Κοινοποιησεις

Άκουσα – αυτός ο φόνος δεν είναι
Παρα μεμονωμένο γεγονός
Άκουσα – αυτός ο φόνος έχει εξήγηση:
Πήγε να κλέψει, ήταν μαστουρωμενος
Ήταν επικίνδυνος
Προκάλεσε, δεν θέλησε
Πήγαινε γυρεύοντας,
Προκαλούν γαμωτο όλα αυτά
Την αισθητική, το τσανακι,
Τη ζωή τους.
Γαμωτο, άκουσα.
Άκουσα – συμβαίνουν αυτα
Αν δεν είσαι πολύ προσεκτικός
Αν δεν είμαστε πολύ προσεκτικοί
Μόνο που δεν άκουσα
Το πραγματικό πρόβλημα :
πως υπάρχουμε
Όχι όπως θα ήθελαν οι φονιάδες
Οι όμοιοι φονιαδων
Και όσοι ακουω
Να μιλούν ελεύθερα
Δίχως πολλή περισκεψη
Δίχως πολυ σεβασμό
Στη ζωή και το θάνατο
Δίχως πολλή τσίπα
Για όσα τολμούν
Να λένε
Για όσα
Ακούω
Μόνο ακούω
Να λένε

Πότε θα σταματήσω
Μόνο να ακούω
Ποτε θα μιλήσω;
Πότε θα μιλήσουμε;

Άνθρωποι,
πότε;

Αυτός ο φονος
Δεν είναι μεμονωμένο γεγονός
Αυτοί οι φόνοι
Δεν ειναι μεμονωμένα γεγονότα

Αυτός ο φόβος,
ΔΕΝ είναι μεμονωμένο γεγονός.

Πότε θα μιλήσουμε;
Άνθρωποι,
Πότε;

Προηγούμενο άρθροΕίμαι εδώ και υπάρχω
Επόμενο άρθροΑπόμεινες μονάχος
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΡΟΥΣΣΑΚΗΣ
O Βαγγέλης Ρουσσάκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην ακριτική Κάρπαθο. Η παντοτινή επαφή του με την θάλασσα γέννησε μέσα του έναν αθεράπευτο έρωτα για το υγρό στοιχείο, σε κάθε του μορφή. Όπως τα νιόκοπα αισθήματα που κυλούν μέσα σε ψυχές,, σε κάθε μικρή και μεγάλη έκφανση ζωής. Αυτά αναζητά, αυτά προσπαθεί να παρατηρήσει και να σκιαγραφήσει, μέσα από την αβάσταχτη ελαφρότητα των λέξεων. Μια καθόλου ανώδυνη, καθόλου αναίμακτη, συνεχή ιχνογραφία των ζωών που ζουν και δεν ζουν οι άνθρωποι. Οι ζωές που ζει ο ίδιος αναπνέουν στον κόσμο, οι περισσότερες, μέσα από τις αυτές τις λέξεις. Άλλωστε, ας μη λησμονηθεί, πως έγραψε για πρώτη φορά, όταν κατάλαβε το ανεκπλήρωτο που τον έθρεψε.