Κοινοποιησεις

Έγινα άνθρωπος αυλός.
Παίρνω πια τη μορφή των επίπλων και στέκομαι.
Σιωπηλός, ακούνητος, άχρωμος.
Σε βλέπω που μπαίνεις στο δωμάτιο.
Ρίχνεις το παλτό σου κάτω, και το κορμί σου πάνω μου.
Χρησιμοποιημένο.
Μυρίζουν οι ανάσες των πολλών.
Κι είμαι εγώ ο τυχερός που τώρα το γεύομαι.
Παίρνω τη μορφή της κουρτίνας.
Κι έτσι όπως απόψε λυσσάει ο αγέρας, σέρνομαι στους αστραγάλους σου.
Απαλά.
Και φτάνω ως τις γάμπες.
Θέλω να γίνω όσα αγγίζεις.
Όσα κρατάς.
Να γίνω άνθρωπος αυλός.
Να χω το είναι μου στις παλάμες σου.
Κι ένα τίποτα ας ήμουν.
Αρκεί να μ αγαπούσες.