Κοινοποιησεις

Από τη Νίκη Σερέτη 

Η δίκη του Κ.
Χαρακτηρίστηκε από κοινό και κριτικούς ως “η παράσταση της χρονιάς”, “καλλιτεχνικός θρίαμβος” και “ζωντανή παρτιτούρα”.
Η Δίκη του Κ.- σε διασκευή και σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου.
Aπομένουν λίγες μόνο παραστάσεις.

Παντελής Βασιλόπουλος

Θεωρώ πως στη Δίκη’ παρατηρούμε τη διαδρομή του Ανθρώπου, τη πορεία που οδηγεί προς το ”τέλος” του.
Μία πορεία μέσα στη μοναξιά και την αποξένωση κυρίως από τον ίδιο του τον εαυτό.
Μια πορεία που πάντα περιμένεις να συμβεί κάτι στο δρόμο της, αλλά που δεν συμβαίνει τίποτε.
Απλά περνάει η ζωή και οδηγεί στο ”τέλος” που θα έρθει αναπόφευκτα για όλους.
Ίσως αυτό βέβαια να είναι με κάποιο τρόπο η μεγαλύτερη λύτρωση για τον άνθρωπο.

Ελένη Βλάχου

Τι θα συμβεί αν ξαφνικά και αναπάντεχα ενοχοποιήσεις έναν άνθρωπο;
Ένα τέτοιο παρανοϊκό πείραμα είναι για μένα Η Δίκη του Κ. και παρόλο που η παράσταση παρουσιάζεται για δεύτερη χρονιά, το στήσιμο αυτού του γκροτέσκου εφιάλτη επάνω στη σκηνή, εξακολουθεί να είναι μία φοβερά διασκεδαστική πρόκληση.
Ένα τρισδιάστατο, ζωντανό επιτραπέζιο παιχνίδι με πιόνια όχι μόνο τον Κ. αλλά και τους “άλλους” (μέσα στους άλλους και το κοινό).
Ένας αξιοπρεπής αθώος άνθρωπος κατηγορείται για κάτι.
Και μέχρι να τελειώσει η παρτίδα, κανείς –ούτε ο ίδιος- δεν μπορεί πια να πει με σιγουριά αν είναι τελικά αθώος ή όχι…
Βασίλης Κουλακιώτης

Μια μηχανή που σιγά σιγά αρχίζει να δουλεύει και δουλεύει.
Κι εσύ, ο ηθοποιός είσαι ένα γρανάζι αυτής της μηχανής που προσπαθεί να ενοχοποιήσει τον Γιόζεφ Κ.
Η Δίκη ξεκινάει και δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για συναίσθημα, μονάχα τα σώματά μας που πρέπει να κινήσουν τη μηχανή.

Κίττυ Παϊταζόγλου

Δεν ξέρω αν είναι ο κανόνας, αλλά σε πολλούς ανθρώπους βλέπω να συμβαίνει αυτό. Περιμένουν πάντα να συμβεί κάτι.
Κάτι μεγάλο, κάτι μοναδικό, που θα τους αλλάξει τη ζωή, που μόνο σε αυτούς θα συμβεί και θα αξίζει όλες τις θυσίες, τον κόπο και τα όνειρα της ζωής που έχτισαν μέχρι τότε.
Και κάποια στιγμή στο μέσο υπάρχει η συνειδητοποίηση πως όχι, τίποτα δεν θα γίνει, τίποτα δεν πρόκειται να γίνει, τουλάχιστον σε αυτούς.
Κι αρχίζει μια περίεργη ενοχή τότε, μια ανάποδη διαδικασία.
Πώς πήραν τη ζωή τους λάθος, πώς αν σ’εκείνο το σημείο ή στο άλλο είχαν επιλέξει εκείνον το δρόμο κι όχι τον άλλον, τα πράγματα θα’ταν αλλιώς.
Κι ο χρόνος συνεχίζει να περνάει, μέχρι που φτάνουν στο τέλος κι αυτό ήταν.
Δεν υπάρχει τίποτε άλλο πιο πέρα.
Αυτό νομίζω πως είναι ο Γιόζεφ Κ.
Κι ο σύγχρονος άνθρωπος.
Κι αυτό μ’ αγχώνει πολύ.
Μιχάλης Συριόπουλος

Φορές φορές σκέφτομαι, αν γίνεται να πρεσβεύεις κάτι χωρίς να είσαι απόλυτος…
Μετά σκέφτομαι ότι ζούμε σ’ έναν κόσμο που πρεσβεύεται το απόλυτο και απελπίζομαι… Ύστερα κοιτάζω ψηλά και βλέπω τα σύννεφα, τ’ άστρα και καταλαβαίνω πόσο μικρός είμαι μπροστά στο σύμπαν και χαμογελάω δηλώνοντας -απόλυτα-πως η ζωή είναι μικρή! Εμείς την φτιάχνουμε τη ρημάδα κι είναι κρίμα να τη φορτώνουμε με στενομυαλιές..


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

porta_logo_new.jpg

Η Δίκη του Κ.

Μια παράσταση βασισμένη στο μυθιστόρημα Η Δίκη του Φραντς Κάφκα

Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος

Πρεμιέρα: Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου

2ος χρόνος

Χαρακτηρίστηκε από κοινό και κριτικούς ως “η παράσταση της χρονιάς”, “καλλιτεχνικός θρίαμβος” και “ζωντανή παρτιτούρα”.
Η Δίκη του Κ, σε διασκευή και σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, επιστρέφει για 2η χρονιά από τις 18 Δεκεμβρίου για λίγες μόνο παραστάσεις.

Κάποιος θα πρέπει να είχε συκοφαντήσει τον Γιόζεφ Κ., καθώς χωρίς να έχει κάνει τίποτε κακό, ένα ωραίο πρωί συνελήφθη”.
Έτσι αρχίζει ένα από τα πιο εμβληματικά μυθιστορήματα του εικοστού αιώνα.
Ο Γιόζεφ Κ., ανώτερος υπάλληλος τραπέζης και καθ’ όλα αξιοπρεπής πολίτης, ειδοποιείται από μια σειρά οργάνων μιας ακαθόριστης ανώτερης Αρχής, ότι πρόκειται να δικαστεί για κάτι που κανείς δεν τον πληροφορεί ως προς το τι είναι ακριβώς ούτε και ο ίδιος μπορεί να προσδιορίσει τι του καταλογίζεται.
Ένα όμως είναι σίγουρο: θα δικαστεί κάποια στιγμή, παρ’ ότι είναι ελεύθερος να συνεχίσει τη ζωή του όπως πριν.
Κατόπιν τούτου, μπλέκει σε έναν γκροτέσκο εφιάλτη στον οποίο βυθίζεται σταδιακά όλο και πιο βαθιά προσπαθώντας αφενός να καταλάβει τη λειτουργία του συστήματος που τον διώκει μέσα από τους παρανοϊκούς γραφειοκρατικούς μηχανισμούς που εμφανίζει και ταυτόχρονα να βρει, μέσα από τους προσωπικούς δαιδάλους του νου του, τη ρίζα της ενοχής που του προσάπτουν. Υπάρχει ένα σύστημα που τον συνθλίβει άδικα ή είναι και ο ίδιος ένα ακόμα γρανάζι που ενισχύει το σύστημα και την πολυπλοκότητα;

Σημείωμα του Θωμά Μοσχόπουλου

Το έργο του Κάφκα δεν χρειάζεται συστάσεις, όπως δεν χρειάζονται ο Όμηρος, ο Σαίξπηρ ή ο Γκαίτε .
Έχουν γραφτεί πολύ περισσότερες γραμμές γι’ αυτόν και το έργο του απ’ όσες ο ίδιος είχε γράψει ποτέ, δημιουργώντας την παρακαταθήκη του σκοτεινού του μύθου.
Η ανεξίτηλη γοητεία των έργων του και η ένταση των κόσμων που δημιουργεί έχει γίνει ο καθρέφτης άπειρων ερμηνευτών και ερμηνειών που υποστηρίζουν πως εκείνες ρίχνουν το σωστό φως μέσα από τις τεκμηριωμένες προσεγγίσεις τους στο μυστήριο των κλασσικών αυτών κειμένων.
Έτσι, έχουμε ψυχαναλυτικές αναγνώσεις του Κάφκα, άμεσα συνδυασμένες με την προσωπική του ζωή, φιλοσοφικές, κοινωνικοπολιτικές, θεολογικές-μεταφυσικές, μεταμοντέρνες, καθώς επίσης αναγνώσεις υπό το πρίσμα της εβραϊκής ταυτότητας του συγγραφέα έως και κάποιες που προσδίδουν “προφητικό” χαρακτήρα στο έργο του, μιας και σύμφωνα μ’ αυτές ο συγγραφέας προεικάζει την επερχόμενη άνοδο του ολοκληρωτισμού στην Ευρώπη ή ακόμα και το ίδιο το Ολοκαύτωμα.
(Οι τρεις μικρότερες αδερφές του και οι οικογένειές τους, έχασαν τις ζωές τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης).
Ποια όμως είναι η “σωστή”; Όλες. Και καμία.
Όπως σε κάθε μεγάλο έργο τέχνης, οι ερμηνείες είναι ανατρεπτικά υποκειμενικές και διαρκώς μεταβαλλόμενες ακολουθώντας πιστά το zeitgeist της κάθε εποχής που αναζητά ν’ αναγνωρίσει τον εαυτό της μέσα στο μεγάλο έργο του παρελθόντος.

Γιατί όμως επιλέξαμε εμείς να παρουσιάσουμε την δική μας ανάγνωση και σε αυτόν το συγκεκριμένο χωροχρόνο;
Ο Κάφκα “χρεώνεται” και κάτι για το οποίο ελάχιστοι συγγραφείς θα μπορούσαν να καυχηθούν. Μια νέα λέξη στο παγκόσμιο λεξιλόγιο για να προσδιοριστεί μια πολύ συγκεκριμένη κατάσταση και ατμόσφαιρα.
Η λέξη “καφκικός”.

Μια λέξη που αυτόματα απαντά στην παραπάνω ερώτηση.
Άραγε πόσοι από μας θυμούνται εποχές, που ο χαρακτηρισμός “καφκικές” να ήταν πιο ταιριαστός;
Πολιτικολογούμε; Καθόλου.
Ενεργοποιούμε τους πιο σαρδόνιους επιβιωτικούς μηχανισμούς μας.
Όπως άλλωστε σημειώνει ο μελετητής του Κάφκα Franz Baumer, ο Κάφκα δεν αρθρώνει “κάποιο πολιτικό δόγμα, αλλά μια πνευματική κατάσταση και μια κριτική ευαισθησία που το κύριο όπλο της είναι η ειρωνεία και το χιούμορ.”

Ναι, ο Κάφκα έχει χιούμορ. Μαύρο φυσικά. Αλλά χιούμορ.
Παρωδεί, σχολιάζει, ασκεί αμείλικτη κριτική και αυτοκριτική και θα μπορούσε άνετα να διεκδικήσει την πνευματική πατρότητα του θεάτρου του Παραλόγου.
(Κάτι που πολλοί από τους εκπροσώπους του έχουν ανοιχτά παραδεχτεί, όπως ο Χάρολντ Πίντερ που έχει διασκευάσει τη Δίκη σε κινηματογραφικό σενάριο, ενώ το έργο του Πάρτυ Γενεθλίων θα μπορούσε άνετα να θεωρηθεί ανάπτυγμα των πρώτων κεφαλαίων του βιβλίου).
Όταν ο Κάφκα, διάβαζε στους φίλους του τα πρώτα κεφάλαια της Δίκης, όλοι μαζί ξελιγώνονταν στα γέλια.
Παράδοξο; Ίσως.
Αλλά μήπως αυτό εννοεί ο Μπέκετ λέγοντας “μπροστά σου το χειρότερο ώσπου να αρχίσεις να γελάς”;

Επίσης, ναι, ο Κάφκα έχει θεατρικότητα.
Δε θα επικαλεστούμε τις συνεχείς μεταφορές του έργου του– και ειδικότερα της Δίκης– στη σκηνή, αλλά κάτι που αφορά τις αναφορές του ίδιου του συγγραφέα.
Όπως μελετητές του Κάφκα σαν την Evelyn Torton Beck ή τον Guido Massino, που υπογραμμίζουν την πολύ βαθιά εντύπωση που έκανε στον Φράντς Κάφκα καθώς και την καθοριστική σημασία που είχε στην τελική διαμόρφωση του ύφους των ώριμων έργων του–και φυσικά της Δίκης– η επαφή του με το θέατρο Yiddish: μια μορφή λαϊκού εβραϊκού θεάτρου που αναπτύχθηκε αρχικά στην Κεντρική Ευρώπη από το τέλος του 18ου αιώνα και που το ρεπερτόριο των “μπουλουκιών” που το στήριζαν ήταν απλοϊκά μελοδράματα με έντονες εναλλαγές κωμικού στοιχείου γραμμένα στα Yiddish– γλώσσα που μιλούσαν οι Eβραίοι της Κεντρο-Ανατολικής Ευρώπης.
Η πρώτη επαφή του νεαρού Κάφκα με το είδος. έγινε το 1910 στο Café Savoy της Πράγας, όπου σε μια μικρή αυτοσχέδια σκηνή, η σχεδόν γκροτέσκα αυτή μορφή θεατρικής τέχνης προκαλεί μια “φώτιση” στον εκκολαπτόμενο μεγάλο συγγραφέα, όπως άλλωστε και ο ίδιος σημειώνει στα ημερολόγιά του.
Ο θιασάρχης, σκηνοθέτης και ηθοποιός του θιάσου Yitzak Levi γίνεται πολύ στενός του φίλος.
Οι μελετητές αναγνωρίζουν άμεσες αναφορές και δείγματα παρωδίας σκηνών των έργων που παρακολούθησε στα μετέπειτα γραπτά του.
Όπως αναφέρει η E. T. Beck “η δομή και η τεχνική, η θεατρικότητα των Yiddish έργων διατρέχουν την ύφανση της Δίκης […] το στοιχείο του μυστηρίου του σασπένς διατηρείται σε όλο το έργο […] σε μια μορφή κλιμακώσεων και αποκλιμακώσεων συγγενών με αυτές της δραματικής τέχνης […]
Επιπλέον, η εμφανής έλλειψη ενδιαφέροντος του Κάφκα για βαθύτερη ανάλυση της ψυχολογίας των χαρακτήρων του αντανακλά την πρωτόλεια καταγραφή και τα υπεραπλουστευμένα κίνητρα που ενεργοποιούν τους χαρακτήρες των Yiddish θεατρικών έργων”.

Τι σημαίνουν εν τέλει όλα αυτά;
Πώς η ενασχόληση με τη Δίκη μπορεί να βυθίσει σε γνωστούς- άγνωστους… ονειρικούς κόσμους, να τρομάξει, να διασκεδάσει, να γοητεύσει, να ταράξει, να ανακουφίσει, να προκαλέσει γέλιο ή το ακριβώς αντίθετο;
Ανάλογα με το τι θα επιλέξει να δει το κοινό που θα παρακολουθήσει την παράσταση “Η Δίκη του Κ.” που το “Φυσικό Θέατρο της Οκλαχόμα”- το οποίο επισκέπτεται εκτάκτως την πόλη μας – παρουσιάζει στο ΠΟΡΤΑ.
Τα υπόλοιπα επί σκηνής.
Διασκευή- Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού
Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ
Φωτισμοί: Σοφία Αλεξιάδου
Επιμέλεια Κίνησης: Σοφία Πάσχου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Παντελής Φλατσούσης

Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας

Με τους: Μιχάλη Συριόπουλο, Κίττυ Παϊταζόγλου, Θάνο Λέκκα, Μάνο Γαλανή, Ειρήνη Μπούνταλη, Παντελή Βασιλόπουλο, Μιχάλη Μιχαλακίδη, Ελένη Βλάχου, Φοίβο Συμεωνίδη, Βασίλη Κουλακιώτη

Μέρες και ώρα παραστάσεων: Δευτέρα και Τρίτη στις 21:15

Τιμές εισιτηρίων: Κανονικό 15€, Φοιτητικό, ΑΜΕΑ, άνω των 65, ομαδικό (άνω των 10 ατόμων) 12€, Ανέργων 8€

Φωτογραφίες https://www.dropbox.com/sh/y1eg5nodk1ldq6u/AAAMWbI_Io2xnUf7ZdsNt7q0a?dl=0

Teaser: https://www.youtube.com/watch?v=1BQ6bQCV0zw

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ

viva.gr, 11876, SevenSpots, Reload Stores, Media Markt, Βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, Αθηνόραμα, Viva Kiosk

 


“Μια ΠΟΡΤΑ ορθάνοιχτη”!

Για να την κρατήσεις ανοιχτή:
http://www.porta-theatre.gr/index.php/el/stirikse-mas

Μεσογείων 59
115 26, Αθήνα
τηλ.: 210 77 11 333
www.porta-theatre.gr

PortaTheatreAthens

PortaTheatre

PortaTheatre

PortaTheatreAthens

Επικοινωνία
Ελεάννα Γεωργίου