Απατημένοι από μιαν εποχή
και από τα φώτα των δρόμων,
αφανίζοντας ύπουλα τη νύχτα
να περιπαίζουν τον ίσκιο μας,
για μια χαμένη συγκίνηση
πως ταξιδέψαμε
και πως ακόμα γυρνάμε,
μα δεν αλητεύουμε μακριά
και μέχρι τα μάτια να κάψουν ρωτάμε

Εμείς
Κανόνας κι εξαίρεση
Ποιος να ‘ναι πιο τρομερός

Κάθε μια ώρα μπροστά
οι μηχανές θα εφευρίσκουν ένα καινούργιο τέλος

Οι μέρες θα μοιράζονται σε καλές κακές
Οι νύχτες θα ξεριζώνονται καρφώνοντας κάποιο χέρι
Οι έρωτες θα ζυγίζονται μυστικά με ακρίβεια
Η ασφάλεια πάντα θα πέφτει
Οι πτέρυγες όλων των υπέροχων κτιρίων θα συνεχίσουν να είναι γεμάτες
Το φως θα έχει σχήμα

Κάθε μια ώρα μπροστά
οι μηχανές θα εφευρίσκουν μια καινούρια αρχή

Κανόνας κι εξαίρεση

 

(Photo by Cdiamantis)

Προηγούμενο άρθροHooray!
Επόμενο άρθροΑδελφούλα Ο.,
Βασιλης Νικολοπουλος
" Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στο Αγρίνιο, όπου ζει και περιφέρεται μέχρι σήμερα. Κατ' εξακολούθηση άνθρωπος του μπαρ. Αναπνέει μουσική."