Κοινοποιησεις

Η θεία Ντανιέλα ερωτεύτηκε όπως ερωτεύονται πάντα οι
έξυπνες γυναίκες: σαν ηλίθια.
Τον είχε δει να φτάνει ένα πρωινό, περπατώντας με τους
ώμους στητούς, με ένα γαλήνιο περπάτημα και είχε σκεφτεί:
“Αυτός ο άνθρωπος περνιέται για Θεός”.
Αλλά στο λίγο που τον άκουσε να λέει ιστορίες για
κόσμους άγνωστους και για πάθη παράξενα, ερωτεύτηκε αυτόν
και τα μπράτσα του σαν να μη μιλούσε λατινικά από κοριτσάκι,
να μην ήξερε λογική, να μην είχε εκπλήξει μισή πόλη
αντιγράφοντας τα παιχνίδια του Γκόνγκορα και της Σορ Χουάνα
όπως κάποιος που απαντά σε ένα τραγούδι πάνω στη διασκέδαση.

Ήταν τόσο σοφή που κανένας άντρας δεν ήθελε να μπλεχτεί
μαζί της, όσο κι αν είχε μελιά μάτια κι ένα
αστραφτερό στόμα, όσο και το κορμί της να χάιδευε τη
φαντασία ξυπνώντας την όρεξη να το κοιτάξεις γυμνό, όσο κι
αν ήταν όμορφη όσο η παρθένος του Ροζάριο.
Προκαλούσε πόνο να την αγαπάς γιατί υπήρχε κάτι στην εξυπνάδα
της που υπαινισσόταν μια περιφρόνηση για το αντίθετο φύλο και τις συγχύσεις του.
Αλλά εκείνος ο άντρας που δεν ήξερε τίποτα για εκείνη
και τα βιβλία της, την πλησίασε όπως τον οποιονδήποτε.
Οπότε η θεία Ντανιέλα τον προίκισε με μια εξυπνάδα εκτυφλωτική,
μια αρετή αγγέλου κι ένα ταλέντο καλλιτέχνη.
Κοίταξε το κεφάλι του με τόσους τρόπους, που σε δώδεκα
μέρες πίστεψε ότι γνώρισε εκατό άντρες.
Τον θέλησε πεπεισμένη ότι ο Θεός μπορεί να περπατά ανάμεσα
στους ζωντανούς, παραδομένη ως τα νύχια στους πόθους
και τα ευφυολογήματα ενός τύπου που ποτέ δεν ήρθε για
να μείνει και ποτέ δεν κατάλαβε ούτε ένα από όλα
τα ποιήματα που η Ντανιέλα θέλησε να του διαβάσει για
να εξηγήσει την αγάπη της.
Μια μέρα, έτσι όπως είχε έρθει, έφυγε, πριν αποχαιρετήσει κανέναν.
Και δεν υπήρχε τότε στη στρογγυλή λογική της θείας Ντανιέλα
ούτε μια υπόνοια ικανή για να την κάνει να καταλάβει
τι είχε συμβεί.
Υπνωτισμένη από έναν πόνο δίχως όνομα ούτε προορισμό έγινε η
πιο χαζή από τις χαζές.
Το να τον χάσει υπήρξε μια τιμωρία μακρά όπως η
αϋπνία, ένα γήρας αιώνων, η κόλαση.
Για λίγες μέρες φωτός, για μια ένδειξη, για τα μάτια
από σίδερο και ικεσία που της δάνεισε μια νύχτα..

.
(Από τη συλλογή διηγημάτων:  Γυναίκα με μεγάλα μάτια |
Άνχελες Μαστρέττα | Εκδόσεις ΩΚΕΑΝΙΔΑ)