Αρχική ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

Ο ευγενής πωλητής βιβλίων

Χθες, που έκανε σοβαρή ψύχρα και κάθε χώρος με κλιματισμό φαινόταν πολύτιμος, περιφερόμουν μέσα στην ευχάριστη ατμόσφαιρα του βιβλιοπωλείου Π. Δουλεύει εκεί ο Κ., ένας ευγενής άνδρας. Εξυπηρετούσε...

Μαριβή Γαζέτα | Άτιτλο

Όπως καταπίνω τις επιθυμίες γίνονται βελόνες Και οταν ακουμπάω την πλάτη μου στη δική σου νοιώθω σαν να ξαπλώνω σε πέτρινη πλάκα που καίει κάτω απο έναν αυγουστιάτικο ήλιο Εγώ δεν ξέρω...

Θωμάς Γκόρπας | Αναπόληση

  Θα καταργήσω τον ουρανό, θα καταργήσω τη γη και θ’ αφήσω μόνο ένα ουζερί για ένα πιοτό για ένα τραγούδι για ένα χορό κι εσύ να περνάς...

ΕΝΑ ΕΤΣΙ | Κληρονομιά

Έχω βρίσει και χτυπήσει την μάνα μου σαν να ‘τανε σκυλί. Το ίδιο και τον πατέρα μου. Ίσως αυτόν ακόμη χειρότερα. Οπότε ο γιος μου δεν...

Ε. Μύρων | ΑΠΑΣΦΑΛΗΣ 

    πώς επιβιώνει ακόμα γκρεμός σ' αυτή την πόλη;               τέτοιο πείσμα ούτε το συκώτι του προμηθέα.   ούτε κορώνα ούτε γράμματα        ...

Κοινός νους λέγεται. Κοινωνία. Αυτή είναι η λέξη.

Σε μια Ελλάδα πνιγμένη στα σκάνδαλα, που ασθμαίνει, η πολιτική στερείται αισθητικής άρα και ηθικής, οι φασίστες κινδυνολογούν, οι μπάτσοι τραμπουκίζουν, τα ΜΜΕ ξεπλένουν τα λαμόγια που...

Σπύρος Παπαδάτος (ΔορίαιΧμος) | εξαρταται

Μια ομορφη μερα...Μια ομορφη μητερα... Μια ομορφη γεννα...Ενα ομορφο μωρο... Χαρα,ευτυχια,γελια παντου. Τα ματια του ελαμπαν και καθε του χαμογελο πλημμυριζε ελπιδα τον πεσσιμιστη πατερα,γεμιζε ονειρα την ονειροδοχο...

Καλλιόπη Παπάνη | παρακείμενος αρσενικό_δηλητήριο_

“(γραμματική) χρόνος ρήματος που φανερώνει ότι αυτό που σημαίνει το ρήμα έχει γίνει στο παρελθόν, αλλά το αποτέλεσμα εξακολουθεί να υπάρχει στο παρόν∙ σχηματίζεται περιφραστικά με το...

θέμις ιππέκη | Είπες πως πέρασαν τα χρόνια στα ίδια άσπρα

Είπες πως πέρασαν τα χρόνια στα ίδια άσπρα, πως σε πλάκωσαν τα ντουβάρια, άλλαξες χρώμα και δέρμα, με του καιρού τις υγρασίες, όχι φίδι δεν έγινες, ούτε...

ΠΡΟΣΩΠΑΓΝΩΣΙΑ

  Συχνά αυτοοικτίρομαι για την θολή μου μνήμη εκφράζομαι με λόγια φθονερά κι απαξιωτικά συγχρόνως για όσους εύκολα ανακαλούν στην μνήμη τους πρόσωπα τυχαίων συναναστροφών με λεπτομέρεια και γλαφυρότητα...

Ε. Μύρων | ΑΦΗΝΩ ΚΑΙ ΤΑ 7 ΦΩΝΗΕΝΤΑ ΑΦΩΝΑ

όταν μου χτυπάει την πόρτα με νταηλίκι η ελπίδα χαστούκι στο ξύλινο μάγουλο της νηνεμίας μου δεν ξοδεύω το ταξίδι στη διάβαση της χαρμολύπης φοράω τ'  αποσιωπητικά κατάσαρκα και κρατιέμαι απ' τις χειρολαβές     του τίποτα κοντολογίς σκύλος...

Καραγεωργόπουλος Δημήτριος | στις επαναλήψεις της απόρριψής σου

  Δεν του έδινε κανείς σημασία. Ή, ακόμη, τον περιφρονούσαν επιδεικτικά. Έτσι αισθανόταν σίγουρος τόσο για το κίνητρο όσο και για την ικανότητά του να σηκώνει τον κόσμο στις πλάτες του. Μονάχα...

Άγγελέ μου

  Άθλιο πλάσμα μου, ελεεινό, τη γλώσσα που έβγαζες στους καθωσπρεπισμούς σε άξαφνο ανέβασμα των πυρετών μου   Από τον πρωκτό βγαλμένο κατεργάρικα βαθύ, γλυκό, λυτρωτικό και ποταπό...

Τα υφαντά της Πηνελόπης

Σαν τη μεταξωτή μαεστρία των υφαντών της Πηνελόπης ξηλώνεται η μεγαλεπήβολη παιδική μου αυταπάτη και στα τριάντα μου αντί για κατουρημένο παιδί έχω ένα μουσκεμένο παντελόνι και στα τριάντα...

ΛΟΓΙΑ

Οφείλω να δώσω μια εξήγηση του εαυτού μου. Για όλους τους αγώνες, που τάχα θα κέρδιζε. Για όλους τους έρωτες, που τάχα θα λάτρευε. Για όλους τους...

Σάντι Βασιλείου | Ένα πρωί μεταμορφώθηκα

    Ένα πρωί μεταμορφώθηκα σε κάδρο Σηκώθηκαν όλοι μαζί και βιάστηκαν να με κρεμάσουνε στον τοίχο Από εκεί Κάθομαι και τους παρακολουθώ να ζουν Χρόνια τώρα Φοράω πόδια και χέρια...

Μαριβή Γαζέτα | Άτιτλο

Δεν κοιμάσαι δίπλα μου γιατί δε θέλεις να μου κλέβεις τα όνειρα Δεν σου κρατάω το χέρι, εμείς σκορπίζουμε ό,τι κρατάμε Γιατί τίποτα δεν μας ανήκει Γιατί έτσι το...

Voltairine de Cleyre, 1866-1912

Μόνον η αναρχία μπορεί να ανεβάσει τον ηθικό παλμό αυτού του κόσμου. Είναι η μόνη λέξη που μπορεί να εκφράσει και να εμπνεύσει τον ονειροπόλο, τον ποιητή,...

Αργυρώ Πατσού | Επίκληση στη Μητέρα

Της Μητέρας η μνήμη μού ’στελνε μνήμη μ’ όνειρα δυσερμήνευτα που υφαίναν στον ιππόκαμπο άστρων αρχαίων αναπάλσεις   Στης Μητέρας τη μνήμη έστελνα μνήμη μ’ όνειρα...

Ιάσωνας Σταυράκης | Ανακωχή με κανένα

  Η ποίηση είναι αφετηρία για πάλη ταξική ακόμη κι εκεί που δεν έχουν δημιουργηθεί τάξεις. Ήρθα χιλιάδες φορές στην θέση σου. Όπως κι αν σε λέγαν. Φοβήθηκα. Πείνασα. Μ' εγκατέλειψαν. Μ' ανάκριναν. Με πυροβόλησαν. Με...

Αντιγόνη Ηλιάδη | Μη φοβηθείς

  βάλε το κορμί σου εκεί όπου γουστάρεις και αν δεν συνάδει κάψ’τους μη τους αφήσεις να σε πάρουν για τρελό μη μαραζώσεις για σένα κόσμος έγινε για σένα κόσμος...

Μαρία Θεοφιλάκου | Ξυπνάω ιδρωμένη

  κι εγώ τη μυρωδιά σου έσερνα βαριά μέσα απ’ τη νύχτα κι είχα τα χέρια μου κομμένα απ’ τους αγκώνες, και μία σίγουρη φωνή• είχα κλειδιά -κλειδιά να...

Μαριλένα Κολλάρου | Ήχοι

    Τα γκαρίσματα των γειτόνων, τα καυσαέρια και τα νευρικά κορναρίσματα. Τα γαβγίσματα 3:00 μ.μ οι νυχτερινές πλύσεις κι οι σειρήνες των ασθενοφόρων. Το τρίξιμο των ξύλων, τα ουρλιαχτά του ανέμου, κι οι...

Είμαι τυχερός

    Πλούσιοι, ηλίθιοι και μισάνθρωποι εν δυνάμει φασίστες, κατακλύζουν αυτή τη μάλλον σάπια πόλη Μετά βίας κυλάω στις βουλωμένες της αρτηρίες Είμαι τυχερός Τρίτη σήμερα κι ο καφές είναι σκατά Ο καιρός...

Η ΓΕΝΙΑ ΜΟΥ

Η γενιά μου, μετρά τις μέρες της με χαμένα μεροκάματα. Όταν οι άλλοι, κοιμούνται και ξυπνούν, η γενιά μου ζει και πεθαίνει. Η γενιά μου ξέρει να...

Μαραγκός Ορφέας [Όμικρον Μι] | Κανονικά 

Κανονικά δεν θα πρεπε να γράφω αυτές τις λέξεις  όχι γιατί με ενοχλούν  αλλά γιατί κανονικά  δεν θα έπρεπε να γράφω  τι στιγμή που οι λέξεις  έχουν ξεφτίσει περισσότερο από...

Άγια Κυριακή

Την Κυριακή δεν την είπαν "άγια" επειδή εκλλησιαζόμαστε από το πρωί στους οίκους του θεού και μυρίζει παντού λιβάνι. Σίγουρα ένας πρώτος λόγος είναι το ξύπνημα...

Το ύψος του ανθρώπου

  Μεγαλώνοντας μαθαίνεις πως οι πληγές δεν κλείνουν, το να κοιμάσαι αργά δεν σχετίζεται πάντοτε με τη διασκέδαση και πως κανείς αληθινός έρωτας δεν ξεπερνιέται. Μαθαίνεις πως όσο...

θέμις ιππέκη | Διαφημιστικά διαλείμματα με πρωταγωνιστές τις ιστορίες των ανθρώπων. 

Βουβά συμφέροντα κάτω από πέπλα ασυγκράτητης ανάγκης για να διπλό φορεθούν οι βολεμένες αναμνήσεις σε ξένα κορμιά, που καθόλου δεν ρωτήθηκαν αν τους ταιριάζουν οι μικροσκοπικές...

Ο ασφαλής μαθητής του ασφαλούς σχολείου

Ξυπνάς απ' τις 7:00, ετοιμάζεσαι για το σχολείο, περνάς τις ώρες σου διδάσκοντας το σωστό, τα απογεύματά σου σε βρίσκουν πάλι σε κλίνες εφηβικών δωματίων να εξηγείς...

Ασυρματόπλέγμα #01

    -Γάμα τη λογική -Έτσι κι αλλιώς! -ναι -Ναι -Τσιγάρο -Και κονιακ -Ανάσες -Υγρασία -πάλη -Ήττα -ξανά -Ποτέ -χαμόγελο -Ρυτίδες -εσύ -Κανείς – “Η ομορφιά καμιά φορά μου κλείνει το μάτι, μα πάντα, μου κλείνει το στόμα.” . (Ανυπόγραφο)

θέμις Ιππέκη | Η άβολη ψυχή

    Σκοτεινιάζει πια από νωρίς, ούτε του φθινοπώρου τα κόλπα δεν κουμαντάρουν τους βολεμένους. Μα παύω ν’ ασχολούμαι με δαύτους, αυτοί κινούν τους δείκτες, τη μέρα σε σβέλτο...

ΒΉΜΑΤΑ

    Κατά τη διάρκεια της πλάνης περπατάμε στην άκρη του χάρτη, στην αρχή μιας παραλίας απολαμβάνοντας την μικρή αλλά υπάρχουσα μορφή μας δίπλα στη θάλασσα. Άλλοτε βυθίζουμε στην ατμόσφαιρα...

Μεταμόρφωση

  Τα βράδια τούτα ρωγμή ανοίγεσαι βαθιά Ρέουσα πληγή οι αιώνες πίσω από δέρμα που ξεράθηκε και πέφτει Τα βράδια τούτα ψυχή φιδίσια, αναλλοίωτη, πάνω σου γεωμετρεί η μετεξέλιξή σου Σχέδια περίτεχνα, ανάγλυφα στο...

Άτιτλο

    Το φετινό φθινόπωρο φύλαξε λίγη Άνοιξη σε μια τσέπη δεν κάνει ακόμα κρύο και μπορείς να δεις με ακρίβεια ποιοι άνθρωποι ξεχνούν τις πρώτες τους γειτονιές κι...

Συναίνεση

  Στου χωριού τον καφενέ τα παλικάρια παίζουνε στα ζάρια την κόρη του Νώντα του τρελού έτσι όπως κάνουν οι νοικοκυραίοι σ’ ετούτα τα παιχνίδια στ’ αστεία εκείνος δίπλα βλέπει. Κάθε που πάει κάτι...

θέμις Ιππέκη | Πληγή

  Σώπασε, απάνω στο χαρτί μην τον φοβάσαι τον Χάρο. Η νύχτα ηρέμησε κι η ψυχή αγρίεψε. Έτσι που αλλάζει - βιαστικά, με χάρη - νυχτικά, προσπαθώ να...

Μαριβή Γαζέτα | Άτιτλο

    οι τρελοί θα ανοίξουν το πέρασμα κάτω από το λάκκο που θα πεθάνουν οι διανοούμενοι,οι εραστές οι ορθολογιστές και οι φανατικοί οι ανορεξικοί πεφωτισμένοι   τα σχέδια στους τρελούς η ιστορία να...

“Το μπαρ των ονείρων σου¨

  Δεχόμαστε κάρτες, ρολόγια, δόντια χρυσά, σφραγίσματα και δαχτυλίδια. Επιταγές, αυτόγραφα, σκουλαρίκια και αριθμούς τηλεφώνων γραμμένους σε σόλες παπουτσιών. Μυστικά, ποιήματα και μυστικά ποιήματα, προβλέψεις για το τέλος του...

Προς ευχή

Χάνομαι για μέρες στους αριθμούς του κήπου σας Κρύβομαι σε υπολογισμούς Σε αλλωνών ζωές Κι όταν πνιγμένο με νομίσετε Εγώ απ τα μαλλιά του ήλιου θα σωθώ Θα βγω...

Ιάσωνας Σταυράκης | Η πεδιάδα του ορίζοντα

  Στη πεδιάδα του ορίζοντα υπάρχει μια παιδική χαρά για όλα εκείνα τα παιδιά που πέθαναν στους πολέμους είτε γιατί δεν ήξεραν τι είναι ο πόλεμος, είτε...

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΥΨΩΝΟΥΜΕ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ ΑΛΛΥΛΕΓΓΥΗΣ

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΥΨΩΝΟΥΜΕ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ - ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ NO PASARAN! Ένα από τα κυριότερα αφηγήματα που αποτέλεσε ισχυρό παράγοντα της δεξιάς...

4.449km

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΥΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΡΟΪΟΝ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑΣ ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ. ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΩΠΟ, ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑΣ Ή ΟΝΟΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΪΟΝ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ. ΟΣΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ...

θέμις Ιππέκη | ΜΟΥΓΑΜΕΝΟΙ ΚΥΚΛΩΠΕΣ

  Μουγκαμένοι Κύκλωπες, με τσουχτερά άκρα, με τ’ ένα μάτι κακό και τ’ άλλο πιότερο κακό. Σουλατσάρουν επιδεικτικά επί της Τσιμισκής, κατηφορίζουν την Βενιζέλου, τρυπώνουν μουλωχτά στην Βασιλέως...

Γιατί γλυκιά μου κλαις

      Ξημέρωσε πάλι δουλειά πάλι ποιος ανακατεύεται μ' όλους αυτούς πάλι στο πόδι ένας καφές στο χέρι το σμαρτφόουν στο μυαλό σου εκείνη φτύσ' τη γρήγορα έρχεται το αφεντικό δουλειά χαρτιά δουλειά χαρτιά νύχτωσε πάλι σπίτι...

σήμερα

Μια σουρεάλ μέρα. Όλα στη τύχη τους. Το μπρίκι για μένα θα κάνει το πρώτο άδειασμα στο φλιτζάνι μου. Θα χυθεί δίνοντας προτεραιότητα στις τύχες και τα γνωμικά' ιστορίες από τον Κρόνο.. Μια...

θέμις ιππέκη | ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Αν ήμασταν κλέφτες ιδεών των παιδιών. Αν αγγίζαμε στάχτες περασμένων χρόνων και τις μετουσιώναμε σε μικρά άνθη που θα γευόταν ε όλες οι μέλισσες επί γης. Αν...

Άχρονο

  Ονειρεύομαι ένα μέλλον γεμάτο από μέλλον, ένα παρόν άχρονο και ένα τρυφερό παρελθόν. Ελεύθερα λεπτά. Νεκρούς προσδιορισμούς. Μέρες ανύποπτες, όνειρα πότες. Ονειροπαρμένοι ονειροπόλοι με τόσο αγνά, μεγάλα λάθη. Κάθε...

«Το προφίλ του δολοφόνου»

  – Είπατε τον είδατε καλά παρά του λογισμού το σκοτάδι παρά τα χίλια μίλια που σας χώριζαν είπατε αρκούσε ένα άλμα για να βρεθείτε στο πλευρό του την όψη...

θέμις ιππέκη | ΠΑΡΑΝΟΗΣΙΣ

    Οδός Καβάφη 18. Ημέρα με φως που χυλώνει τις κόκκινες ουλές από υπερβολική δόση παγωμένης σκέψης. Υπνωτικά για να μην νιώθουμε λένε και τα στριμώχνουν στα μαξιλάρια...