρια, παπάρια, στιγμές, στυγνές, ψαχουδουλεύοντας χωρίς τακτ οισοφάγους και στομάχια. μεγάλωσα σε χωριό. πιστεύω στο μάτην
ΜΑΤΙΝΑ ΤΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ
H Ματίνα Τσιμοπούλου είναι κατά βάση δασκάλα. Έχει αποφοιτήσει από το Παιδαγωγικό του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και από το μεταπτυχιακό του ίδιου τμήματος στον τομέα της Κοινωνικής Θεωρίας. Άρθρα, μεταφράσεις και ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα (to periodiko, αντλία, το κύμα, bibliotheque, artic, κατιούσα, σελιδοδείκτης, frenchphilosophy, fractal κ.α.) .Πρόσφατα κυκλοφόρησε η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο «Ετεροτοπίες» από τις εκδόσεις Φαρφουλάς.
ΖΩΗ ΑΛΕΞΑΚΟΥ
Εκεί θα τα βρεις. Κάποιο κλειδί που θα πάρεις . Μονάχα εσυ που θα πάρεις . Και θα σπρώξεις την πόρτα , θ’ ανοίξεις το δωμάτιο , θ’ ανοίξεις τα παράθυρα στο φως. Ζαλισμένα τα ποντίκια θα κρυφτούν , οι καθρέφτες θα λάμψουν , οι γλόμποι θα ξυπνήσουν απ’ τον άνεμο . Εκεί θα τα βρεις . Κάπου - απ’ τις βαλίτσες και τα παλιοσίδερα . Απ’ τα κομμένα καρφιά , δόντια σκισμένα , καρφίτσες στα μαξιλάρια , τρύπιες κορνίζες , μισοκαμένα ξύλα , τιμόνια καραβιών . Θα μείνεις λίγο μέσα στο φως . Ύστερα θα σφαλίσεις τα παράθυρα . Προσεχτικά τις κουρτίνες. Ξεθαρρεμένα τα ποντίκια θα σε γλείφουν , θα σκοτεινιάσουν οι καθρέφτες , θ’ ακινητήσουν οι γλόμποι. Κι εσύ θα πάρεις το κλειδί και με κινήσεις βέβαιες χωρίς τύψεις , θ’ αφήσεις να κυλήσει στον υπόνομο , βαθιά βαθιά μες στα πυκνά νερά . Τότε θα ξέρεις . ( Γιατί η ποίηση δεν είναι ο τρόπος να μιλήσουμε , Αλλά ο καλύτερος τοίχος να κρύψουμε το πρόσωπο μας ). Μ. Αναγνωστάκης
ΓΩΓΩ ΛΙΑΝΟΥ
Η Γωγώ Λιανού γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Στυλίδα του Νομού Φθιώτιδας. Έχει σπουδάσει μουσική τεχνολογία και έχει εκδόσει 3 ποιητικές συλλογές, με πιο πρόσφατη, τη Θλίψη Καιρική.
ΝΑΓΙΑ ΞΕΝΑΚΗ
Μεγάλωσα στην επαρχία ,εν πλω, σε ένα νησί. Δεν έχω γεννηθεί ακόμα και δεν είμαι σίγουρη για τον αν έχω πεθάνει ως τώρα. Υπάρχω με την αμφισβήτηση , το δείλι , την μουσική και την ηδονή των λέξεων . Σιχαίνομαι την ομοιομορφία . Είμαι ερωτευμένη με κάθε αντίφαση . Για να σε συμπαθήσω αρκεί να έχεις συναισθήματα διπολικού και την ικανότητα να μπορείς να τα ελέγχεις χωρίς να τα σκοτώνεις . Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω ένα τριαντάφυλλο δίπλα σε ένα άδειο μπουκάλι κρασί.
ΜΑΡΙΑ ΚΑΝΔΥΛΗ
Ζω σε μια πόλη με θάλασσα, κατάγομαι από μια πόλη με λίμνη. Παντού νερό… Εγώ όμως δηλώνω της γης επειδή δεν μπορώ να δηλώσω αερικό. Γράφω συνέχεια ακόμα κι όταν δεν κρατώ στυλό, ακόμα κι όταν μου λείπει το χαρτί εγώ γράφω. Καταγράφω είναι μάλλον η σωστή λέξη. Επίμονα, επίπονα καταγράφω συναισθήματα: Δικά μου, δικά σου, ό,τι βρώ. Έκρυψα σε ένα βιβλίο τις πρώτες καταγραφές, για να μην τις χάσω. Πλυμένα Λάβαρα και γω υπογράφοντας συγγραφέας του, ταυτόχρονα υποσχέθηκα να συνεχίσω -χωρίς στυλό χωρίς χαρτί- να ψάχνω συναισθήματα : Δικά μου, δικά σου, ό,τι βρω. Πιστεύω στον καλύτερο μας εαυτό όμως δε με ξαφνιάζει και ο χειρότερος. Ονειροβατώ με ρεαλιστικό τρόπο κι έτσι στριμώχνω μια δική μου ανεπίσημη πραγματικότητα μέσα στην άλλη. Την επίσημη. Αγαπώ τις αυθόρμητες πράξεις, απεχθάνομαι τις σκόπιμες απραξίες. Θυμάμαι το χθες, περιμένω το αύριο, ζω το τώρα.
ΓΙΩΤΑ ΤΖΟΤΖΟΛΗ
"Η αγάπη μου για την φωτογραφία με ολοκληρώνει, με γεμίζει και με αδειάζει σαν ένα περίστροφο, με απόλυτο σεβασμό και αγάπη . Το κίνητρο μου? Η στιγμή . Απληστα κλικ του ματιού , στιγμές δυνατές, οδυνηρες, χαρουμενες...ενα συνεχές καρέ. Ο δικός μου επίλογος στην προσωπική κινηματογραφική ταινία που λέγεται Ζωή. Η φωτογραφία είναι πάθος, είναι η λύτρωση και η "καταδίκη" σου. Η φωτογραφία είσαι EΣΥ."
ΚΛΕΙΩ ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
Είμαι μια ονειροπαρμένη - εξαρτημένη από ανθρώπους, ήχους, λέξεις, μυρωδιές, αγγίγματα, εικόνες, ιστορίες. Χωρίς αυτά δεν είμαι τίποτα.
ΕΦΗ ΒΕΝΙΑΝΑΚΗ
Καταβάθος ποιήτρια
ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΖΟΛΩΤΑ
Γεννήθηκα το Νοέμβρη του '67 και από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ζωγράφιζα και ταξίδευα. Μεγάλωσα αλλάζοντας συνεχώς τόπο κατοικίας και με την αίσθηση πως το μόνο που μπορώ να κάνω καλά είναι το να ζωγραφίζω, επομένως ο δρόμος για την ΑΣΚΤ, έμοιαζε σχεδόν μονόδρομος. Λένε πως η τύχη βοηθάει τους τολμηρούς κι έτσι κατάφερα ν' αποφοιτήσω το '92 από το εργαστήριο του Νίκου Κεσσανλή. Το '91 γνώρισα τυχαία τον σκηνογράφο Τ. Ζωγράφο, με τον οποίο συνεργάστηκα σε τηλεοπτικές παραγωγές, αλλά γρήγορα εγκατέλειψα τον χώρο αυτό, καθώς ήθελα να ετοιμάσω την 1η μου ατομική έκθεση, που έγινε το '94 στο Θησείο. Έκτοτε ακολούθησαν άλλες 3 ατομικές και 14 ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στη Γαλλία . Το 2004 οι συνθήκες ζωής με ανάγκασαν να εγκαταλείψω την Αθήνα και να εγκατασταθώ στη Ναύπακτο, όπου διδάσκω την ζωγραφική σε δημόσια σχολεία και σε υποψηφίους για σχολές Καλών Τεχνών και Αρχιτεκτονικής. Επιστροφή λοιπόν στην επαρχία και επιστροφή στα θρανία, τυχαίο άραγε;
ΤΖΩΡΤΖΙΝΑ ΚΑΡΑΝΤΕΝΙΖΗ
Μεγαλωμένη σε όλη την Ελλάδα με μια ιδιαίτερη αδυναμία στην πρωτεύουσα. Ανήσυχο πνεύμα από μικρή ταλαιπώρησα πολλοί κόσμο ιδιαίτερα τους γονείς μου! Τα καλούπια ποτέ δεν τα καλοδέχτηκα και πολλές φορές έβαλαν φρένο στα όνειρα μου όμως δεν με σταμάτησαν. Το μότο μου για την ζωή ‘’ Όλα γίνονται για κάποιο λόγο’’ ακόμα και τα στραβά, όλα αυτά που μας κάνουν να χάνουμε για λίγο την ελπίδα μας! Ίσως να με χαρακτήριζα ονειροπόλα, χαμένη μέσα σε μια δική μου πλάνη όμως να σου πω κάτι? Είναι τόσο μικρή η ζωή που δεν με απασχολεί….απλά θέλω να ζήσω όσα περισσότερα μπορώ!
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΟΥΣΗΣ
Γεννήθηκε Μεγάλη Πέμπτη πρωί. Σε ηλικία δυόμισι ετών μπορούσε να ξεχωρίζει τα αυτοκίνητα κοιτώντας απλώς τις ρόδες τους. Από τις δημοσιογραφικές σπουδές του θυμάται το χαϊκού του διευθυντή της σχολής στην οποία φοιτούσε «η ήσυχη λιμνούλα, ο βάτραχος πηδάει, ο ήχος του νερού». Ένα πρωί άκουσε τον δίχρονο γιο του να φωνάζει «μαλάκααα!» κι αμέσως μετά να συμπληρώνει «ο μπαμπάς». Ψυχολόγος θα γίνει, το πουλάκι μου.
ΜΑΝΟΛΗΣ ΠΟΛΕΝΤΑΣ
Ο Μανόλης Πολέντας είναι ποιητής, δημοσιογράφος και μουσικός παραγωγός στο ραδιόφωνο. Οι σπουδές του περιλαμβάνουν Μάστερς. στην Πολιτική Οικονομία και Διδακτορικό στην Αγγλική Ποίηση και Λογοτεχνία. Ζει στην Αθήνα.
ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ
Αγάπησα τα υπόγεια γιατί τα μπαλκόνια σου δίνουν την επιλογή να πηδήξεις κι εγώ ήθελα μονο να δω τί έχει πιο κάτω.
ΙΑΣΩΝ ΧΑΡΧΑΛΑΚΗΣ
Γεννήθηκα στην Αθήνα το έτος 1989. Μεγάλωσα στην Άνω Γλυφάδα (κατά τους ντόπιους Τερψιθέα). Και από 'κεί. γυροβολιές σε όλη την Αθηνά. Με προορισμό στο τέλος το κέντρο και τα μαγικά Εξάρχεια. Από το δημοτικό κι έπειτα και μέχρι τώρα τελευταίο θρανίο. Ακουστικά για την καλή υγεία και τα "σταράκια" σε εξαθλίωση, κλασικός "αλήτης" δηλαδή. Από το 2008 με βρίσκεις αναμεσά σε πίνακες ζωγραφικής, graffity, μουσικές και μέσα στίς σταγόνες της βροχής. Με δυο σχολές στο σάκο μου που έχω στην πλάτη μου. Τη Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων (μάγειρας) και την Σχολή θέατρου Πρόβα της Μαίρης Ραζή. Και από εκεί μ΄αεροπλάνο στην Αγγλία και στο Kingston. Για το τρίτο κατά σειρά πτυχίο εικαστικών και κάλων τεχνών. Τώρα αν με ψάξεις να με βρεις θα' μαι στη σχολή ή στα πειρατικά του Καπταιν Τζεϊ. ή σε διάφορες εκθέσεις - συναυλίες. Και ΄κεί που δε με έχεις δει ακόμα.. Όλο και κάπου με πάρει το μάτι σου. Να χαμογελάμε πρωτίστως κιόλα θα punk καλά.
σινιάλο.
Τη σκιά σου σμιλεύω
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΑΛΑΠΑΣ
Καλησπέρα σας. Λέγομαι Κωνσταντίνος Σαλάπας και έχω γεννηθεί πριν από 42 χρόνια στον (ομ)φαλλό του κόζμου, το μαγευτικό Αγρίνιο. Μερικά πράματα που θα έπρεπε να ξέρετε για μένα είναι ότι είμαι μουσικός (ντράμερ δηλαδή, όχι μουσικός κανονικός), πεχερεματίας (δηλαδή ένα ωδείο έχω, δεν το λες και κανονικός πεχερεματίας), συγγραφέας (κειμένων της μαύρης πούτσας δηλαδή, όχι κανονικών), κάμνω πολεμικαί τέχναι (χόμπι, όμως, όχι κανονικά ξύλο και τέτοια, μπρρρρρ), έχω παντρευτεί (δημαρχείο, όμως, μαλακίες, όχι κανονικά στην εκκλησά, όπως ούλοι οι χριστιανοί), και έχω ένα γιο, τον Στέφανο, που ελπίζω αυτός να γίνει λίγο πχιο κανονικός από εμένανε. Αλλά ίσως και όχι. Εδώ θα δγιαβάζετε κείμενα που λένε μόνο αλήθειες, που οι αλήθειες πονάνε, ειδικά αν πηγαίνουνε κόντρα στις αλήθειες που έχετε εσείς στο κεφάλι σας. Αν έχετε διαφορετική άποψη από εμένανε, θα σας έδινα ένα ημέηλ να μου στέλνετε, αλλά επειδή στ' αρχίδια μου, δεν θα σας δώσω. Στην τελική, ο καθείς και η αποψάρα του. Και εγώ με τη δική μου. Ξέρετε, άλλωστε, τι λένε για τις απόψεις; Εγώ όχι. Οπότε αν θέτε στείλτε μου στο ημέηλ. Που δεν έχω.
ΘΑΝΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
Ξεχασμένος στο νότο, γεννημένος αλλού, δημοσιογραφώ από τα 19 μου χρόνια. Μ’ αρέσει να γράφω για ό,τι βλέπω και όπως το βλέπω, δίχως υπαγορεύσεις. Αυτό δεν ισχύει πάντα, αλλά το προσπαθώ. Έχω κάνει τα φεγγάρια μου και σε ενημερωτικές και σε ροζ και σε κίτρινες τηλεοπτικές εκπομπές στο MEGA, στον ΑΝΤ1 και στον Alpha. Στο ραδιόφωνο πέρασα από τον Μελωδία και τον Planet 1045 (που πλέον δεν υπάρχει), με δίμηνα διαλλείματα σε Business Radio και Profit (επίσης εξαφανίστηκαν), μέχρι τον Alpha989 και τον Real fm όπου και υπάρχω τα τελευταία 10 χρόνια στη σύνταξη ειδήσεων. Στα ενδιάμεσα μού δόθηκε η ευκαιρία να γράψω δύο αράδες για μουσική σε περιοδικά όπως το Symbol του Επενδυτή, το ΚΑΙ, το Avantage, την περίοδο που άνθιζε ο περιοδικός τύπος.
ΑΛΕΞΗΣ ΣΤΑΥΡΑΤΗΣ
Πώς να αδικήσεις τον εαυτό σου γράφοντας.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ
Γεννήθηκα απο γονείς καπνεργάτες στην Καβάλα.Παιδικά και εφηβικά χρόνια στις αλάνες της πόλης.Επαρχιώτης στα 18 στην Αθήνα.Δύσκολη προσαρμογή.Νοικιάζω σπίτια στα Εξάρχεια Ιουστιανιανού,Ερεσού Νομική, καταλήψεις, πορείες, 815 ,Κουμής,Κανελλοπούλου πλατεία θρυλικά στέκια (Vitofski,Green door ,Point,Πήγασος Οκτάνα Σουίνγκ).Πριν πάρω το πτυχίο και ενώ χρωστούσα δυο πτυχιακά μαθήματα ξεμιαλίζομαι απο την μαγεία του σκοτεινού θαλάμου του φίλου μου Σωτήρη.Ερωτεύομαι την πρώτη μου φωτο.μηχανή PENTAX K2dmd και παρέα με την ΗΟΝΤΑ 250 ΡS ξεχύνομαι στους δρόμους στις συναυλίες στα στέκια στις καταλήψεις ,και οδοφράγματα.Γράφομαι στην σχολή Σταυράκου στο τμήμα Εικονοληπτών έχοντας καθηγητές τους Ραφαηλίδη,Σκαλενάκη ,Καβάγια,Πάσχο.Πρώτη μου δουλειά στο Αντί.Φωτογραφίζοντας για το Kits Κάτι το ωραίον.Συνεργασία με την Κατερίνα Γώγου για την ποιητική της συλλογή ΑΠΟΝΤΕΣ.Συνεργασία με την εφημερίδα Πρώτη . Μέχρι πριν λίγο καιρό συνιδρυτής φωτοειδησεογραφικών πρακτορείων.και πρόσφτα απο τις εκδόσεις στο Περιθώριο έκδοση του βιβλίου "Είμαστε τρελοί και ευτυχισμένοι"
ΜΑΡΙΟΣ ΛΩΛΟΣ
(Φωτορεπόρτερ)
ΕΞΩΡΕΦΡΕΝΙΚΟΣ
Ακούστε - ακούστε..
ΣΠΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε μια κουκίδα του χάρτη που κάποιοι είπαν Αιγάλεω. Μια πόλη που ξεκινά από το Α και τελειώνει στο Ω και κάπως έτσι ξετύλιξε το κουβάρι της ζωής μου. Στην αρχή χεβιμεταλάς, μετά από όταν γνώρισα τους Monster Magnet & τον Tom Waits μουσικόφιλος. Σπουδές στο τμήμα Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε και ένα μεταπτυχιακό στο ίδιο τμήμα στην κατεύθυνση των Πολιτισμικών Σπουδών. Αεκτζής, βρωμόστομος με το σύνδρομο του συλλέκτη που με διακατέχει να περιορίζει τα τετραγωνικά κάθε σπιτιού που έχω μείνει. Βιβλία, δίσκοι, cds, dvds, posters, figures παντού. Δουλειά σε δημοσιογραφικά, αθλητικά και μουσικά sites. Μια συνέντευξη με τον Lemmy μεγάλο παράσημο και μετά Didi Music. Υπεύθυνος επικοινωνίας στο γραφείο τύπου. 4 χρόνια και αμέτρητες συναυλίες και άλλες τόσες αναμνήσεις. Stage Volume 1, Gagarin, Fuzz, Piraeus 117 Academy, TerraVibe. Rockwave Festival: άλλο ένα κομμάτι μεγάλο της ζωής μου. Το 2017 στον Αnt1 Media Lab προσπαθούμε να καταλάβουμε με τους σπουδαστές Ηχοληψίας & Μουσικής Παραγωγής τι είναι άραγε η Μουσική Βιομηχανία. Τελευταίο άφησα αυτό που αγαπώ πιο πολύ: Γράψιμο. Γράφω για όσα έχω ζήσει και όσα θα ήθελα να ζήσω. Γαλέρα, Χίμαιρες, Gazzetta, Sonik, Humba κάποια στιγμή φιλοξένησαν τα λόγια μου. Από τις εκδόσεις Πνοή κυκλοφορεί το πρώτο μου βιβλίο που λέγεται «Ανθρώπων Σκιές» Είμαι ο Σπύρος Σμυρνής και χάρηκα πολύ για την γνωριμία. Ελπίζω και εσείς το ίδιο!
ΣΙΝΕΜΜΟΝΙΚΟΣ
"Ό,τι Απόμεινε Απ' Την Ευτυχία"
ΘΑΝΑΣΗΣ ΞΕΝΟΣ
Γεννήθηκα και συνεχίζω να γεννιέμαι κάθε χρόνο στην πόλη της Αθήνας ανακαλύπτοντας στενάκια αχαρτογράφητα. Στα νέα Της στέκια ξαναβαφτίζομαι σε τζιν σκέτο και μεταλαμβάνω με χύμα ούζο και μεζέδες με μπούκοβο. Σπούδασα οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Πειραιά και ακόμα ασχολούμαι με αριθμούς αφού τα βράδια συνεχίζω να μετρώ τα αστέρια. Μεγαλώνοτας με τα παραμύθια του παππού μου και με καραμέλες μανταρίνι και βούτυρο που μου έδινε κρυφά δεν επέλεξα αλλά έγινα ονειροπόλος. Θεωρώ τελικά πως όλοι οι άνθρωποι έχουν μια καλή ιστορία να σου διηγηθούν αρκεί να είσαι πρόθυμος να ακούσεις.
ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΡΡΑΣ
Πάντα με συνεπαίρναν ιστορίες που ο άνθρωπος παρακινείται είτε από θάρρος, είτε από πάθος. Κάποτε υπήρξα ψηφιακός νομάς, αναπολώ όμως τη μυρωδιά του αναλογικού. Μετά σκέφτομαι τον Αγγελάκα.."Πώς τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;" Για αυτό και φωτογραφίζω, τραγουδώ με την κιθάρα, χτυπάω πλήκτρα στη γραφομηχανή. Έχω αυτή την ανάγκη για ιστορίες που πρέπει να ειπωθούν…με κάθε τρόπο. Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω μικρός.
KAZANI ΠΟΥ ΒΡΑΖΕΙ
-KAZANI ΠΟΥ ΒΡΑΖΕΙ-
Χαττόρι Χάνζο
Μου ζητήθηκε βιογραφικό. "Βιογραφικό - Απερίγραπτος"
ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μένει στα Εξάρχεια. Ζει στον πλανήτη του. Βλέπει φωτογραφικά (κυρίως ασπρόμαυρα) Γνωρίστηκε με τη φωτογραφία τον προηγούμενο αιώνα. Αγαπά τον Φρίντριχ Νίτσε για το "Η αισθητική είναι ανώτερη της ηθικής". Αγαπά τη λέξη ελευθερία και το ασπρόμαυρο πορτραίτο. Τα καρέ του Ντίνου Διαμαντόπουλου και τον Helmut Newton, εμμονικά. Συμφωνεί πώς ο χρόνος καταστρέφει τα πάντα, εκτός από το ουίσκι. Κι ότι κανείς δεν μπορεί να ξεγελάσει το θάνατο, παρά μόνο η ζωή. Είναι πεπεισμένος πώς η ζωή του είναι βασισμένη σε πραγματική ιστορία και πώς ο γιαλός είναι στραβός.