Κοινοποιησεις
θερμό βλέμμα της εφηβείας
και αξύριστο μου χαμόγελο
όσο ακόμα έχω μάτια και βλέπω
ανακατεύω μέσα μου σφυρίζοντας
παλιά χαρμάνια απ΄το κάμπο
της θηβας αρχαία σπασμένα αγγεία
του καθενός τα θαμμένα μυστικά
 
και εφόσον
δεν μπορούν να με σώσουν
ούτε οι παιδικές μου συνήθειες
προκειμένου να σωθεί
μονάχα η απελπισία μου
ας μη σωθεί τίποτα
ούτε το τέρας που κρύβεται
μέσα μου και διαρκώς
σαν το σφουγγάρι
ρουφάει τα πάντα