Κοινοποιησεις

Που και που ρίχνω μια ματιά, φευγαλέα με την ελπίδα ότι κάτι άλλαξε, ότι δε θα δω μεταμφιεσμένα παρατράγουδα, ερωτοδικείο και μεσημεριανές εκπομπές του ‘90 με κατίνες που κλαίνε για την αρπαγή του γκόμενου τους από την κουμπάρα, ή φαντασμένες τραβεστί να βγάζουν τα βυζγιά τους έξω και να σκοτώνονται με ατάλαντες σταρλετίτσες.. ξέκωλο, ξέκωλο, ηχεί στ’ αυτιά μου ακόμα…
Μεγάλωσα..
Πίσω μου άφησα τα παιδιάστικα και, τα λάθη του παρελθόντος ακόμα τα πληρώνω επειδή μεγάλωσα όμως, κρίνω αυστηρά…η ελληνική τηλεόραση στο απόλυτο τίποτα της..πιό παρακμή μοιάζει και μυρίζει τζέρυ σπρίνγκερ..
Καταξιωμένοι παρουσιαστές και δημοσιογράφοι να κάνουν τις γλάστρες που κάποτε έκραζαν με σηκωμένο το φρυδάκι…
Ναι, έκραζαν, το θυμάμαι σα χτες…
Τότε, είχαν θέσεις βαρβάτες σε περιοδικά πρωταρχιδάτα και εκπομπάρες και τηλεοπτικά, περασμένα μεγαλεία που χρύσωναν.. αρτίστες της πίστας, ντίβες που έκαναν το κοινό να παραμιλά εκστασιασμένο, τώρα ξέπεσαν και προσκυνούν το χρήμα πάλι κι αυτή την ανάγκη τους να μην χαθούν από το φακό γιατί θα ξεχαστούν, την εξαργυρώνουν με σφηνάκια αλόης και δίνοντας λογαριασμό σε πρώην νταβάδες που ξαφνικά έγιναν παρουσιαστές χωρίς καν να μιλούν σωστά την ελληνική γλώσσα…
Ξέρω  ξέρω , με τι λεφτά πια, θα βγουν φαντασμαγορικά προγράμματα θα μου πείτε και σειρές που μας άφηναν με ανοιχτό τον μάτη;;;;
Όμως τελικά, πόσο κοστολογείς την αξιοπρέπεια, το ένδοξο παρελθόν και την ηθική σου;;;;; Μα να πεινάσω;;;;;
Θα σου πει η άλλη.
Ας δουλεύω κι ότι να’ ναι..
Ότι να’ ναι…αυτό είναι πλέον η ελληνική τηλεόραση…
Και οι πολλοί ,μένουν να κοιτούν τα σερβάϊβορ τα ξαναζεσταμένα, την σκαΤιάνα, και τα τάλεντ καραγκιοζιλίκια που μόνο τέτοια είναι..
Εκπομπούλες φτηνές με φτηνούς τύπους και γκόμενες πλαστικές που ψάχνουν επίσης την φτηνή αγάπη…γιατί ματάκια μου, αυτό το έχει ο ελληνάρας…
Τραγουδάς στο μπάνιο, πάρε ένα μικρόφωνο κι έλα να γίνεις διάσημος..
Σε βίασε ο σκύλος του γείτονα;;;;
Πες το σε μας…ξέρουμε τον πόνο σου να τον σκεπάζουμε με αστερόσκονη…
Έχουμε βαφτίσει τα πάντα όλα σκουπίδια με ονόματα αστραφτερά..
Σόμπες κούμτελ, υαλουρονικά και λοιπά οξέα, πόσιμα ροφήματα αλόης και κρέμες «εδώ φούρκας σιχαμένιος , κάνω τα πάντα και φτηνά»..
Ένας χυλός όλα, όχι εύπεπτος πάντα αλλά δε βαριέσαι…τι να κάνω, να πεινάσω;;;
Όμως τα παρατράγουδα κι όλα αυτά που κάποτε κράζατε εσείς οι ντίβες και οι δημοσιογράφοι, ήταν αυτό που ήταν.
Αυθεντικό, τρασοσκούπιδο κιτς, τουλάχιστον  δίχως μάσκες,…αυτό έχω πάρτο.
Τώρα, κάνετε το ίδιο με λίγο στρας παραπάνω πάνω στη μάσκα…
Λυπάμαι, γιατί κάποιους σας θαύμαζα.
Λυπάμαι γιατί ξέρω..

Το χρήμα, η δόξα, το να υπάρχεις μέσα στα τηλεοπτικά, καίει τη ψυχή…εθισμός.. σε μαρκάρει για μια ζωή…
Θέλει μεγάλο παπάρι να έχεις για να απεξαρτηθείς.. αλλά  να σου πω κάτι;;;
Ο τηλεθεατής, ό,τι του πασάρεις θα το δει..
Βάλε ρε συ άνιμαλ πλάνετ, νάσιοναλ τζεογκράφικ, χίστορυ τσάνελ, μπαϊόγκραφυ, ξεχασμένες ασπρόμαυρες ταινιάρες του χόλυγουντ ή εκείνα τα γαλλικά φίλμ νουάρ, ναι, μάθε τώρα στα γεράματα στο τηλεθεατόνι, τον Αντονιόνι ή τον Γκοντάρ, πάσαρέ του έναν Βισκόντι και έναν Φελίνι, βάλε στο τέρμα τζαζ μουσικές και κάνε αφιερώματα στον Γέϊτς, στη Βιρτζίνια Γούλφ και στον Τέννεσι Γουίλιαμς ,στον Φωκνέρ και στην Γιούρσεναρ, μάθε μας την Μπίλι Χόλιντεϊ και τον Κόουλ Πόρτερ…
Δείξε θέατρο σε παρακαλώ, που το λατρεύω, εκεί ,ν’ αποκοιμηθώ με τις τρεις αδελφές ή τον φτωχούλη του θεού….
Και που ξέρεις, κάποιοι μπορεί να μην κλείσουν την μικρή οθόνη τους…
Και μετά όλο αυτό, θα γίνει ανάγκη και θα το μιλήσουν τα χείλη…
Και ο εγκέφαλος πάλι κάποια στιγμή, θ’ αρχίσει να λειτουργει..
θα βγει από το λήθαργο που χρόνια τώρα βάλατε τα ανθρωπάκια…
Όσοι πάλι κλείσουν κι εδώ τα μάτια, μαζί με την μικρή οθόνη τους, γιατί όλο αυτό δεν θα είναι το ανάλαφρο που είχαν συνηθίσει, ίσως λέω ίσως, δουν τον ήλιο να δύει που το’ χουν ξεχάσει, γιατί εκείνη την ώρα άρχιζε η σειρά εκείνη με τα χαζά αστειάκια, ή πάρουν το συντρόφι τους αγκαλιά για έναν περίπατο μέσα στα δέντρα, να δουν τα άστρα, που το’ χουν ξεχάσει γιατί εκείνη την ώρα έβλεπαν τον σκατένιο και την αλόη του…
Ρε σεις, κλείστε τη τηλεόραση τελικά, δεν είναι αυτή η ζωή και ναι, σας μιλάω εγώ, αυτή που κάποτε  έβγαλε τα βυζγιά της ζωντανά σε κεντρικό δελτίο ειδήσεων….που είπα καληνύχτα αντίο, φτάνει ,πριν λίγες μέρες σε πρωινή εκπομπή…και βγήκα με τις πυτζάμες μου.. ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΡΙΧΝΑ ΡΟΧΑΛΑ…
Είναι εύκολο να έχεις αρχές όταν είσαι πλούσιος.
Το σημαντικό είναι να έχεις αρχές, όταν είσαι φτωχός..