Κοινοποιησεις

.
Ο κ. Αμβρόσιος είναι απολύτως βέβαιο πως, εάν περνούσε από το
μπαστούνι του, θα έπραττε τα λόγια του, μαζί με τους
οπαδούς και εκτελεστές που τον ακολουθούν τιμωρώντας πρωτίστως
τους ομοφυλόφιλους και στη συνέχεια τους διαφωνούντες του ονοματίζοντας τους άθεους, άπιστους κτλπ.

Προς το παρόν αποδίδει το φασιστικό ολοδικό του μίσος στον
Θεό, ο οποίος, σύμφωνα με την προσωπική του άποψη, είναι τιμωρός.

Παράλογο.

Κι όμως η κάθε κυβέρνηση, συνεχίζει στο δρόμο που χάραξαν
και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ανέχεται και αφήνει ελεύθερο πεδίο στην Εκκλησία να αλωνίζει και στον φιλοχρυσαυγίτη Μητροπολίτη να φωνασκεί παραλληρώντας σε κάθε ευκαιρία σα λυσσασμένος λύκος.
Αυτό είναι που θέλει, μια επιστροφή στον Μεσαίωνα.
Εδώ και τώρα διαχωρισμός Πολιτείας-Εκκλησίας.

Κι αν αυτό το κειμενάκι σου μοιάζει αιρετικό:
“Διάολε φύγε από μπροστά μουμου κρύβεις το θεό.”

 

Προηγούμενο άρθροΚαι Είδα. | Σάββας Κοκκινίδης
Επόμενο άρθροΕχθρέ μου..
ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μένει στα Εξάρχεια. Ζει στον πλανήτη του. Βλέπει φωτογραφικά (κυρίως ασπρόμαυρα) Γνωρίστηκε με τη φωτογραφία τον προηγούμενο αιώνα. Αγαπά τον Φρίντριχ Νίτσε για το "Η αισθητική είναι ανώτερη της ηθικής". Αγαπά τη λέξη ελευθερία και το ασπρόμαυρο πορτραίτο. Τα καρέ του Ντίνου Διαμαντόπουλου και τον Helmut Newton, εμμονικά. Συμφωνεί πώς ο χρόνος καταστρέφει τα πάντα, εκτός από το ουίσκι. Κι ότι κανείς δεν μπορεί να ξεγελάσει το θάνατο, παρά μόνο η ζωή. Είναι πεπεισμένος πώς η ζωή του είναι βασισμένη σε πραγματική ιστορία και πώς ο γιαλός είναι στραβός.