Κοινοποιησεις

Ψηλά στην στέγη
ορατών τε πάντων και αοράτων
από εκεί ποιητή,
η γεύση στα χείλη τοξική
Γλείφεις
την στεγνή επιφάνεια της νύχτας,
ακούς να στάζει η οροφή
υγρά απωθημένα ονειρεύεσαι
Όπως όταν χύνεται ο Ευφράτης
πριν ενωθεί με τον Τίγρη
πολεμική σύρραξη
στον κόλπο σου εντός.
Των πάντων εσύ ποιητή,
το κρύο εκμαυλίζει, η στάχτη οσμίζεται
σάρκα-καυσόξυλο για προσάναμμα
θεέ μου αποκαίδια που μυρίζει
εδώ στα χαμηλά το στόμα…