Κοινοποιησεις
 
 
Για ύπνο ούτε να το διανοηθώ.
Άντρες σωρό, σεντόνια βουβά, μέλη αχάριστα.
 
Θα φάω ή θα μείνω νηστική,
θα τρέξω να σωθώ ή θα με φάει ο λύκος.
Νέοι, γέροι και σκιές, όλοι στα γόνατα.
 
Οίκτο δεν έχει ο μισεμός,
δεν γνώρισα καμιά πατρίδα.
Λάθος θυμίζω στη στεριά,
με κοιμήθηκαν όλες οι θάλασσες.
 
Φύτρωσα κι έσπειρα γιορτές,
έζησαν μέσα μου παιδιά σαν σε κουφάλα αιωνόβιου δέντρου.
Με πρόδωσε το ηλιοβασίλεμα
και πήρα το αίμα μου πίσω σε βιολογική σακούλα.
Κοστίζει η αγρύπνια κάποτε.
 
Ξύπνησα θνητή μετά από καιρό,
στη σελίδα 9 του ένατου βιβλίου μου –
λίγο πριν τα καθέκαστα μιας άγαρμπης αυτοχειρίας.
 
Επισκέπτομαι το μπάνιο κάθε πρωί
και η λιακάδα ζεσταίνει τα σπλάχνα μου.
 
Αυτό να πείτε στον πρώτο αναγνώστη.

.
(artwork: Black Rose | Jannis Kounellis)