Κοινοποιησεις

 

Ξενύχτησα στα ποιήματα,
νύφη αγέννητη από νωρίς,
μαύρο σκυλί που είπες.
Με παραξενεύει το φως.
Στο διπλανό παράθυρο, ανθρωπόμορφες λεχώνες κλαψουρίζουν αναίτια.

Φίλοι που χάθηκαν στις βουνοκορφές,
πιστωτές αδίστακτοι μιας άνευρης χειρονομίας,
άλογα κούρσας που δεν άντεξαν το μαραθώνιο άλμα οι αντοχές τους.

Τα νέα δεν είναι ευχάριστα
έστειλα γράμμα να σου πω.
Η Μαρίνα, άκουσα προχθές, πήδηξε από τους βράχους
και σώθηκε εκ θαύματος προς χάριν της πατρίδας.
Την είδε κάποιος στα Πετράλωνα, μονόχρωμη και ζωηρή,
με σπίτι ημιυπόγειο και δανεική καφετιέρα .

Αργότερα, δεν νοιάστηκα να δω
ποιος λιποτάκτης άγιος έδεσε τον κόμπο στο χτένι.
Λερωμένες μπουγάδες ξεπλένουν τη μούχλα στα ακροδάχτυλα.

Με πήρε ο κόπος παραμάσχαλα
και ξεχάστηκα σε μιαν άλλη παρτίδα.

Θέλει συχνή εξάσκηση για να ζήσει κανείς.