Κοινοποιησεις
 
Έχουν σταθεί οι ποιητές
Εκστατικοί μπροστά στο γυναικείο σώμα
Σε τέτοιο βαθμό που δεν απέμεινε τίποτα
Για να ειπωθεί πλέον από κανέναν άλλο.
Έχουν δοξαστεί οι λαιμοί
Τα αγαλματένια στήθια
Οι ροδαλές θηλές
Και οι αλαβάστρινες κοιλιές
Με τον ομφαλό του κόσμου
Τα τριανταφυλλένια χνούδια
Οι πύλες του Παραδείσου
Οι γλουτοί
Οι γοφοί
Τα πέλματα
Τα χέρια
Τα δάχτυλά των γυναικών
Και οι πλάτες.
Όλοι τους φαντάζουν λογάδες
Ανέραστοι
Ξερακιανοί και αδαείς
Οι ποιητές
Καθώς απλώνεις μπροστά μου το κορμί
Μπρούμυτα πάνω στο κρεβάτι.
Λέξεις, λέξεις ατελείωτες
Για το γυναικείο σώμα
Από ανθρώπους που θαρρείς
Δεν το γλέντησαν ποτέ
Του θανάτου του το πανηγύρι
Μιας και δεν βρέθηκε κανείς
Να ομολογήσει χωρίς χοντρές λέξεις
που κρύβεται
Ολόκληρη η γυναικεία φύση
Μέσα σε ποιες ίνες
Σε τι οστά δεμένη η ομορφιά
Οι ανέραστοι χοντρολογάδες
Ψεύτες όλοι μου ακούγονται.
Αδύνατο να έχει κάποιος αντικρίσει
Γυναίκα μπρούμυτα ξαπλωμένη
Και να μην έχει γράψει
Χίλια ποιήματα για τον
Ραχιαίο
Άλλο σημείο δεν υπάρχει
Με περισσότερο ερωτικό σθένος
Να ξεκινά από την άκρη του λαιμού
Και να χαράζει δρόμο
Δάχτυλα να βαδίζουν και γλώσσες
Πιο ξεκάθαρο, διαυγέστερο
Και απείρως καταραμένο
Προς μια κορύφωση χωρίς επιστροφή.
Κανείς ποτέ δεν άγγιξε γυναίκα
Από αυτούς τους ποιητές
Ή στάθηκαν ατυχείς
Μιας και σε κανέναν μπρος δεν ξάπλωσες
Γυμνή για να δει ποια είναι
Η αλήθεια.
Ανέραστοι οι ποιητές
Και ψεύτες
Ή απλώς αβάσταχτα στερημένοι
Ερεθισμάτων.
Προηγούμενο άρθροΧάρολντ Πίντερ | άτιτλο
Επόμενο άρθροΡένος Αποστολίδης | Μην πιστεύεις!
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ
Ο Μιχάλης Κατράκης γεννήθηκε το 1980. Σε ηλικία έξι (6) ετών εντυπωσίασε γονείς και δασκάλους αναδομώντας πλήρως την νεοελληνική ορθογραφία και δημιουργώντας πληθώρα νέων λέξεων από ήδη υπάρχουσες όπως η λέξη «σπήτι» και το ρήμα «πέζο» . Η διεθνής λογοτεχνική κοινότητα τον χαρακτήρισε ως τον «μεγαλύτερο εν ζωή λογοπλάστη» Δεν αρκέστηκε όμως σ’ αυτό. Σε ηλικία 8 ετών κατάφερε να συντάξει έκθεση με θέμα «πως πέρασα το καλοκαίρι» και να περιγράψει σαράντα πέντε (45) μέρες παραθερισμού σε εννιά (9) μόνο σειρές, εκ των οποίων η τελευταία ήταν η εξής: «Τρίτη ήταν που το θάψαμε». Το κείμενο έδωσε νέα ώθηση στο ρεύμα του αφαιρετικού υπερρεαλισμού και συνεχιζει να εμπνέει ακόμα και σήμερα χιλιάδες συγγραφείς παγκοσμίως. Παρά τη φήμη του, μεγάλωσε σχεδόν νορμάλ, πέρασε από τα σύνορα της νεότητας σχεδόν ολοκληρωτικά, βιοπορίστηκε σε διάφορους τομείς σχεδον με επιτυχία και ερωτεύτηκε παράφορα (χωρίς σχεδόν). Ζει από επιλογή στον κόσμο τον δικό του αλλά δέχεται συχνά επισκέπτες. Που και που γράφει για ότι βρει ενδιαφέρον. Το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο «Ό-Ντέι: Το φετίχ της καρδιάς» κυκλοφόρησε το 2007 από τις εκδόσεις ΟΞΥ. Το δεύτερο κυκλοφορεί στις 17/12/2018