Κοινοποιησεις
 
Απεχθάνομαι
με κάθε ελάχιστο εκατοστό
της ψυχής μου
με τρόπο τόσο απόλυτο
ώσπου και σωματικά
υλοποιείται με βίαιες συσπάσεις
-κι αυτό γιατί θυμίζει εγκλεισμό,
αιώνιο κελί, σκλαβιά,
οριστική και απόλυτη φυλακή-
κάθε μικρό χαμόγελο σου
κάθε ελάχιστο μορφασμό του προσώπου σου
τα μάτια
-μεγάλα, φωτεινά, αφόρητα μάτια-
το όλο αγάπη, επιθυμία ή λαγνεία βλέμμα σου.
Το βάδισμα σου το μισώ
θυμίζεις Αυγουστιάτικο λίκνο
στην κληματαριά του πλακόστρωτου
καθώς βαδίζεις.
Μισώ το στήθος σου
μικρό μέσα σε μία παλάμη
γεμίζει το στόμα μου
η μυρωδάτη σάρκα
την κοιλιά σου μισώ
με τα σημάδια
που γεύεται η γλώσσα
το χνούδι σου αποστρέφονται
θυμίζει άσωτη εφηβεία
το ηβικό όρος
τον τράχηλο
την μήτρα σου
κι ό,τι όμορφο μυστικό
σκοτώνει κάθε εικοσιπέντε.
Μισώ το δάκρυ σου
μισώ την ανάσα σου στον λαιμό μου
μισώ το άρωμα σου
νωπό, χωμάτινο, αέρινο και πύρινο μαζί
μισώ όπως προφέρεις
τ’ όνομα μου
μισώ όπως δεν το προφέρεις
αποστρέφομαι να βρίσκεσαι
κοντά μου
μα και το αντίθετο ακόμα
γιατί πάντα κουβαλάω τον φόβο
της μορφής σου.
Μισώ τα πάντα πάνω σου
μισώ εσένα, εμένα
μισώ αυτή την φυλακή
που μου ‘χει επιβάλλει
η όψη σου και μόνο.
Μισώ…
Μα, ποιον κοροϊδεύω;
Το πρωί που ήρθαν οι δεσμοφύλακες
να με μαζέψουν γελούσα μανιασμένα.
«Ευτυχέστερο κατάδικο δεν είδαμε ποτέ»
έλεγαν κι απορούσαν.
Ως τώρα
με έχουν πλέον
συνηθίσει.
Προηγούμενο άρθροΛογική Και Κανιβαλισμός
Επόμενο άρθροΣουηδία – Το πάγωμα μιας στιγμής στο χώρο και στον χρόνο έγινε άγαλμα
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ
Ο Μιχάλης Κατράκης γεννήθηκε το 1980. Σε ηλικία έξι (6) ετών εντυπωσίασε γονείς και δασκάλους αναδομώντας πλήρως την νεοελληνική ορθογραφία και δημιουργώντας πληθώρα νέων λέξεων από ήδη υπάρχουσες όπως η λέξη «σπήτι» και το ρήμα «πέζο» . Η διεθνής λογοτεχνική κοινότητα τον χαρακτήρισε ως τον «μεγαλύτερο εν ζωή λογοπλάστη» Δεν αρκέστηκε όμως σ’ αυτό. Σε ηλικία 8 ετών κατάφερε να συντάξει έκθεση με θέμα «πως πέρασα το καλοκαίρι» και να περιγράψει σαράντα πέντε (45) μέρες παραθερισμού σε εννιά (9) μόνο σειρές, εκ των οποίων η τελευταία ήταν η εξής: «Τρίτη ήταν που το θάψαμε». Το κείμενο έδωσε νέα ώθηση στο ρεύμα του αφαιρετικού υπερρεαλισμού και συνεχιζει να εμπνέει ακόμα και σήμερα χιλιάδες συγγραφείς παγκοσμίως. Παρά τη φήμη του, μεγάλωσε σχεδόν νορμάλ, πέρασε από τα σύνορα της νεότητας σχεδόν ολοκληρωτικά, βιοπορίστηκε σε διάφορους τομείς σχεδον με επιτυχία και ερωτεύτηκε παράφορα (χωρίς σχεδόν). Ζει από επιλογή στον κόσμο τον δικό του αλλά δέχεται συχνά επισκέπτες. Που και που γράφει για ότι βρει ενδιαφέρον. Το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο «Ό-Ντέι: Το φετίχ της καρδιάς» κυκλοφόρησε το 2007 από τις εκδόσεις ΟΞΥ. Το δεύτερο κυκλοφορεί στις 17/12/2018