Κοινοποιησεις
Τι θαυµάσια ασχολία να καθίσεις σ’ ένα
ζαχαροπλαστείο και να ζητήσεις ζάχαρη, ξανά
ζάχαρη, τρεις ή τέσσερις φορές ζάχαρη, να
σχηµατίσεις ένα σωρό στο κέντρο του τραπεζιού,
ενώ µεγαλώνει η οργή πίσω απ’ τους πάγκους και
κάτω απ’ τις άσπρες ποδιές, κι ακριβώς στο µέσο
του λοφίσκου από ζάχαρη να φτύσεις µαλακά
παρακολουθώντας τη µικρή χιονοστιβάδα του
σάλιου, ακούγοντας το θόρυβο απ’ τις σπασµένες
πέτρες που τη συνοδεύει και που βγαίνει απ’ τους
ξερούς λαιµούς πέντε πελατών και του αφεντικού,
ενός ανθρώπου τίµιου κατά καιρούς.

.
(Μετάφραση: ΧΑΡΑΤΣΗ ΕΛΕΝΗ | Εκδόσεις: ΥΨΙΛΟΝ)