Κοινοποιησεις

 

Γαλλία, 1984

 

Το κίνημα των redskins στη Γαλλία, γεννήθηκε σε
ιδιαίτερες συνθήκες μεταξύ 1984 και 1986.
Από τη μια, οι οικονομικές και πολιτικές συνθήκες είναι δύσκολες:
μαζική ανεργία, τα πρώτα νεοφιλελεύθερα πειράματα και η
ταυτόχρονη άνοδος του Εθνικού Μετώπου.
Από την άλλη, η μαζικοποίηση μιας νεανικής πολιτικοποιημένης κουλτούρας,
του rock alternatif, ενός είδους γαλλόφωνου πολιτικοποιημένου
πανκ ροκ με στοιχεία από τις κουλτούρες των μεταναστών.

Το κίνημα των redskins στη Γαλλία δεν έχει καμία σχέση
άμεσης συγγένειας με το skinhead κίνημα στο σύνολο του.
Το 1984 στη Γαλλία, όποιος είναι σκινχεντ είναι κατά πάσα
πιθανότητα φασίστας ή νεοναζί και κάποιοι ελάχιστοι είναι απλά απολίτικοι.
Επιτίθενται στις καταλήψεις και στις πανκ συναυλίες, σε άστεγους,
σε μετανάστες και σε όποιον δεν τους αρέσει η φάτσα του.
Ο τύπος διαρκώς ασχολείται μαζί τους, τους καλούν
σε τηλεοπτικές εκπομπές και φτάνουν μέχρι και σε
και παρελάσεις στους δρόμους.

Γύρω από το πανκ συγκρότημα Berruriers Noirs,
που έκανε συναυλίες αποκλειστικά σε καταλήψεις,
σχηματίζεται μια άτυπη περιφρούρηση συναυλιών, με σκοπό να
μην αφήσουνε τους φασίστες να επιτίθενται στο κοινό των συναυλιών.
Είναι οι Red Warriors, οι πρώτοι κυνηγοί σκινχεντς στο Παρίσι.
Οι Red Warriors αναλαμβάνουν να σταματήσουν τη φασιστική τρομοκρατία:
3 χρόνια μετά κανένας στο Παρίσι δεν τολμάει να κυκλοφορήσει
με τη γαλλική σημαία ραμμένη στο φλαιτ τζακετ, πόσο μάλλον
με την σβάστικα.

Αυτή η νίκη βέβαια δεν οφειλόταν μόνο στη δράση των
Red Warriors αλλά και του πολλαπλασιασμού των ομάδων
αντιφασιστικής δράσης, καθώς επίσης και της απογοήτευσης πολλών
νεαρών φασιστών που συνειδητοποίησαν πως οι ηγέτες των
φασιστικών γκρουπουσκουλων τους είχανε εξαπατήσει και εκμεταλλευτεί,
καθώς και το αδιέξοδο του φασισμού.
Οι Red Warriors ωστόσο λειτούργησαν σαν μια μορφή πρωτοπορίας,
προτείνοντας έναν ριζοσπαστικό αντιφασισμό, σε άμεση συνάφεια με
τα προβλήματα της νεολαίας της εποχής και ταυτόχρονα μέσα τόσο
στις νεανικές κινητοποιήσεις όσο και στην αντικουλτουρα/underground.
Πολλές ομάδες θα δημιουργηθούν, οι Red Ants, οι Lenine Killers,
οι Red Action Skinhead και στη Μασσαλία οι Massilia Red Army.

Κάποιοι θα πολιτικοποιηθούν έντονα, άλλοι, όπως οι Ducky Boys
θα θελήσουν να λειτουργήσουν κατά το πρότυπο των
“μυθικών” νεανικών συμμοριών των 50ς (όπως οι Γάλλοι Panthers),
με ηθικό κώδικα, ομοιόμορφο ντύσιμο και κανόνες συμπεριφοράς,
άλλοι δυστυχώς θα λειτουργήσουν ακριβώς όπως οι φασίστες σκινχεντς,
προκαλώντας ανούσιους καυγάδες και όντας το ίδιο επικίνδυνοι
σε μια τυχαία νυχτερινή συνάντηση όσο και οι “αντίπαλοι” τους.
Ευτυχώς, αυτή η λογική του πολέμου των συμμοριών δεν θα
επικρατήσει ούτε θα πάρει μεγάλες διαστάσεις.

Από πλευράς κουλτούρας, υπάρχει πολυχρωμία.
Από μουσική, oï, punk alternatif, reggae, πολλές φορές
psychobilly ή ακόμα και hip-hop.
Το συγκρότημα που αποτελεί κοινή αναφορά σε όλους είναι φυσικά
οι Red Skins, βρετανική πολιτικοποιημένη (μέλη του Socialist Worker Party)
power soul μπάντα.
Η μουσική όμως είναι δευτερεύουσα: οι redskins θεωρούν
τους εαυτούς τους σαν την πιο αποφασισμένη πρωτοπορία
στο χώρο του νεανικού εναλλακτικού κινήματος ενάντια στο
φασισμό και στο ρατσισμό.
Πολιτικά επίσης υπάρχει πολυχρωμία: κάποιοι είναι τροτσκιστές στο LCR,
κάποιοι (ελάχιστοι) στο ΚΚΓ, αλλά οι πιο πολλοί αυτόνομοι ή αναρχικοί
(libertaires, όπως τους αποκαλούν οι γάλλοι).
Το SCALP (section carrément anti Le Pen, ομάδα απόλυτα ενάντια
στον Λε Πεν), ομάδα αντιφασιστών ακτιβιστών, αναρχικών και αντιδογματικών,
θα αποτελέσει το χώρο στον οποίον θα πολιτικοποιηθούν οι περισσότεροι
νεαροί redskins.
Από πλευράς εμφάνισης, δανείζονται στοιχεία από τους σκινχεντς
(φλαιτ τζακετ, ντοκ μαρτενς), από τους psychoμπιλαδες
(κοκορι flat top, κόκκινη μπαντανα) και από τους πρώτους
χιπ χοπαδες (φαρδιά παντελόνια, τεράστια παπούτσια μπάσκετ).
Φοράνε επίσης ινδιάνικα σύμβολα, όπως κεφάλια ερυθρόδερμων στις
ζώνες ή στα δαχτυλίδια μάχης, μπλουζάκια της αμερικάνικης ομάδας
ποδοσφαίρου Washington Redskins καθώς και ρούχα της εργατικής τάξης,
όπως πουλόβερ φορτηγατζήδων και φόρμες εργασίας.
Στις συγκρούσεις με τους φασίστες, φοράνε τα φλαιτ τζακετ ανάποδα,
με την κόκκινη φόδρα προς τα έξω, έτσι ώστε ν αναγνωρίζονται
μεταξύ τους.

Το κίνημα των Γάλλων redskins, ήταν ένα ανοιχτό νεανικό κίνημα,
που δεν επιδίωκε να διαχωριστεί από το σύνολο της νεανικής
αντικουλτούρας της εποχής και που κατάφερε, με τον πιο έντονο
και ενεργητικό τρόπο, να φέρει στο προσκήνιο την αντιφασιστική και
αντιρατσιστική δράση και να υπερασπιστεί τους δρόμους και
τον νεανικό τρόπο ζωής από τις εγκληματικές φασιστικές συμμορίες.

Παρίσι, δεκαετίες ’80, ’90.
Ανεργία, περιθωριοποίηση κοινωνικών κομματιών, μητροπολιτική βία,
κρατική καταστολή αλλά και ένα ανερχόμενο ελευθεριακό κίνημα
punk που γίνεται ολοένα και μεγαλύτερο.
Στον αντίποδα φασιστικές συμμορίες σκίνχεντ που καθιστούν
ολόκληρες περιοχές απροσπέλαστες.
Θα ακολουθήσουν πολλά πεσίματα σε συναυλίες, σε μετανάστες
και κόσμο προσκείμενο στον ελευθεριακό χώρο.
Οι τελευταίοι θα νιώσουν την ανάγκη να δημιουργήσουν αντιφασιστικές
ομάδες κρούσης με σκοπό να επιστρέψουν τη βία πίσω στους
φασίστες-σκίνχεντ.

Έτσι δημιουργούνται οι πρώτες antifa ομάδες…

(Republication by mpineio library)