Κοινοποιησεις

.
Η απώλεια στην απώλεια χάνεται
Όχι γιατί παύεις να τη ξεχνάς
Μα είναι που μπερδεύονται
Οι μυρωδιές των αναμνήσεων

Μοναδικοί γεννιούνται οι πολλοί
Και κάποιοι καταραμένοι
Της μάνας τους την αγκαλιά
Τη ζούνε μοιρασμένη

Μα στην κατάρα βρήκα τρόπο
Σε δυο φευγιά, σε μια βραδιά
Από μισή αγκαλιά
Να δώκω

Και από τις μυρωδιές
Οι πιο έντοντες θα μείνουν
Να μη μ’αφήνουν να ξεχνώ
Πως η απώλεια πονά

Προηγούμενο άρθροΠυρετός, το αιδοίο σου
Επόμενο άρθροΠερί Δουλειάς Και Άλλων Συμπτωμάτων
ΘΑΝΑΣΗΣ ΞΕΝΟΣ
Γεννήθηκα και συνεχίζω να γεννιέμαι κάθε χρόνο στην πόλη της Αθήνας ανακαλύπτοντας στενάκια αχαρτογράφητα. Στα νέα Της στέκια ξαναβαφτίζομαι σε τζιν σκέτο και μεταλαμβάνω με χύμα ούζο και μεζέδες με μπούκοβο. Σπούδασα οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Πειραιά και ακόμα ασχολούμαι με αριθμούς αφού τα βράδια συνεχίζω να μετρώ τα αστέρια. Μεγαλώνοτας με τα παραμύθια του παππού μου και με καραμέλες μανταρίνι και βούτυρο που μου έδινε κρυφά δεν επέλεξα αλλά έγινα ονειροπόλος. Θεωρώ τελικά πως όλοι οι άνθρωποι έχουν μια καλή ιστορία να σου διηγηθούν αρκεί να είσαι πρόθυμος να ακούσεις.