άτιτλο

Θάνος Σώρας

Κι εκεί στα αποτελειώματα
[Πανεπιστήμια, δουλειές, στρατός σάρκινοι άνθρωποι
και σχολασμένες μνήμες
ξύσματα στιγμών
και κονφετί καιρών]
συνειδητοποίησα ότι μεγαλώνεις
κι εσύ και το σώμα μου
σιγά σιγά τελειώνει.
Δε σου φτάνει να επιτελέσεις
τα όποια ερωτόληπτα καθήκοντα που μόνος σου
αξιώθηκες να προσφέρεις
– νυν μεγαλυνθήσεσθαι συ εν τω σώματί μου
είτε δια ζωής είτε δια θανάτου –
 
Κι εγώ – χάρη μου σου χαλάσω –
ξεκίνησα νυχτοκάματο με τα αδύναμα δάχτυλα
και τα εναπομείναντα φτερά μου
γούβες ολονυχτίς να σπέρνω
στο θνητό πέπλο που τόσο αγάπησες
γδαρσίματα σκαψίματα
Χώρο να σου κάνω να μου φτάσεις
Να χωρέσουν κι άλλες φενάκες
τα μελλοντικά σου αρώματα και οι Ώρες σου
τα καυχήματα και οι ονειρώξεις
τα πέταλα και τα αγκάθια
τα δρομολόγια τα εισιτήρια τα σβηστά φιλιά
Προπαντός να χωρέσει
 
ο φόβος μου ότι δε θα μου φτάσεις.