Κοινοποιησεις

Δεν θα μπορούσα να πω πως πήδηξα από εκείνο το λεωφορείο,/
από εκείνο το λεωφορείο εν κινήσει, με το παιδί μου στην αγκαλιά/
επειδή δεν το ήξερα. Πίστεψα τη δική μου εκδοχή της ιστορίας:/
είχα πέσει , ή το λεωφορείο είχε βάλει μπρος/
την ώρα που εγώ ήμουν με το ένα πόδι στον αέρα./

Δεν θα μπορούσα να θυμηθώ το σφίξιμο στο σαγόνι μου,/
Τον εκνευρισμό γιατί έχασα τη στάση μου, την αποβίβαση στον αέρα,/
το λαγαρό παιδί που την χάζευε στον αέρα καθώς έπεφτα /
με το ένα πόδι στο δρόμο, γδέρνοντάς το, γυρνώντας το,/
το λεωφορείο να ντελαπάρει σε μια στάση, τον οδηγό να πηδάει έξω,/
την κόρη μου να γελάει Κάν΄το ξανά./

Δεν το έκανα ποτέ/
ξανά, ήμουν πολύ προσεκτική./
Είχα το νου μου σ’ αυτήν την όμορφη νεαρή μητέρα/
που πήδηξε απαλά/
έξω απ’ το κινούμενο όχημα/
πάνω στον ακίνητο δρόμο, η ζωή της /
στα χέρια της, η ζωή της ζωής της στα χέρια της./

 

(Σάρον Όλντς σε μετάφραση της Ματίνας Τσιμοπούλου –
photo by Bruce Davidson )