Κοινοποιησεις
 
Αγαπώ την Αθήνα πάρα πολύ. Δηλαδή είμαι στην εξοχή και
“ονειρεύομαι” την Πανεπιστημίου και την Ακαδημίας.
Μου αρέσει το κυνήγημα, αυτή η φασαρία και το στριμωξίδι.
Έτσι μπορώ να γράψω. Δεν κατάλαβα ποτέ- και το έχω πει
εκατοντάδες φορές σε συνεντεύξεις μου- που λένε: “θα πάω
σε ένα ξενοδοχείο στο βουνό και θα γράψω ένα βιβλίο”. Μα
θα βλέπω το αρνί και τον γάιδαρο και θα γράψω ένα βιβλίο;
Αν δεν σε τρυπήσουν, δεν σε πονέσουν, δεν αγριευτείς
με τα ανθρώπινα για να αγριέψεις κι εσύ, αν δεν κλειστείς
μετά μέσα στα τραύματά σου σαν ένα άγριο θηρίο,
πώς θα γράψεις κάτι; Μπαίνοντας μόνο μέσα σ΄ έναν ωραίο
χώρο;