Κοινοποιησεις
 
θα ‘ρθει κι η ώρα που θ’ ακούσουμε κάτι όμορφο πολύ
θα είναι στη γλώσσα την κοινή, όπου δε καταλαβαινόμαστε
δεν έχουμε φτάσει στον απόηχο των λέξεων
στα σύμφωνα της απόστασης, τα φωνήεντα της μελαγχολίας
όχι – καμία σχέση
ο καθένας ανάβει μόνος μια πρωτόγονη φωτιά
κι ακούει την πλησιέστερη σπηλαιογραφία
η επιμονή γλείφει τα χείλη της στο ότι δεν καταλαβαινόμαστε
συναισθανόμαστε ενίοτε – κι αυτό την πεισμώνει
αλλά όταν ακούσουμε αυτήν τη γλώσσα την κοινή
θα είναι όμορφο πολύ