Κοινοποιησεις

 

Με τον Δεκέμβρη
μηχανεύτηκαν οι Βυζαντινοί
το υγρό πυρ
αυτόνα έκλεψε ο Προμηθέας
να μάθει τους ανθρώπους να εξεγείρονται
και τον Μπουκόφσκι να στέλνει θυμωμένα γράμματα στον Άγιο Βασίλη.

Tου ΄πεσε του Δεκέμβρη, σαν τελευταίος που ήτανε,
να καιροφυλαχτεί η λάβα.
Έντεκα μήνες κάνουν υπομονή οι άνθρωποι, μαζεύονται,
τα κρατάνε, σπρώχνουν λίγο πιο πέρα τα σπλάχνα τους
να κάτσει άλλη μια γέρικη νευρικότητα, ε,  στον δωδέκατο,
τινάζεται η μπάντα στον αέρα.
Εκείνη η κίτρινη φλόγα που προλογίζει το άναμμα,
πριν δυναμώσει, πυρακτωθεί και κοκκινίσει,
εμφανίστηκε στη μήτρα των επαναστάσεων, τη Γειτονική Γαλλία.
Το κίνημα των κίτρινων γιλέκων, αυτή η φλόγα,
σαν άλλοι οικείοι αγανακτισμένοι πριν κάτι χρόνια, υψώθηκε,
διαδήλωσε, εξεγέρθηκε, απαίτησε και πήρε.
Φρέναρε τις νεοφιλελεύθερες επιδιώξεις που κάθε ευρωπαίος ηγέτης
θέλει να επιτύχει με  το ‘’Μακρόν και το ‘’κοντόν’’ του,
και δίνει, πάλι,
τα παριζιάνικά του φώτα για την πορεία προς την επανάσταση.

Είναι η πολιτική παράδοση της κοινωνίας της Γαλλίας
να μην σηκώνει ‘’αδικόμυγες’’ στο σπαθί της
κι είναι η δική μας
να σταματάμε το σχολείο
για να βγούμε να πούμε πώς η Μακεδονία
είναι μονάχα δική μας.

Εδώ, την πύρινη εφηβεία την εκμεταλλευόμαστε,
όχι για ν’ αλλάξουμε τον κόσμο προς το καλύτερο,
αλλά για να σκοτώσουμε όποιον δεν συμφωνεί μαζί μας.

Εδώ, αντρίκια τσαμπουκαλεμένα ανθρωπάρια,
πιστά κακέκτυπα του “αποφασίζομεν και διατάζομεν”,
χυμάνε στον αδύναμο, στον ομοφυλόφιλο, στον ξένο,
στη γυναίκα κι ύστερα -άνανδρα, τόσο άνανδρα –
φορτώνουν μυξοκλαίγοντας τις ευθύνες σε κάθε θύμα,
μ’ εκείνο το γελοιωδέστατο άλλοθι “ΕΙΧΕ ΔΩΣΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ’’.

Εδώ, δεν χρειάζεται να λέμε τα γνωστά ανέκδοτα
με άλλες εθνικότητες,
δεν θα χρειαστεί να διεκδικήσουμε το δίκιο του πρόσφυγα,
με μετανάστη, εκείνης της γυναίκας που έχει υποστεί τη βία,
αφού στο τέλος θα τους δείρουμε και θα τους σφάξουμε όλους.

Θα λέμε μόνο,

ήταν μια φορά ένας περιούσιος ιδιοκτήτης που σκότωνε με κλωτσιές
ένα “γκέι πρεζάκι” για να προστατεύσει την περιουσία του,
ένας που δολοφόνησε μια κοπέλα η οποία
“είχε δώσει δικαιώματα” αλλ’ αρνήθηκε να ξαπλώσει μαζί του,
ένας θερμόαιμος χρυσαυγίτης που ψοφούσε για εθνοκάθαρση,
μια καθαρίστρια που καταδικάστηκε από το κράτος δικαίου
για πλαστό απολυτήριο αλλά το ίδιο κράτος δεν ξέρει ακόμα
τι να κάνει με τους αστυνομικούς οι οποίοι δέσανε με χειροπέδες
έναν ετοιμοθάνατο,
ένας χρυσός ολυμπιονίκης στο ξέπλυμα βρόμικου χρήματος
που σύντομα αποφυλακίζεται, κάτι άβουλα σχολιαρόπαιδα
που παιανίζουν την – κακήν κακώς – φορεμένη από επικίνδυνα πρότυπα Ιστορία
(τους).

Στο τέλος, θα μπορείς να διακρίνεις την εθνικότητα,
επειδή πάλι τη μεγαλύτερη μαλακία θα την έχει κάνει ο ελληνάρας.
Και κάποιοι θα καυχώνται ακόμη για την ελληνικότητά τους.
Τώρα, κατάλαβες, Μικρέ;

Προηγούμενο άρθροΑφανισμός 
Επόμενο άρθροΡαμμένη
ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΑΤΣΑΔΟΥΡΗ
σαρκοφάγα ενεργητικοπαθητική προδιάθεση για αρπαχτές με λέξεις. χωρίς αγκαλιά. ανιάτως πάσχουσα από χρόνιο σεξισμό για την πάρτι τους. εντοσθιώνω ψαχουλευτικά ανθρωπάρια, παπάρια, στιγμές, στυγνές, ψαχουδουλεύοντας χωρίς τακτ οισοφάγους και στομάχια. μεγάλωσα σε χωριό. πιστεύω στο μάτην