Σάββατο, Ιανουάριος 19, 2019
Αρχική ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

Είναι εσύ

Tο στάσιμο αίμα των μυών μου μόλις συσπάται H εξαγριωμένη σκέψη μου H  ίσια αλήθεια της νύχτας Aφθονία  αερικού H πρώτη σκέψη του πρωινού είναι εσύ… (Φωτογραφία: Χρήστος Διαμάντης)

-Αναφορές-

Η γνώση μου φτάνει μέχρι τις άκρες των δαχτύλων μου Το χάδι σου, η αναπνοή μου λίγο παραπέρα Δύο φόνοι δρόμος η απόσταση Η γνώση και εμείς...

Το να σε σκέφτομαι απόψε

  Το να σε σκέφτομαι απόψε δεν σήμαινε να σε σκέφτομαι με τη σκέψη μου, εγώ μόνο, μέσα μου. Σε σκεφτόμουν διεξοδικά μ' εμένα, τον πλατύ κόσμο. Το μεγάλο...

Εσχάτη προδοσία

Δεν αγαπώ την πατρίδα μου Η αφηρημένη λάμψη της δεν προσφέρει ερείσματα. Όμως (κι ας ηχεί άσχημα) θά 'δινα τη ζωή μου για δέκα δικά της μέρη, κάποιους ανθρώπους, λιμάνα, πευκιάδες,...

Εγωισμός

Γεμίζεις δύο χούφτες με το στανιό, σπάταλα μετρημένος Σκύβω, απλώνω πάνω σου κάθε μου ελάχιστο εκατοστό Κρυώνεις, λέω Πιάνω του ονείρου μου τη φόδρα Την φέρνω γύρω σου μια...

mi sono perso

  η ζωή μου στάθηκε στην πόρτα που έκλεισα τη νύχτα   φοβήθηκα τόσο τον καιρό από που θα ερχόταν βροχή αν το πρωί θα με έβρισκε πνιγμένο   η ζωή μου...

Θάρρος

σε ξέχασα όπως μου είπες να κάνω με ξέχασες όπως σου είπα να κάνεις ξεχαστήκαμε δείξαμε θάρρος είμαι λυπημένη όχι δεν κάνω πίσω αγαπημένε δείχνω θάρρος γευματίζω στο μπάνιο αλλά το ξυραφάκι σου είναι χάρτινο...

“Δικέ μας Τζιμάκο”

- “ο Τζιμάκος μίλησε για όλα όσα τρέμαμε ότι θα γίνουμε και όλα όσα δεν τολμήσαμε να κάνουμε. Μικροαστοί, τα παιδιά σας ακονίζουνε τα μαχαιροπήρουνα”. - “Ζήτω το...

Το δέντρο

Έλα. Κόψε και φάε Είναι γλυκός ο καρπός, όλο ζουμί - όχι, δεν ξέρω τίνος είν’ το δέντρο- φώναξε και τον διπλανό να κόψει από το κλαδί, οποίο κλαδί να ‘ναι, το ίδιο...

Γκερνίκα

Ποτήρια, υγρά, κόρες χαρμόσυνες, περιστροφικές, θλιμμένες, εδραίες Φωνές Νότες, χρώματα γης, φωτιάς, φωτιά, καπνός, κίνηση Επαφή, χειρονομία, κύλιση Ψέμα. Ελπίδα. Λάθος. Σκοτάδι. Μάτια κλειστά, επαγρύπνηση. Καπνός , ποτήρια , λάθος. Ποίηση σε γκρεμισμένα...

|οι πόλοι εάλω|

  Η αίσθηση του γυμνού αποδίδεται καλύτερα στις ξυλισμένες πατούσες ρώτα Εβραίους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης άστεγους εν μέσω χειμώνα αναστενάρηδες που αψηφούνε τα Ηφαίστεια ρακένδυτους βασιλείς να πατάνε στα αγκάθια και μένα...

η οψη

Οικογενειακά τραπέζια τις Κυριακές. Συναντήσεις παλαιών συμμαθητών. Γελοία ανθρωπάκια που χοροπηδούν πάνω κάτω, τσουγκρίζοντας κρασοπότηρα. Χορεύουν και γοητεύονται, την ίδια στιγμή που εγώ ουρλιάζω να βγω απ’ το σώμα μου. .... Ανθρωπάκια...

silencio

  δεν γράφω ποιήματα γιατί την φωνή μου την πήραν τα πουλιά οι λέξεις στέρεψαν από δάχτυλα οι φθόγγοι στέρεψαν από μάτια οι κιθάρες τις νύχτες ακούγονται τόσο σιγανά απόκοσμα, στα...

Διαρρηγνύετε αλλήλους

Χρόνια πολλά, καλή χρονιά, υγεία κι αγάπη σ' όλον τον κόσμο, ΑΛΛΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ: οι Αφγανοί, οι Αλβανοί, οι γύφτοι οι μετανάστες, οι άστεγοι, οι βρομύλοι, οι αυτιστικοί, οι γκέι, τα πρεζάκια, οι...

Νικοτινάτα

Τα βράδια στις αυπνίες μου βγαίνω στο μπαλκόνι και στρίβω ένα τσιγάρο. Συνήθως μεταξύ 3:55 και 4:18 ανοίγω τα μάτια λες και έχω ρυθμιστεί να...

η κυρά – Θάνατος

                                Walk in silence Don't walk away, in silence Joy Division, Atmosphere το μπερδεύω το φύλο θα περιμένω όμως όσο χρειαστεί ίσως το βιάσω λένε πως έρχεται από τα βουνά αντάρτισσα...

Το χρονικό μιας νύχτας

  Νυχτώνει... Καιρός να σβήσουμε τις τρεμάμενες φλόγες Κι ας ξαπλωθούμε φαρδείς, Ήσυχοι για την επερχόμενη παράνοια. Ήσυχοι, αθόρυβοι Μέσα στους νυχτερινούς υπερήχους, Τα όσα αμείλικτα αρδεύουν Την ίδια μας την...

συμπέρασμα

ήταν ν' αγαπηθούμε μα ζητήσαμε το μαβί αστέρι και όλα όσα υπήρχαν στον κόσμο ήταν μόνο πόρτες μισόκλειστες όπου χωράς και δεν χωράς   κι υπήρξαμε άπληστοι θέλαμε πόρτες διάπλατες και ένα...

Καλό 2019

Καλή χρονιά σε όλους με υγεία!!! Ορμάτε όπου αγαπάτε, για να αλλάξουμε όλα όσα θέλουμε να αλλάξουμε...

Τρέχεις (στο τέλος του χρόνου)

Ματώνεις για ένα πείραμα που απέτυχε Αίμα που βράζει στο κλιμακοστάσιο μέχρι την έξοδο στους αιώνες Εκεί που η κόλαση παγωμένη γουργουρίζει τα σωθικά της Στις αυλές τα μανταλάκια...

Μαζί.

Που λες, αυτοί οι δυο δεν είχαν τίποτα να χάσουν. Μόνο χρόνο, ή ούτε κι αυτό. Ο ένας εδώ, ο άλλος εκεί. Τα αγκάθια τους ήταν ίδια. Σχεδόν το ήξεραν πως θα...

Πώς τολμάς κι εύχεσαι, Τσόγλανε;

Τις ανασκοπήσεις της χρονιάς τις φαντάζομαι σαν να βάζεις δυο δάχτυλα στον λαιμό, ίσα για να ξεράσεις, όσα ένα χρόνο τώρα έχεις φάει. Ή σαν μια ανάκριση...

Kάτω στου βάλτου τα όρια

Οι περισσότεροι αποφεύγουμε το χωριό επειδή δε θέλουμε να θυμηθούμε πόσο δύσκολα και φτωχικά έχουμε περάσει. Σαν να μη θέλουμε ν’ ανακόψουμε την εξελικτική μας πορεία μες...

Το δεύτερο θαύμα…

Το ατύχημα μετρούσε δύο χρόνια και τέσσερις μήνες. Θυμάται τότε είχε γίνει σχεδόν περιζήτητος. Ραδιόφωνα, τηλεόραση, έντυπα είχαν ασχοληθεί κάνοντας εκτενή ρεπορτάζ για κείνον, χωρίς να αναφέρουν ποτέ...

Καλές Γιορτές

Πιο μόνος κι από κείνα τα σκυλιά Αδέσποτα τα λες να κοιμίζεις τις ενοχές σου Γυρνώ σε δρόμους παγωμένης πόλης Με μάτια ολοστρόγγυλα γυαλιστερά εκλιπαρώ την προσοχή σας Γυρεύω κάτι ζεστό Γαυγίζω...

Ερημιά. Ούτε ένα ρήμα απόψε.

Διάθεση κυνική κι ανάρμοστη για μια κυρία. Νύχια άβαφτα, μαλλί πιασμένο ψηλά, φαρδύ σκισμένο τζην και το χακί μπουφάν κουμπωμένο ως επάνω. Βήμα βαρύ μέχρι το αυτοκίνητο και το...

Γαρύφαλλα Των Βράχων

Κοιμήσου έξω γίνεται χαμός λαβύρινθος ο κόσμος και οι ανθρώποι στην έξοδο ανοίγεται γκρεμός θα χάσεις το ασημένιο σου το τόπι. Κοιμήσου σου παράγγειλαν στολή κλουβί να φυλακίσουν το...

ΣΤΟ ΤΡΕΝΑΚΙ ΤΟΥ ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ

Κάνει ζέστη και νυστάζω Είναι οκτώ παρά δέκα το πρωί κι είμαι στο τρενάκι του λούνα παρκ Όλα τελειώνουν κάποτε εκτός από τις μέρες της αναμονής Το...

Λευκά λινά

Πάνω σ’ ένα άσπρο προσκέφαλο που μυρίζει ιδρώτα, χνώτα βαριά και ξέπνοα  και κολπικά υγρά κρατάς τα μάτια σου κλειστά, γυμνή κάτω από το λευκό σεντόνι. Σηκώνομαι αργά φορώ τα...

τι θα ήταν μετά

  τι θα ήταν μετά για να πούμε για τους ανθρώπους όταν οι άνθρωποι σκοτώνουν άλλους ανθρώπους σαν το τέρας στον καθρέφτη που σκοτώνει τη νύχτα την όμορφη όταν...

Παράξενοι χάρτες

Εγώ σαν βρέχει στάλες ακολουθώ Σαν βρέχει μέσα μου διψάω Σταγόνα γη στα μάτια μου βαστά Βρεγμένοι ιππότες έχασαν την Ιερουσαλήμ Με χέρι πάντα πάνω στο σπαθί - Να...

Κλοτίλδη

Η ανεμώνη και η κολομπίνα Ανθοφόρησαν στον κήπο Που η θλίψη ενοικεί Εν μέσω έρωτος και καταφρόνιας Συναντηθήκαν οι σκιές μας Που η νύχτα διασπείρει Και ο ήλιος αμαυρώνει Μέχρι μαζί...

Η πόλη

Όταν εγώ ξυπνάω, αυτή κοιμάται ακόμη. Είναι τόσο όμορφη τα πρωινά, είναι αγνή ακόμη. Αφουγκράζομαι την μωρουδίστικη ανάσα της, τόσο απαλή που σχεδόν δεν υπάρχει, Και μετά...

The destructive character

Ο ξεριζωμένος δεν θεωρεί τίποτα μόνιμο. Όμως γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, βλέπει παντού έναν δρόμο. Εκεί που οι άλλοι συναντούν τείχη ή βουνά, ακόμα κι εκεί, αυτός...

Όταν ξυπνάω σε ερωτεύομαι ξανά…

Ναι, ναι! Xθες όλη νύχτα μύριζε “εσύ”! Έχω μεγάλη φαντασία και χωράει τις φωτογραφίες σου. Το χαμόγελό σου, τις εξαγριωμένες σκέψεις μου και φυσικά χαρτί, στυλό, μουσική. Όλα κοιμούνται...

ΙΛΟΥΣΤΡΑΣΙΟΝ

Ιλουστρασιόν μαγαζάκια παραταγμένα σε πιάτσες αφερέγγυες. Θιασώτες του ονείρου έτοιμοι να υποδεχτούν νεοσύστατα καραβάνια, αποπροσανατολισμένα και στεγνά, παραδομένα άνευ όρων στις βλέψεις τους. Κράχτες της μιζέριας, τζαμπατζήδες του αύριο, και του...

Μυστικός κήπος…

  Είναι πολλές οι φορές  που καταπίνω κουκούτσια. Από κεράσια, μανταρίνια, ακόμα κι από τα δικά μου τα βύσσινα. Τα καταπίνω σαν χαπάκια θαυματουργά. Δίχως νερό. Μοναχά με το...

Άτιτλο …

  Ταξίδια του παντού. Οι άγρυπνοι δεν θα μπορέσουν να στερέψουν. Ετούτο το παράξενο συνέβη κι αγάπησες. Σιγανά ξαπλώνει στις χούφτες σου. Κι αυτή η ανησυχία ασταμάτητη από καμένες...

Θα μιλώ όμορφα

Θα μιλώ όμορφα Όπως προσμένουν Με εύηχες λέξεις, σύνθετες Πολυσύλλαβες, ταπεινές Να μην ενοχλώ. Όμορφα θα γράφω Λίγα ορθογραφικά, άψογη στίξη, ορθά νοήματα Χωρίς ίχνος πρόκλησης Θα γελώ όλο χάρη Με ένα μετριασμένο...

Γιατί τους λέμε τρελούς;

Θυμάσαι εκείνο τον άντρα που μετά από τρίωρες διαπραγματεύσεις με τον ιδιοκτήτη ενός ακριβού ρεστοράν, βγήκε από το μαγαζί κουβαλώντας έναν τεράστιο καθρέφτη, μόνο και μόνο επειδή σ’...

ατιτλο

Τι περίεργο! Γύρισαν εκείνοι οι καιροί που κρυβόμουν κάτω απ’το τραπέζι. Μη και έρθει ο εαυτός μου κουρέλι – για μια ακόμη φορά - και ξεσπάσει...

EVIL I

Ταξίδι όπου κι αν πας πικρή και αγύριστη ψυχή μου, με μια κίνηση, εύκολα πια θα βρίσκομαι κοντά σου. Και πάνω από το σκότος της κάθε σου στροφής, της...

Ο Διάβολος τη Χόρευε

  Προχώραγε τρεκλίζοντας σ’ εκείνο το ταγκό κι είχε τον Διάβολο στην πλάτη κολλημένο  Μπροστά γκρεμός, πίσω γκρεμός Σε ράχη ακονισμένου μαχαιριού κόρες και γιους των μπιστεμένων δρόμων αποχαιρετούσαν  Πανάρχαιας εξορίας ανέτειλε...

Ανάσες

Οι ανάσες μας. Τόσο έντονες, τόσο βαθιές. Ανάσες που δεν ποτίζουν μόνο το κορμί που ξεδιψά. Ανάσες πληρότητας, που αν τις κρατήσουμε ως και ο ήλιος  λάμπει περισσότερο…

είναι που την περίμενε

  Είναι που την περίμενε σαν έρωτα και ξέχασε να κοιτάει τον δρόμο μην έρθει περπατώντας με ένα βήμα αργό στα πρόθυρα μιας ζωής έγχρωμης μιας ζωής που δεν τολμούσε...

Άτιτλο…

  Ψάχνω πάντα μια φυλή στη γλώσσα σου. Κι αυτή μαζεύει τα κεράσια. Κι αυτή μια σάρκα με χορδές. Στην άβυσσο των πρωινών χιλιομέτρων. Θα τολμήσουν οι γραφίδες των...

Η Μοναξιά

Είμαι από μία χώρα αλλιώτικη απ’ την δική σας μία αλλιώτικη γειτονιά μία αλλιώτικη μοναξιά ανακαλύπτω απόψε δρόμους που θα διαβώ του δικού σας κόσμου πια δεν...

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΤΟΥ 8

  Κι εσύ που νόμιζες πως η γιορτή δεν διακόπτεται. Σκύβεις τώρα για να περάσεις τα δέντρα. Γέννησαν και κόβουν ζωές εκεί που κατηφόριζαν για την ανάσταση της νεκρής πολιτείας. Νύχια στους...

Tα βιασμένα κορίτσια

Tα βιασμένα κορίτσια δεν είναι μόνο σεξ χωρίς συναίνεση. Είναι πνιγμός πριν τη διείσδυση χωρίς διείσδυση, είναι βιασμένα από σχόλια νεκρικά «πως τις κανόνισαν». Τα βιασμένα κορίτσια...

Ραμμένη

Από το ίσως και το αν κέντησα κι απόψε το παραμύθι μας. Κάθε απόψε αυτό το αν μου τρυπάει τα χέρια και το παραμύθι τελειώνει. Εμείς δεν το ζήσαμε. Η ίδια...