Κοινοποιησεις

Χρύσα Καψούλη, Σκηνοθέτης

“Δεσποινίς Δυστυχία”: Ένα δύσκολο ταξίδι χωρίς συμβιβασμούς και με πολύ ρίσκο

Με ενδιαφέρουν έργα που στον πυρήνα τους υπάρχει ζόφος.  Έργο βαθιά φιλοσοφικό και ανθρωποκεντρικό, η “Δεσποινίς Δυστυχία” ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Έχω ασχοληθεί ξανά με έργα του Τσιμάρα Τζανάτου στο παρελθόν. Η “Δεσποινίς Δυστυχία” είναι κατά τη γνώμη μου το πιο ολοκληρωμένο έργο του και είχα την επιθυμία να το δω να ανεβαίνει στη σκηνή. Επέλεξα με προσοχή τον πρωταγωνιστή και τους συμπρωταγωνιστές-πρωταγωνιστές, και επένδυσα στον κάθε ηθοποιό χωριστά.

Με αφορμή αυτή “Δυστυχία” προέκυψε ένα  ευτυχές γεγονός, ένα νέο σύμπαν ανθρώπων. Στη δημιουργία αυτού του ιδιαίτερου σύμπαντος, καθοριστικό ρόλο έπαιξαν, εκτός από τους ηθοποιούς, και οι υπόλοιποι δημιουργικοί συντελεστές, με τις προβολές, τα εικαστικά, τη μουσική, τους φωτισμούς, την κίνηση και το χορό. Το αποτέλεσμα είναι μια παράσταση με πολλές εικόνες. Μια παράσταση που μιλάει με τη γλώσσα την εικαστική, τη γλώσσα τη μουσική, τη γλώσσα τη χορευτική και όλα αυτά συνθέτουν ένα “νησί” που είναι η  παράσταση “Δεσποινίς Δυστυχία”.  Το λέω “νησί” γιατί ο κόσμος του έργου είναι ένας ξεχωριστός κόσμος.  Στόχος μου είναι η παράσταση να λειτουργήσει ως μια ολοκληρωμένη εμπειρία για το θεατή, ώστε να μπορέσει να συνδεθεί με τον ψυχισμό του ήρωα και του κόσμου του. Αν θα έπρεπε να παρομοιάσω την παράσταση με έναν πίνακα, θα έλεγα πως είναι σαν την “Γκουέρνικα” του Πικάσο, με ψηφίδες ζωής και αισθήματος, όπου ο καθένας μπορεί να βρει τον εαυτό του μέσα σε αυτή.

Γεράσιμος Μιχελής, Ηθοποιός

Η Δεσποινίς Δυστυχία είναι γνωστή σε όλους. Από παλιά…  Όλοι την έχουμε συναντήσει, μερικοί την συναντούν συχνά και την προσπερνάνε, κάνουν σαν να μην υπάρχει. Άλλοι την προσπερνούν νομίζοντας πως δεν είναι αυτή, είναι κάτι άλλο. Οι φόβοι, όταν δεν αντιμετωπίζονται, γιγαντώνονται και γίνονται βαρίδια στην ζωή μας.Τα σκοτάδια μας . Ο κεντρικός ήρωας του έργου, διασχίζει μόνος του τον κόσμο, για να τον γνωρίσει, ένα κόσμο που γέρνει. Που δεν τον αντέχει και κλείνει , συχνά, τα μάτια του, αναζητώντας την λύτρωση.Έμεινε χωρίς αισθήματα για να μπορεί να αντέξει τον παραλογισμό  του. Κι αυτό είναι λύση ; Υπάρχει ελπίδα να αναζητήσουμε ποιότητα κι αληθινή χαρά στη ζωή ;Μπορείς εύκολα να ακουμπήσεις τον πόνο σου στον άλλο ή προτιμάς να παραμένει πάντα  άλλος ; Η ζωή στέλνει μηνύματα, άσκησε το αυτί να τα ακούσεις…

ΜΑΙΡΗ ΝΑΝΟΥ, Ηθοποιός

Η Δεσποινίς Δυστυχία είναι κάτι ξεχωριστό για τη σύγχρονη ελληνική δραματουργία και κάτι πολύ ιδιαίτερο για εμένα. Για την ενσάρκωση της γιαγιάς, που δημιούργησε με το εξαιρετικό κείμενό του ο Τσιμάρας Τζανάτος, με βοήθησε πολύ η Χρύσα Καψούλη. Μου έδωσε γενικές κατευθύνσεις και με άφησε να ψάξω τον χαρακτήρα της. Είναι μια ευχάριστη γιαγιά. Μια γιαγιά που μπορείς να την πεις το «καλό πνεύμα» της παράστασης.

Για πρώτη φορά κολύμπησα σε τόσο βαθιά νερά ενός θεατρικού έργου που δεν είναι ρεαλιστικό. Είχα επιφυλάξεις για το πώς θα το προσεγγίσω. Αλλά νομίζω ότι τα κατάφερα. Ελπίζω να το νομίζουν, να το πιστεύουν καλύτερα, και οι θεατές.

Το έργο είναι υπαρξιακό. Έχει ωραίο λόγο, θα έλεγα και φιλοσοφικό στοχασμό. Δεν του λείπει το υποδόριο χιούμορ, αλλά και ο σαρκασμός, και ας πραγματεύεται πολύ σοβαρές και σκληρές καταστάσεις. Η σκηνοθεσία είναι μαζί λιτή και ευφάνταστη. Έχει ένα απλό αλλά πολύ λειτουργικό σκηνικό. Η παράσταση είναι δεμένη, συμπαγής, ρυθμισμένη στο έπακρο και έχει μια συνεχή αέναη κίνηση, με συγκρούσεις, απρόοπτα, ωραίες εικόνες.

Ομολογώ ότι περνάω πολύ ευχάριστες θεατρικές βραδιές στον εκλεκτό «Φούρνο» της Μαυρομιχάλη.

Νάνα Παπαδάκη, Ηθοποιός

Σε μια εποχή που «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό» κάποιος αναζητά μιαν άλλη θάλασσα. Μια σουρεαλιστική, ανατρεπτική περιπέτεια, που ξεκινά παραμονές επετείου του Πολυτεχνείου κάπου στα Εξάρχεια, περνά από τη «Γένεση» για να φτάσει, ενδεχομένως, στη γέννηση μιας άλλης συνείδησης. Τα πρόσωπα του έργου σχηματίζουν στη διάρκεια της εσωτερικής του αναζήτησης μια ενιαία μήτρα εικόνων, ήχων, λέξεων που θα τον ελευθερώσει από το παρελθόν του. Η δυστυχία, που μέχρι τότε τη νόμιζε μόνο δική του, βουβή, κυριολεκτικά και μεταφορικά, είναι «το αποτέλεσμα, δεν είναι η αιτία» και ανήκει σε όλους. Καθώς ο κόσμος αποκαλύπτεται στα μάτια του με τρόπο που δεν γνώριζε ως τώρα, τα πρόσωπα αυτά φωτίζουν τον παγωμένο, καθηλωμένο εαυτό του και σηματοδοτούν την έναρξη ενός καινούριου εσωτερικού ταξιδιού. Μοναχικές γυναικείες φιγούρες, παλιοί εξουσιαστές, ο αλλοτινός εαυτός του, φράσεις, αναμνήσεις, αισθήματα, σκέψεις και μια θάλασσα που έρχεται για να καλύψει τα πάντα.

«Δεσποινίς Δυστυχία»

του Τσιμάρα Τζανάτου

25 Απριλίου – 14 Ιουνίου στο Θέατρο ΦΟΥΡΝΟΣ

Ένα σύμπαν όπου ενεργοποιείται το συνειδητό και το ασυνείδητο χτίζει η Χρύσα Καψούλη σκηνοθετώντας το έργο του Τσιμάρα Τζανάτου «Δεσποινίς Δυστυχία» που ανεβαίνει από 25 Απριλίου στο Θέατρο Φούρνος. Μέσα σε ένα περιβάλλον αντίστιξης, σώμα, λόγος, κινούμενες εικαστικές προβολές και μουσική συνηχούν για να ενισχύσουν το παράλογο, να επανασυνδέσουν τα θραύσματα ενός αποδομημένου κόσμου, και να οδηγήσουν στη λύτρωση.

Ένας Άντρας κάπου στον Κόσμο. Η ζωή του σαν να μην υπάρχει. Χωρίς συναισθήματα. Φανερά δημοσιογραφεί, διαχειρίζεται πληροφορίες από έναν Κόσμο που καταγράφει και φανερώνει την ίδια ώρα που αυτός ο Κόσμος καταρρέει. Γύρω του παρελαύνει ένας μικρόκοσμος, ένας Χορός προσώπων: Ο αρχισυντάκτης του, μια κυνική εκδοχή της κανονικότητας. Η Μάνα του, μια άνευ ηλικίας γυναίκα που εξισορροπεί τη ζωή. Η Γιαγιά, φορέας ζωής που ξεχάστηκε και ζητάει να δικαιωθεί. Ο Άλλος εαυτός, μια σκιά, επίγειος ψυχοπομπός. Και μια γυναίκα αλλόκοτη, που εισβάλλει ξαφνικά στη ζωή του και στη ζωή των άλλων- γύρω του, σαν θάλασσα που πλημμυρίζει ό,τι σταθερό, ανατρέποντας τα πάντα. Την λένε Δυστυχία. Δεσποινίς Δυστυχία.

Όλα θα μπερδευτούν στο πέρασμά της: Παρόν, μέλλον, παρελθόν. Άνθρωποι. Ζωές. Μνήμες. Ο Κόσμος. Και οι μικρόκοσμοι. Μέχρι να συντονιστούν σε ένα τέλος οριστικό.

Κείμενο: Τσιμάρας Τζανάτος

Σκηνοθεσία: Χρύσα Καψούλη

Σκηνικά Κοστούμια: Άση Δημητρολοπούλου

VisualArt: COM.ODD.OR

Μουσική: Μιχάλης Τσίχλης

Επιμέλεια κίνησης: Βάλια Παπαχρήστου

Παίζουν: Γεράσιμος Μιχελής (ο Χ), Λευτέρης Παπακώστας (o Ψ), Βάλια Παπαχρήστου (η Δεσποινίς Δυστυχία), Νάνα Παπαδάκη (η Μητέρα), Μαίρη Νάνου (η Γιαγιά), Νίκος Παντελίδης (ο Αρχισυντάκτης), Σπύρος Μπέτσης (Άνδρας)

Βοηθοί σκηνοθέτη: Σπύρος Μπέτσης, Κατερίνα Παρισσινού

Επικοινωνία – ΜΜΕ: Αγλαΐα Παγώνα

Φωτογραφίες: Γιάννης Πρίφτης

Οργάνωση παραγωγής: Άρης Σομπότης

Παραγωγή: Playroom, Dameblanche

Η παραγωγή επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

INFO

ΘΕΑΤΡΟ ΦΟΥΡΝΟΣ, Μαυρομιχάλη 168, Αθήνα

Παραστάσεις:Τετάρτη 25, Πέμπτη 26, Παρασκευή 27 Απριλίου

και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη από 2 Μαΐου έως 14 Ιουνίου

Ώρα έναρξης: 9:15

Εισιτήρια: 15, 12 (φοιτητικό) – 10 (ανέργων και 65+)

Πληροφορίες-κρατήσεις: 2106460748

Διάρκεια 80’ (χωρίς διάλειμμα)