Αρχική ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

«Δεν θα ‘ρθει η άνοιξη ποτέ αν στις καρδιές φωλιάζει ο...

Μοδίστρα ήταν η γιαγιά μου και τα παντελόνια μου, σαν ήμουνα παιδί, αλφάδι έπεφταν μέχρι κάτω. Πλέον, κάτι Κυριακάτικα παλιοτζίν, αν βαρεθώ να τα...

άτιτλο

Ήταν Δευτέρα τότε που προσγειώθηκαν τα αστέρια στο κεφάλι μας. Πενθούσαμε σε μια γιορτή, πίναμε αλκοόλ ανακατεμένο με όνειρα και κλέφτες ματιές. Το όνομα σου δεν το...

“Καρμπόν”

  Θα ξυπνήσεις ένα πρωί τα σημάδια του καρμπόν θα μαρτυρούν το προηγούμενο και όλα πριν από εκείνο, στο ίδιο πάντα δωμάτιο το ίδιο τετράγωνο και κλειστό όπως συνήθως με την ίδια...

«Ο Καθρέφτης»

Σε αποστρέφομαι με μια γνήσια αποστροφή. Η όψη σου δείχνει βλακώδης και δολερή σε φοβάμαι συχνά μα περισσότερο σε αποστρέφομαι. Τα μάτια σου πάσχουν από μια...

Δεν θα μπορούσα να πω

  Δεν θα μπορούσα να πω πως πήδηξα από εκείνο το λεωφορείο,/ από εκείνο το λεωφορείο εν κινήσει, με το παιδί μου στην αγκαλιά/ επειδή δεν...

I momenti

  Τι άλλο ήταν στην θλίψη; Τα φύλλα χλωμά Πέφτουν στο πάτωμα Τής ψυχής μου Τα δωμάτια κενά Γράφουν τις ύστατες στιγμές Ενός άθλιου Ημερολογίου καταστρώματος Το ερώτημα δεν ήταν Αν ζούμε Αλλά...

Αντίδωρα

Κάπου αλλού, καρδιά μου. Στην Ίμβρο, στην Αντίπαρο, στη Σκαληνή, στη Μέδουσα. Κάπου αλλού, καρδιά μου. Στις φωτιές, στα λάβαρα, στις δενδράδες, και στα τάρταρα. Μα...

“Είναι όμορφη”

Μία μικροσκοπική κουκίδα σπάνιας πολυπλοκότητας εγκλωβισμένη στη ρητίνη ενός πόθου, ενός φιλιού και όμως, τόσο ισχυρή ενάντια στην παροδικότητά της που δεν μπορεί παρά να συγκριθεί με τα...

Ελεύθερη Ένωση

Η γυναίκα μου με μαλλιά φωτιάς από ξύλα Η γυναίκα μου με σκέψεις αστραπών της ζέστη Με μέση κλεψύδρας Η γυναίκα μου με μέση σβίδρας ανάμεσα στα...

ΟΠΩΣ ΟΛΑ ΤΑ ΤΕΛΗ

  Πάντα επέλεγα τα μεγάλα μαχαίρια. Τις λεπίδες που γυάλιζαν, και τα πιο δυνατά χάπια. Να πάω μια κι έξω στο διάβολο, και να γυρίσω πίσω, ακόμη πιο...

Α.Β Ρακένδυτος Βασιλόπουλος

η αλυσίδα των σούπερ μάρκετ του μέλλοντος θα σου χρεώνει και τις σακούλες κάτω απ' τα μάτια εκεί καταλήγουνε οι άνθρωποι όταν εκπέφτουνε αφού στο παρελθόν πλαστικοποιήσαμε τις καρτέλες με τα συν πλην κι...

 Η Λανθάνουσα εικόνα

  Η σιωπή. Η σιωπή την τρελαίνει. Πίσω τους δύει ένας πυροκόκκινος ήλιος κρεμασμένος από τα καμπαναριά του Τραστέβερε. Ακουμπάει το στήθος του, τα δάχτυλα της μετράνε τα...

Ηλιοβασίλαιμα

  Στο βάθος ο Προμηθέας τσαπίζει τα τελευταία της μέρας κάρβουνα οι μηχανές πάντα μπροστά φέρουνε το άγιο φως με καμάρι τα αυτοκίνητα κοκκινίζουν από θυμό κάθε δειλί τα τζάμια απολαμβάνουνε το μπάνιο στις σύγχρονες μητροπόλεις το κίτρινο...

Η γυναίκα με τα γκρίζα μαλλιά

Ένα κλασσικό αλκοολικό βράδυ. Σε ποιον να μιλήσω και να καταλάβει; Να έζησε ότι ζω και να πόνεσε ότι πονάω; Όταν αρχίζει να γράφεις όπως τότε, όταν...

Μια άλλη Κυριακή

Ακροβατώ σαν σε συνήθεια που δικαίως κατέκτησε τη μέρα Προβλέπω το μέλλον και παζαρεύω ευχές Μεταξύ ορατών και αοράτων χάνω τις γεύσεις και φυσικά κάποιος θάνατος δεν θα...

Ελαττωματικοί απορριφθέντες

Ξοδεύτηκαν επιμελώς οι ώρες σχολούν οι βάρδιες άπραγες με τις χούφτες άδειες τα χέρια βαλμένα στις τσέπες χαμόγελα στα πρόσωπα. Πιοτό τώρα και άνοστα αστεία ό,τι δεν βγήκε στην παραγωγή να...

Γεννήθηκα

Γεννήθηκα Για να περιμένω Ένα ανθισμένο κύμα.   Στο παρόν Μετράω τις μέρες Η συνήθεια των ρολογιών.   Θα έπρεπε να σταματήσω Να γράφω Θα έπρεπε να...

άτιτλο

Θάνατος είναι που δεν θυμάμαι το χρώμα των ματιών σου. Είναι θάνατος που δεν θυμάμαι το άγγιγμα σου. Και θάβω βαθιά, κάθε κύτταρο μου, στη λήθη...

Μία ανασκαφή θα φέρει θάλασσες

Μάζεψα τα τελευταία κοχύλια Όλα μαζί δεν κάνανε μια χούφτα Βάρυνε το χέρι μου Τα έβαλα στην τσέπη ενός ρούχου Και τώρα γέρνω απ’ την καλή μου μεριά. Τα...

Η ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΑ  ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ

  Σεβρολέτα " Bel Air " μοντέλο 1953 Αυτή η τετράθυρη sedan της General Motors , με τον αθόρυβο τετράλιτρο(3.9 Lt.) εξακύλινδρο(OVH) κινητήρα Blue Flame (με έμβολα αλουμινίου) Με...

Φαιδρό χρονικό

Πέρασε το χθες - γέλα!- Ξεμπερδέψαμε με τα πέτρινα χρόνια - γέλα!- Πέρασε και άφησε μονάχα Παραφουσκωμένες κοιλιές Κι άδεια κρανία. Αναθερμαίνουμε ψυχρούς πολέμους Με Βολταρέν και έμπλαστρα καψαϊκίνης Μας καίει...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΡΑ

  Καθώς το ατσάλι κυλάει στις ράγες Οι ανάγκες για μια νέα ζωή καθρεφτίζονται στο παράθυρο του βαγονιού Ο καιρός που περνάει από την πρώτη μέχρι την τελευταία μέρα...

ἄρχω

Η χαρά της αφετηρίας Αρχίζω λες, κι αναστατώνονται ελπίδες κοιμισμένες Η αρχή γλυκιά Ανθίζει κι όλοι αυτήν θυμόμαστε Στην αρχή… Το πέρας Το έσχατο Όλες οι σκληρές λέξεις σύμφωνα εκατό κερδοφορία δεν μετρά...

Ο θάνατος είναι ένα θλιβερό γεγονός από μόνο του

Ο θάνατος είναι ένα θλιβερό γεγονός από μόνο του, υπάρχουν όμως και σήψη και θάνατοι που προηγούνται του βιολογικού θανάτου. Ο Θέμος Αναστασιάδης είχε περάσει από δεκαετίες στη...

ΤΑ ΓΡΑΠΤΑ ΦΕΥΓΟΥΝ

Το ατλάζι των φύλλων που γυρίζει κανείς στα βιβλία σχηματίζει μια γυναίκα τόσο ωραία που όταν δεν διαβάζει κανείς την ατενίζει με λύπη χωρίς να τολμά...

Εγωισμός

Γεμίζεις δύο χούφτες με το στανιό, σπάταλα μετρημένος Σκύβω, απλώνω πάνω σου κάθε μου ελάχιστο εκατοστό Κρυώνεις, λέω Πιάνω του ονείρου μου τη φόδρα Την φέρνω γύρω σου μια...

Η μοναξιά ενός ερωτευμένου

Είναι η μοναξιά ενός ερωτευμένου Όπου και αν βρεθεί αναζητεί εσένα. Το πρόσωπο σου και τη ζέστα του κορμιού σου. Τη σιωπή σου και το...

Σκρίπτα Αμάν/εντ.

    Η καινούρια πανηγυρική τάση των παιδιών που χαίρονται για τον καλό βαθμό που πήραν εκφράζεται μέσα από ένα ιδιότυπο σχηματισμό με τα χέρια. Το διάσημο, πλέον «Dab». Παλιά,...

Μια φορά κι έναν παλιόκαιρο

Έτσι σκληρούς καθώς μας άφησε η ζωή εμείς σκληρύναμε τις λέξεις. Ότι απλό και άγνωστο, ότι άγνωστο και τρομερό. Μιλάμε συνθηματικά, όταν μιλάμε. Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο αλκοόλ. Τετάρτη, Παρασκευή γιόγκα,...

Το λάδι της ζωής  

  Μέρες τώρα δεν λέει να φύγει είναι εδώ είμαι εγώ; Mια μυρωδιά καμένου από μνήμης οσμή ακαθόριστο μείγμα κι όσο καθαρίζω βάζω αιθέριες σκέψεις ανοίγματα διάπλατα Tο καμένο επίμονο έρχεται Αυτή η πηχτή δυσωδία Ξέρω η οσμογόνος...

Αντάρτικη λεβεντιά

Κατοχή στην Ελλάδα. Μαζί και χειμώνας βαρύς, αλλά στα βουνά της Ρούμελης φύσαγε άνεμος ελευθερίας και αντίστασης. Κρύο κι αλαφρύ το σκοτάδι, απόψε που είκοσι παιδιά βάδιζαν μέσα...

“Δουλίτσα να υπάρχει”

Απόψε παραιτήθηκε κι άλλος από τη δουλειά / πώς έχουν αλλάξει έτσι τα κηδειόχαρτα θυμάμαι τις κολώνες στα χωριά που ‘ναι γεμάτες από φρέσκιες αναγγελίες θανάτου τι ζαβή...

Είναι εσύ

Tο στάσιμο αίμα των μυών μου μόλις συσπάται H εξαγριωμένη σκέψη μου H  ίσια αλήθεια της νύχτας Aφθονία  αερικού H πρώτη σκέψη του πρωινού είναι εσύ… (Φωτογραφία: Χρήστος Διαμάντης)

-Αναφορές-

Η γνώση μου φτάνει μέχρι τις άκρες των δαχτύλων μου Το χάδι σου, η αναπνοή μου λίγο παραπέρα Δύο φόνοι δρόμος η απόσταση Η γνώση και εμείς...

Το να σε σκέφτομαι απόψε

  Το να σε σκέφτομαι απόψε δεν σήμαινε να σε σκέφτομαι με τη σκέψη μου, εγώ μόνο, μέσα μου. Σε σκεφτόμουν διεξοδικά μ' εμένα, τον πλατύ κόσμο. Το μεγάλο...

Εσχάτη προδοσία

Δεν αγαπώ την πατρίδα μου Η αφηρημένη λάμψη της δεν προσφέρει ερείσματα. Όμως (κι ας ηχεί άσχημα) θά 'δινα τη ζωή μου για δέκα δικά της μέρη, κάποιους ανθρώπους, λιμάνα, πευκιάδες,...

Εγωισμός

Γεμίζεις δύο χούφτες με το στανιό, σπάταλα μετρημένος Σκύβω, απλώνω πάνω σου κάθε μου ελάχιστο εκατοστό Κρυώνεις, λέω Πιάνω του ονείρου μου τη φόδρα Την φέρνω γύρω σου μια...

mi sono perso

  η ζωή μου στάθηκε στην πόρτα που έκλεισα τη νύχτα   φοβήθηκα τόσο τον καιρό από που θα ερχόταν βροχή αν το πρωί θα με έβρισκε πνιγμένο   η ζωή μου...

Θάρρος

σε ξέχασα όπως μου είπες να κάνω με ξέχασες όπως σου είπα να κάνεις ξεχαστήκαμε δείξαμε θάρρος είμαι λυπημένη όχι δεν κάνω πίσω αγαπημένε δείχνω θάρρος γευματίζω στο μπάνιο αλλά το ξυραφάκι σου είναι χάρτινο...

“Δικέ μας Τζιμάκο”

- “ο Τζιμάκος μίλησε για όλα όσα τρέμαμε ότι θα γίνουμε και όλα όσα δεν τολμήσαμε να κάνουμε. Μικροαστοί, τα παιδιά σας ακονίζουνε τα μαχαιροπήρουνα”. - “Ζήτω το...

Το δέντρο

Έλα. Κόψε και φάε Είναι γλυκός ο καρπός, όλο ζουμί - όχι, δεν ξέρω τίνος είν’ το δέντρο- φώναξε και τον διπλανό να κόψει από το κλαδί, οποίο κλαδί να ‘ναι, το ίδιο...

Γκερνίκα

Ποτήρια, υγρά, κόρες χαρμόσυνες, περιστροφικές, θλιμμένες, εδραίες Φωνές Νότες, χρώματα γης, φωτιάς, φωτιά, καπνός, κίνηση Επαφή, χειρονομία, κύλιση Ψέμα. Ελπίδα. Λάθος. Σκοτάδι. Μάτια κλειστά, επαγρύπνηση. Καπνός , ποτήρια , λάθος. Ποίηση σε γκρεμισμένα...

|οι πόλοι εάλω|

  Η αίσθηση του γυμνού αποδίδεται καλύτερα στις ξυλισμένες πατούσες ρώτα Εβραίους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης άστεγους εν μέσω χειμώνα αναστενάρηδες που αψηφούνε τα Ηφαίστεια ρακένδυτους βασιλείς να πατάνε στα αγκάθια και μένα...

η οψη

Οικογενειακά τραπέζια τις Κυριακές. Συναντήσεις παλαιών συμμαθητών. Γελοία ανθρωπάκια που χοροπηδούν πάνω κάτω, τσουγκρίζοντας κρασοπότηρα. Χορεύουν και γοητεύονται, την ίδια στιγμή που εγώ ουρλιάζω να βγω απ’ το σώμα μου. .... Ανθρωπάκια...

silencio

  δεν γράφω ποιήματα γιατί την φωνή μου την πήραν τα πουλιά οι λέξεις στέρεψαν από δάχτυλα οι φθόγγοι στέρεψαν από μάτια οι κιθάρες τις νύχτες ακούγονται τόσο σιγανά απόκοσμα, στα...

Διαρρηγνύετε αλλήλους

Χρόνια πολλά, καλή χρονιά, υγεία κι αγάπη σ' όλον τον κόσμο, ΑΛΛΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ: οι Αφγανοί, οι Αλβανοί, οι γύφτοι οι μετανάστες, οι άστεγοι, οι βρομύλοι, οι αυτιστικοί, οι γκέι, τα πρεζάκια, οι...

Νικοτινάτα

Τα βράδια στις αυπνίες μου βγαίνω στο μπαλκόνι και στρίβω ένα τσιγάρο. Συνήθως μεταξύ 3:55 και 4:18 ανοίγω τα μάτια λες και έχω ρυθμιστεί να...

η κυρά – Θάνατος

                                Walk in silence Don't walk away, in silence Joy Division, Atmosphere το μπερδεύω το φύλο θα περιμένω όμως όσο χρειαστεί ίσως το βιάσω λένε πως έρχεται από τα βουνά αντάρτισσα...

Το χρονικό μιας νύχτας

  Νυχτώνει... Καιρός να σβήσουμε τις τρεμάμενες φλόγες Κι ας ξαπλωθούμε φαρδείς, Ήσυχοι για την επερχόμενη παράνοια. Ήσυχοι, αθόρυβοι Μέσα στους νυχτερινούς υπερήχους, Τα όσα αμείλικτα αρδεύουν Την ίδια μας την...

συμπέρασμα

ήταν ν' αγαπηθούμε μα ζητήσαμε το μαβί αστέρι και όλα όσα υπήρχαν στον κόσμο ήταν μόνο πόρτες μισόκλειστες όπου χωράς και δεν χωράς   κι υπήρξαμε άπληστοι θέλαμε πόρτες διάπλατες και ένα...