Κοινοποιησεις

Τρέχει λαχανιασμένος στην κόψη του ξυραφιού.
Από τη μια, τον περιμένει το βάθρο της δόξας, από την
άλλη, η άβυσσος της καταστροφής.
Στη γειτονιά του τον ζηλεύουν.
Ο επαγγελματίας ποδοσφαιριστής έχει γλιτώσει από το εργοστάσιο
ή το γραφείο, τον πληρώνουν για να γλεντάει,
έχει κερδίσει τον πρώτο λαχνό.
Και μολονότι πρέπει να χύνει τον ιδρώτα με τους κουβάδες,
χωρίς να έχει το δικαίωμα να κουραστεί ή να κάνει λάθος,
φιλοξενείται στις εφημερίδες και στην τηλεόραση.
Τα ραδιόφωνα αναφέρουν το όνομά του, οι γυναίκες τον ονειρεύονται,
τα παιδιά θέλουν να του μοιάσουν.
Αλλά αυτός, που άρχισε να παίζει μπάλα για
την ευχαρίστηση του παιχνιδιού στους χωματόδρομους των φτωχογειτονιών,
τώρα παίζει από επαγγελματικό καθήκον και έχει την
υποχρέωση να κερδίζει και μόνο να κερδίζει.
Οι επιχειρηματίες τον αγοράζουν, τον πουλάνε,
τον δανείζουν, και αυτός αφήνεται με αντάλλαγμα την
υπόσχεση για περισσότερη φήμη και χρήμα.
Όσο περισσότερη επιτυχία γνωρίζει και όσο περισσότερα χρήματα κερδίζει,
τόσο περισσότερο γίνεται όμηρος του συστήματος.

Υποχρεωμένος σε στρατιωτική πειθαρχία, υποφέρει το μαρτύριο των
άγριων προπονήσεων και υποβάλλεται στους βομβαρδισμούς τον
παυσίπονων και της κορτιζόνης, που τον κάνουν να ξεχνάει
τον πόνο και δίνουν ψευδή εικόνα για την υγεία του.
Και στις παραμονές σημαντικών αγώνων τον κλείνουν σε
ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, όπου υποβάλλεται σε καταναγκαστικά έργα,
τρέφεται με άνοστα φαγητά, μεθάει με νερό
και κοιμάται μόνος του.

Στις άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες η παρακμή έρχεται
μαζί με τα γηρατειά, αλλά ο ποδοσφαιριστής συχνά
γερνάει από τα τριάντα του.
Οι μύες κουράζονται νωρίς:
– Αυτός δε βάζει γκολ ούτε στην κατηφόρα.
– Αυτός; Αυτός δε σκοράρει ακόμα και αν δέσεις
τα χέρια του τερματοφύλακα.
Καμιά φορά η παρακμή έρχεται και πριν από τα τριάντα,
αν κάποια μπαλιά τον χτυπήσει άσχημα, αν, για κακή τύχη,
κάποιος μυς καταστραφεί, ή κάποιο χτύπημα του προκαλέσει
κάταγμα σε κάποιο από τα οστά που δεν αποκαθίστανται.
Και κάποια αποφράδα ημέρα ο ποδοσφαιριστής διαπιστώνει ότι
έπαιξε τη ζωή του οε μια μόνο ζαριά,
και ότι τα χρήματα, μαζί με τη δόξα, έχουν πετάξει.
Η δόξα, αυτή η τρελή κι αδέσποτη, δεν του άφησε ούτε
ένα γράμμα παρηγοριάς.

(El futbol a sol y sombra | ΤΑ ΧΙΛΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ
ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ |Eduardo Galeano | 1998 |
Μετάφραση: Γιάννης Χρυσοβέργης |

Επιμέλεια – Διόρθωση: Παναγιώτης Κερασίδης)