Κοινοποιησεις
Μια σκιά θανάτου κατέλαβε αμαχητί το εξουθενωμένο σώμα.
Τα μάτια μου βαριά,
ένας διαβολεμένος πόνος στο στήθος,
η αναπνοή νωχελική,
τα χείλη μου ατρεμή,
τα άκρα έτοιμα να σωριαστούν στο έδαφος.
Σε μακρινούς περιπάτους δίχως προορισμό,
ρίχνω φευγαλέες ματιές στους περαστικούς‧
φίλοι που γελούν,
μωρά που κλαίνε,
γέροι που κατσουφιάζουν,
οδηγοί που φωνάζουν οργισμένα,
εραστές που αγκαλιάζονται δειλά.
Μα εμένα, φαίνεται, με εγκατέλειψαν όλες οι συγκινήσεις.
Είναι μέρες τώρα που δε δύναμαι να αισθανθώ τίποτε,
παρά ένα ατέρμονο και θλιβερό κενό.
Θαρρείς και είναι ξένο αυτό το σώμα –
Ένα αδειανό δανεικό άψυχο παλτό.