Κοινοποιησεις
Για να μη σου τηλεφωνήσω πνίγω τη φωνή μου στον ήχο των καθημερινών συζητήσεων, την μετατρέπω σε λέξεις που δεν έχουν τίποτα να κάνουν με αυτό που στ’αλήθεια σκέφτομαι. Την κάνω να λέει πως ή ζέστη, πως η υγρασία, πως τα τρένα που δεν φτάνουν στην ώρα τους, πως αυτό το καλοκαίρι είναι σε χρήση πολύ το ξεραμένο πράσινο, πως πρέπει να διαβάσω το τελευταίο βιβλίο του Βάργκας Λιόσα.
Για να μη σου τηλεφωνήσω.
Για να μη σου τηλεφωνήσω δαγκώνω τα χείλη, σφίγγω τις γροθιές.
Δοκιμάζω να ξεχάσω το όνομά σου γιατί φοβάμαι μην το κραυγάσω στα όνειρα και ο αέρας το φέρει στ’αυτιά σου κι εσύ, με το που θα το άκουγες, θα χαμογελούσες σκεπτόμενη πως ακόμα σε θέλω.
.
(Μετάφραση: Βασίλης Λαλιώτης)