Κοινοποιησεις
 
Υπάρχει μια στιγμή στη μέση ενός τυφώνα ή στη γωνία
ενός μπαρ, τις πρώτες πρωινές ώρες, που αναρωτιέσαι,
ταυτόχρονα, για το πως βρέθηκες στην θέση αυτή κι ακόμα
αν είσαι εσύ ο ίδιος που κάνει αυτή την σκέψη
ή έχεις αντικατασταθεί με κάποιον ή κάτι που αρκείται σε
τέτοιες απορίες προκειμένου η καταστροφή να συμμαχήσει με την σιωπή
που απλώνεται πάνω από τα φιλικά πυρά της βλεμματικής επαφής
που απέμεινε γύρω από δέκα ή περισσότερα μπουκάλια μπύρας, ξεθυμασμένης
και στυφής, σε παράτολμες επιχειρήσεις θάρρους ή αλήθειας, ανόητα απροκάλυπτης
ως επιχείρημα υπεράσπισης της αποτυχίας της ή της θυσίας της
για το κεφάλι μες στα παπλώματα ενός ακόμα αύριο.