Κοινοποιησεις
Έμεινα τελείως ακίνητος,
σαν να ήμουν βυθισμένος σε όνειρο.
Μετά διαπέρασε ένα ρίγος
όλο μου το κορμί,
καθώς ένιωσα τα χείλη της
να ακουμπούν απαλά το λαιμό μου,
με μια κίνηση επιδέξια πέρασε
το χέρι της μέσα
από την μπλούζα μου
και στη συνέχεια,
αργά,
προσεκτικά,
την σήκωσε
μέχρι που την έβγαλε
και την άφησε να πέσει
στα πόδια της.
Ύστερα,
σχεδόν τρέμοντας από ηδονή,
ακούμπησε τα χείλη της
στον αφαλό μου.
Ανάσες πανικού
σύγκορμων των αισθήσεων•
αυτών που σε παιδεύουν
ενεργειακά πρώτα.
Χωρίς να μπορώ ν` αντισταθώ
αφέθηκα
στη φλόγα που δυνάμωνε
και με τύλιγε,
ενώ αυτή δοκίμαζε ένα χαμόγελο.
Προηγούμενο άρθροΙάσωνας Σταυράκης | Άτιτλο
Επόμενο άρθροΒάλια Τσιριγώτη | το πρόβλημα της τάξης που ανήκουμε…
ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μένει στα Εξάρχεια. Ζει στον πλανήτη του. Βλέπει φωτογραφικά (κυρίως ασπρόμαυρα) Γνωρίστηκε με τη φωτογραφία τον προηγούμενο αιώνα. Αγαπά τον Φρίντριχ Νίτσε για το "Η αισθητική είναι ανώτερη της ηθικής". Αγαπά τη λέξη ελευθερία και το ασπρόμαυρο πορτραίτο. Τα καρέ του Ντίνου Διαμαντόπουλου και τον Helmut Newton, εμμονικά. Συμφωνεί πώς ο χρόνος καταστρέφει τα πάντα, εκτός από το ουίσκι. Κι ότι κανείς δεν μπορεί να ξεγελάσει το θάνατο, παρά μόνο η ζωή. Είναι πεπεισμένος πώς η ζωή του είναι βασισμένη σε πραγματική ιστορία και πώς ο γιαλός είναι στραβός.