Κοινοποιησεις
Δεν έχουν δύναμη τα χέρια μου να πιάσουν ψηλά τα μαλλιά μου.
Μπερδεμένα κι αφημένα κάτω για μέρες.
Τα κόκκαλα στο στέρνο μου εμποδίζουν τις τιράντες του φορέματός μου.
Δεν ξέρω ποιος μού τις κατεβάζει, έγινα μαριονέτα.
Ακούγεται μόνο ο ανεμιστήρας.
Το ψυγείο άδειο, γεμάτο το κινητό από φωτογραφίες.
Σού στέλνω το σώμα μου, λίγο πριν το καταπιεί άλλος.
 
(Από το βιβλίο: Χωρίς Εκπνοή | Εκδόσεις Οδός Πανός |
Cover: Juergen Teller, Sigmund Freud’s Couch (Malgosia), London, 2006.)