Κοινοποιησεις

 

 

Όταν η νύχτα φεύγει, κι είναι
το χάραμα τόσο κοντά
που τα κενά σχεδόν αγγίζεις-
ώρα να στρώσεις τα μαλλιά,

να ετοιμάσεις τα λακκάκια,
και νʼ απορήσεις τι να ήσαν
τα γηραιά, ξεθωριασμένα
μεσάνυχτα και σε φόβισαν.

.
(Μετάφραση: Δονύσης Καψάλης |«Το Μέγα Ύδωρ» |
εκδόσεις Άγρα | 2004)