Κοινοποιησεις

Ήταν ωραία, ανέφελη και μυρωμένη από τα νεκρά φύλλα η
φθινοπωρινή νύχτα. Οι δρόμοι είχαν λιγοστούς διαβάτες και
ακόμα λιγότερα τροχοφόρα. Ήθελε να περπατήσει κρατώντας
εκείνον τον αναπάντεχο έρωτα από το χέρι. Ένιωθε πως αυτό
το χέρι, παρά το εύθραυστο εκμαγείο του κοριτσιού, έκρυβε
μεγάλη δύναμη. Στους άλλους δε θα φανέρωνε ποτέ αυτή
την ανάγκη στήριξης. Κατάφερε να τους πείσει πως ήταν αυτάρκης.
Μα στον εαυτό του δεν έλεγε ψέματα.
Ήξερε πως δυο μαζί μπορούν να ξεγελούν ευκολότερα το θάνατο.