Κοινοποιησεις
 
Δεν έχει πλέον σημασία το τι λέμε
Αλλά πως το λέμε
Και έχουμε ξεχάσει γιατί
Μιλάμε αφού μιλάμε υπερβολικά
Και ελάχιστα ανασαίνουμε ανάμεσα στους φθόγγους
 
Όταν λέτε «κληροφασισμός
Εγώ ακούω θρόισμα φύλλων»
Όταν λέτε «δεξιές οργανώσεις»,
Τα μυρμήγκια έρχονται να μου ζητήσουν συγνώμη
Όταν συζητάτε τη γραμμή των αμβλώσεων
Εγώ χαϊδεύω το βάτο που
Ο άνεμος συνέλαβε στην τσέπη μου
Όταν μιλάτε για τη Γιουγκοσλαβία
Εγώ αναρωτιέμαι γιατί τα πρόσωπά μας
Δεν φωτίζονται
 
Πόλη χωρίς φωτιά
Δεν είναι πόλη
Πόλη χωρίς ολομέλεια
Δεν είναι πόλη
Πόλη χωρίς κοινό
Είναι μια πόλη
Που είναι πόλη δίχως παρτίδα
Σκακιού με όντα ζωντανά
 
Δεν έχει πλέον νόημα να μιλάμε
 
Η ψήφος χαρίζεται
Η ψήφος πωλείται
Ψήφος αποκτάται με εκβιασμό
Ψήφοι πυρπολούνται
Ψήφοι απαριθμούνται
Λόγοι αφαιρούνται ως ψήφοι
Οι ψήφοι μετατρέπονται
Σε καρέκλες που μιλάνε
 
Οι ψήφοι συγκεντρώνονται
Για να μιλήσουν ομόφωνα
Για να χλευάσουν τη φωνή
Που τραυλίζει
Που έρχεται απ΄ τα προάστια
Που προέρχεται πέρα από τα δύο βουνά
Που βγαίνει από οποιοδήποτε παιδί
Που δεν έχει βγει στην τηλεόραση
 
Η φωνή αυτή δεν έχει δικαίωμα ψήφου
Η φωνή αυτή πρέπει να σιωπά όσο εσείς μιλάτε
Λόγω της φωνής αυτής εσείς οφείλετε να αλλάξετε
Τον τόνο της φωνής σας
Αλλά αυτό είναι αδύνατο γιατί η φωνή σας
Είναι μνημείο
 
Η αισθητική επικράτησε της ηθικής
Ο θάνατος είναι της μόδας
 
(Μετάφραση: Ισμήνη Ραντούλοβιτς)