Κοινοποιησεις
Ενώ εσύ φίλε γυρνάς από την βραδινή σου έξοδο και περπατάς άνετος
προς το σπίτι σου,
να θυμάσαι ότι
υπάρχουν κορίτσια – γυναίκες που σαν εκπαιδευμένα σκυλιά μαθαίνουν
να μυρίζουν τον κίνδυνο.
Αυτή η εκπαίδευση είναι διαρκείς, είναι δρομική και θέλει κότσια.
Ενώ εσύ μιλάς στο τηλέφωνο για να περάσει η ώρα σου
καθώς επιστρέφεις σπίτι
αυτές έχουν τεντωμένα τα αυτιά τους,
τα μάτια τους είναι εξήντα τέσσερα.
Μήπως ο δράστης πατήσει καταλάθος ένα κλαδί πεσμένο,
μήπως τα σάλια του πιτσιλίσουν το πεζοδρόμιο,
μήπως καταλάθος πάλι από το μεθυσι σέρνει τα πόδια του
ή ακόμα να προδώσει τις χωρίς εγκράτεια άρρωστες προθέσεις του,
σφυρίζοντας,
σαν να θέλει να την προετοιμάσει
ή απλά να ναι ένας μαλάκας ακόμα που ποτέ δε ξέρεις τι σκοπούς έχει.
Κι αν κάποτε αυτό το σφύριγμα ήταν γοητευτικό για τις γυναίκες
τώρα μόνο γλοιώδες είναι και επικίνδυνο.
 
Η ψυχή αυτή και για ένα χιλιόμετρο θα πάρει ταξί.
Η ψυχή αυτή καθώς ετοιμάζεται για την έξοδο της,
διαλέγει ποια φούστα ή φόρεμα θα βάλει,
κοιτάζεται στον καθρέφτη,
νιώθει όμορφη,
ελκυστική,
χαρούμενη που θα βάλει το ρούχο που της κάνανε δώρο.
Όμως είναι λυπημένη,
γιατί ξέρει από πριν ότι δε θα φορέσει αυτό το ρούχο
γιατί θα φταίει αυτή και όχι ο βιαστής.
 
Το πρώτο χαστούκι θα φέρει με ευκολία το τέταρτο.
Και φίλοι μου, εν δυνάμει όλοι είμαστε ικανοί για αυτό το χαστούκι.
 
Οι γυναίκες αυτές συνήθισαν το τέρας και αυτό είναι τόσο λυπηρό.
 
Την επόμενη φορά που θα είσαι λίγα μέτρα πίσω της
και αντιληφθείς το φόβο της και το ερευνητικό της περπάτημα
ακόμα κι αν δεν μιλήσεις,
δείξε ότι δεν έχεις άρρωστες προθέσεις,
νιώσ’την αγωνία της,
χαμήλωσε την ταχύτητα του βηματισμού σου,
θα βρεις τρόπο αμα θες,
διώξε τις αμφιβολίες της.
κανε το περπάτημα της πιο ελαφρύ
 
Την επόμενη φορά που θα περπατάς λίγα μέτρα πίσω της..
Με ελπίδα αυτό το τέρας να μικραίνει και να χάνεται.