Κοινοποιησεις

Μια φορά μόνο γνώρισα το νόημα της ζωής.
Στη Βοστόνη,κάπως αιφνίδια,κατάλαβα’
περπάτησα εκεί ,κατά μήκος του ποταμού Τσαρλς,
παρακολούθησα τα φώτα ν’αντιγράφουν τον εαυτό τους,
όλα να περιέχουν νέον και καρδιά στροβοσκοπίου,ν’ανοίγουν
τα στόματά τους πλατιά σαν των τροβαδούρων της όπερας’
μέτρησα τ’ άστρα,τους μικρούς μου επιστρατευτές,
τις όμορφες ουλές μου,και ήξερα ότι συνόδευα την αγάπη
προς τη σκιερή πράσινη όψη του,και έκλαψα
την καρδιά μου στ’αμάξια που κινούνταν ανατολικά,και έκλαψα
την καρδιά μου στ’αμάξια που κινούνταν δυτικά,και πήρα
την αλήθεια μου απέναντι στη μικρή λοξή γέφυρα
και βίασα την αλήθεια μου,τη γοητεία της,να πάει στο σπίτι
και έκρυψα τούτα’ δω τα πιστά για το πρωί
μόνο για να τα βρω απόντα.
.
(Από το βιβλίο: Ερωτικά ποιήματα | Μετάφραση: Ευτυχία Παναγιώτου | Εκδόσεις: Μελάνι | 2010)