Κοινοποιησεις

Ήταν Δευτέρα τότε που προσγειώθηκαν τα αστέρια στο κεφάλι μας.
Πενθούσαμε σε μια γιορτή,
πίναμε αλκοόλ ανακατεμένο με όνειρα και κλέφτες ματιές.
Το όνομα σου δεν το γνώριζα, ούτε εσύ το δικό μου.
Ήσουν για μένα ο τύπος που χόρευε το Κάρμα στο χαμόγελο του,
ήμουν για σένα εκείνη που θρυμματίζει μπουκάλια μπύρας στους τοίχους.
Έμαθα πως σε λένε, έμαθες το όνομα μου κι εσύ,
πέρασε καιρός και τώρα δεν είμαστε πια τα ονόματα μας.
Σε κοιτάω κάτω από μια πορτοκαλιά,
δίπλα σου στέκει ένα σκυλί κι ένα όνειρο.
Είσαι εσύ κι ας μην είσαι. Είμαι εγώ κι ας μην είμαι.
Θα προσγειωθούν ξανά τα αστέρια στα κεφάλια μας.
Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι
να σταθούμε μια ξάστερη νυχτιά κάτω από έναν ουρανό.