Κοινοποιησεις

Είσαι στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας.

Φυσικός εχθρός μονάχα ένας.

Ο άνθρωπος.

Τι παράξενη σκέψη…

Ψάχνεις πάνω σου να δεις εάν έχεις νύχια και δόντια κοφτερά.

Αν τουλάχιστον μπορείς να βγάλεις από μέσα σου μια τρομακτική ιαχή που θα τρέψει σε φυγή τον εχθρό σου.

Τίποτα..

Όλα ανθρώπινα, μέτρια, ακίνδυνα..

Ανατρέχεις σε όλα τα ζώντα είδη που ξέρεις και είσαι σίγουρος πως δεν κινδυνεύουν από τους ομοίους τους.

Θα ήταν αφύσικο.

Κι όμως..

Φυσικός σου εχθρός μόνο εγώ.

Φυσικός μου εχθρός μόνο εσύ.

Εχθρέ μου.

Φίλε μου..

Στάχτες..

Προηγούμενο άρθροΔιάολε φύγε από μπροστά μου μου κρύβεις το θεό.
Επόμενο άρθροΣήμερα είναι μια μέρα σαν όλες τις άλλες.
ΜΑΡΙΑ ΚΑΝΔΥΛΗ
Ζω σε μια πόλη με θάλασσα, κατάγομαι από μια πόλη με λίμνη. Παντού νερό… Εγώ όμως δηλώνω της γης επειδή δεν μπορώ να δηλώσω αερικό. Γράφω συνέχεια ακόμα κι όταν δεν κρατώ στυλό, ακόμα κι όταν μου λείπει το χαρτί εγώ γράφω. Καταγράφω είναι μάλλον η σωστή λέξη. Επίμονα, επίπονα καταγράφω συναισθήματα: Δικά μου, δικά σου, ό,τι βρώ. Έκρυψα σε ένα βιβλίο τις πρώτες καταγραφές, για να μην τις χάσω. Πλυμένα Λάβαρα και γω υπογράφοντας συγγραφέας του, ταυτόχρονα υποσχέθηκα να συνεχίσω -χωρίς στυλό χωρίς χαρτί- να ψάχνω συναισθήματα : Δικά μου, δικά σου, ό,τι βρω. Πιστεύω στον καλύτερο μας εαυτό όμως δε με ξαφνιάζει και ο χειρότερος. Ονειροβατώ με ρεαλιστικό τρόπο κι έτσι στριμώχνω μια δική μου ανεπίσημη πραγματικότητα μέσα στην άλλη. Την επίσημη. Αγαπώ τις αυθόρμητες πράξεις, απεχθάνομαι τις σκόπιμες απραξίες. Θυμάμαι το χθες, περιμένω το αύριο, ζω το τώρα.