Κοινοποιησεις

Μια μέρα προτού φύγω από το σπίτι, είπα στους γονείς μου ότι τους μοιάζω, αλλά εκείνοι το αρνήθηκαν. Είμαι σαν εσάς, τους λέω, εκτός βέβαια αν μου κρύβετε κάτι που πρέπει, επιτέλους να μάθω.
Δεν σου κρύβουμε τίποτα, μου λένε, αλλά δεν είσαι σαν εμάς.
Είμαι αυτό που δεν έχετε γνωρίσει στον εαυτό σας, τους λέω, αυτό που δεν έχετε αναγνωρίσει στον εαυτό σας.
Είμαι το κατάλοιπο σας, το πάρεργο σας, το παραπροϊόν σας. Είμαι αυτό που δεν έχετε αποδεχτεί μέσα σας. Είμαι εσείς συν εγώ συν αυτό που απορρίψατε.
Αρκετά πήρα ζώντας τόσα χρόνια με τους γονείς μου. Πολύ φοβάμαι, πως έβαλα και στην μπάντα.
Πολύ φοβάμαι για πάντα.

(Εκδ. Γαβριηλίδης)