Κοινοποιησεις

 

 

Α, πόσο θα ’θελες ν’ αγγίξεις το πιο όμορφο όνειρό σου…
Γιατί εκείνο που γεμίζει την ψυχή, είναι και το πιο όμορφο.
Όχι πως δεν έχουν αξία τα μικρά και ταπεινά,
γιατί αυτά είναι ο άρτος ο επιούσιος.
Το άλλο όμως, το άλλο…
Αυτό που μπορεί να μην ξέρεις πού και πώς αρχίζει,
αλλά ξέρεις πως δε θα τελειώσει ποτέ,
επειδή μια θάλασσα δεν τελειώνει ποτέ.
Τι κι αν τα μάτια της τη μια μπορεί
να είναι Ειρηνικός και την άλλη Μαύρη θάλασσα…
Άμα κατοικείς στην ψυχή του ονείρου,
ξέρεις πως δεν θα πνιγείς ποτέ.
Γιατί Αυτή είναι η εκλεκτή,
θέλει να χαρεί μαζί σου
όχι μόνο τα σκοτάδια αλλά και το φως.
Και το ένα άκρο και το άλλο.
Όταν εγώ θα κρυώνω,
Αυτή θα καίγεται στις φλόγες να με ζεστάνει·
όταν τα πράγματα θα δυσκολεύουν,
Αυτή θα ξετυλίγει τα η μαγεία της.
Όταν εγώ θα βλέπω τοίχους,
Αυτή θ’ ανοίγει πόρτες να διαβαίνω.

Ναι, έτσι παραδέχομαι την έλλειψή μου…
Ναι, γιατί χωρίς τον έρωτα δεν μπορώ να είμαι ολοκληρωμένος·
γιατί χωρίς Αυτή όλη η ζωή μου θα είναι,
ίσως,
ένας απέραντος λειμώνας με χιλιάδες,
ονειρεμένα λουλούδια.
Δε θα είναι όμως αναρρίχηση στις κορυφές του απόλυτου,
δε θα κατεβαίνεις κωπηλατώντας χωρίς ανάσα στον ποταμό του θανάτου,
δεν θα πετάς σαν σταυραετός πάνω από όλες τις ομορφιές
του κόσμου.

Το μυστήριο που κρύβεται στα άδυτα της ψυχής
και φοβάσαι να ανιχνεύσεις· η άλλη σου,
κρυμμένη ζωή που ζητάει ένα φιλί ν’ ανασάνει·
μια βαθιά πληγή που δεν κλείνει χωρίς χάδι.
Αυτό είναι το όνειρο: να σ’ αγγίξει απαλά όπως ένα λουλούδι,
να ξυπνήσουν μέσα σου μεθυστικές χαρές,
να μείνει πάνω σου το άρωμά της αιώνιο σήμα ζωής.
Κι αν χρειαστεί να πεθάνεις για να ζήσει Αυτή,
θα υποδεχτείς με χαρά το θάνατο.

Α, πόσο θα ήθελες να ζήσεις το πιο όμορφο όνειρό σου…
Να ζήσεις μια φορά κι εσύ πέρα από όλες τις υπερβολές της ποίησης,
να γεμίσεις με ένα όνομα όλες τις λευκές σελίδες που
μαραζώνουν χωρίς έμπνευση,
να μην μπορείς να κοιμηθείς γιατί δεν χορταίνεται
το ασύλληπτο θαύμα που βλέπεις δίπλα σου…

Εάν τις γλώσσες των ανθρώπων λαλούσα και των αγγέλων…
Εάν κρατούσα τις αιώνιες φλόγες της κόλασης στα χέρια μου…
Εάν η άμμος της θαλάσσης ήταν στίχοι μου για τον έρωτά της…
Εάν μια φορά με φιλούσε το όνειρο…
Τότε,
ούτε και τότε,
θα μπορούσα να εξηγήσω πώς είναι να ζεις
μέσα στο μεγαλείο τού ονείρου,
μέσα στον έρωτα δηλαδή που ονειρεύτηκες και τον έζησες…