Κοινοποιησεις

Υπάρχω στο τέλος του χρόνου
και στην αρχή κάθε ψέματος

Αλήθεια πλαστική

Με σφίγγουν τα ρούχα
και τα παπούτσια μου
Εσύ δεν με σφίγγεις
κι εγώ το χρειάζομαι
κάποιες ώρες
σχεδόν πάντα

Η δυστυχία και ο φόβος τους αδημονούν
Καμία κτήση
Κανένα σκιάχτρο ικανό να τα περιορίσει
Όλα τους τροφή
στα καλά τους σερβίτσια
με λήθη  διακοσμημένα
Θα κρατήσω τον κόμπο στο λαιμό μου
κρυφό
και θα περιμένω εσένα
και τα λουλούδια που μου φύλαξες
Τη μόνη και μοναδική περιπέτεια
.

(Photo by #ΠόππηΔέλτα)