Κοινοποιησεις
 
Με την αυγή επιστρέφω στου σπιτιού μου την κλίνη.
Το ρολόι εσήμανε πέντε, ο ουρανός να χλωμαίνει αρχίζει,
στο ξενοδοχείο κάποια λάμπα φωτίζει·
το καμπαρέ για απόψε πια κλείνει.
Σε μια γωνιά κάτι παιδάκια είναι κρυμμένα,
στην αγορά πάνε οι αγρότες μ’ άλογα ζεμένα
και για την εκκλησιά σιωπηλά τραβάνε οι γέροι.
Καμπάνες ηχούνε μες στη σιγαλιά·
και μια πόρνη με ανάκατα μαλλιά
ψάχνει πάντα, παγωμένη απ’ το νυχτέρι.
 
(Μετάφραση: Ανδρέας Ρικάκης | Πηγή: bibliotheque)