Κοινοποιησεις
 
Κι ύστερα ήρθε ο φόβος.
Έκανε αναγκαστική προσγείωση στον διάδρομο της ζωής μας.
Κι εμείς αγκιστρωθήκαμε πάνω του.
Παγωμένη η ανάσα του
“δροσίζει” το πρόσωπό μας.
Τώρα πια τρεφόμαστε απ’ αυτόν.
Σε κάθε πιάτο που μας σερβίρουν,
η γεύση του …. μία απόλαυση,
η καθημερινή μας “πολυτέλεια”.
 
Στο ορεκτικό βασικό συστατικό ο φόβος.
Στο κυρίως πιάτο μία δυνατή δόση απ’ αυτόν
και το επιδόρπιο γλασαρισμένο με τ’ απόσταγμά του.
Ακόρεστη η όρεξή μας για την γεύση του.
Κι όταν τελειώνει αυτό το γεύμα,
περιμένουμε … με λαχτάρα το επόμενο.
.
(Πηγή: trenopoiisis)