Κοινοποιησεις
Αν πρέπει να μιλήσουμε για φλόγες
έλα να σου συστήσω το πρώτο
του Αυγούστου λιόγερμα.
Μα, πώς το λένε, όλο ξεχνάω.
Ο Αύγουστος θα έπρεπε να ‘χει για όνομα
ένα μαύρο περίγραμμα καμπυλών
μία διάθλαση του ήλιου
ένα παιδί της μέσα μας φλόγας
ένα παιδί του απανθρακωμένου έρωτα
μία ήττα του κορμιού
πάνω σε άλλο σώμα.
Θα έπρεπε να ‘χει για όνομα
μία μοιρολατρία της στιγμής
ένα ηδονοβλεπτικό στιγμιότυπο.
Θα έπρεπε να ακούει στον ήχο
της μεγάλης πνοής των δασών.
Όχι της στερνής των καμμένων.
Τι να σου πω για το όνομα
ετούτου του Αυγούστου;
Πες τον πληγή. Πάει με κάθε Αύγουστο.
.
(Φωτογραφία: Μάριος Λώλος) Marios Lolos
Προηγούμενο άρθροΛίλλυ Ιουνίου | Άτιτλο
Επόμενο άρθροΣοφία Σταθάκη | Αυλάκι
Ο Μιχάλης Κατράκης γεννήθηκε το 1980. Σε ηλικία έξι (6) ετών εντυπωσίασε γονείς και δασκάλους αναδομώντας πλήρως την νεοελληνική ορθογραφία και δημιουργώντας πληθώρα νέων λέξεων από ήδη υπάρχουσες όπως η λέξη «σπήτι» και το ρήμα «πέζο» . Η διεθνής λογοτεχνική κοινότητα τον χαρακτήρισε ως τον «μεγαλύτερο εν ζωή λογοπλάστη» Δεν αρκέστηκε όμως σ’ αυτό. Σε ηλικία 8 ετών κατάφερε να συντάξει έκθεση με θέμα «πως πέρασα το καλοκαίρι» και να περιγράψει σαράντα πέντε (45) μέρες παραθερισμού σε εννιά (9) μόνο σειρές, εκ των οποίων η τελευταία ήταν η εξής: «Τρίτη ήταν που το θάψαμε». Το κείμενο έδωσε νέα ώθηση στο ρεύμα του αφαιρετικού υπερρεαλισμού και συνεχιζει να εμπνέει ακόμα και σήμερα χιλιάδες συγγραφείς παγκοσμίως. Παρά τη φήμη του, μεγάλωσε σχεδόν νορμάλ, πέρασε από τα σύνορα της νεότητας σχεδόν ολοκληρωτικά, βιοπορίστηκε σε διάφορους τομείς σχεδον με επιτυχία και ερωτεύτηκε παράφορα (χωρίς σχεδόν). Ζει από επιλογή στον κόσμο τον δικό του αλλά δέχεται συχνά επισκέπτες. Που και που γράφει για ότι βρει ενδιαφέρον. Το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο «Ό-Ντέι: Το φετίχ της καρδιάς» κυκλοφόρησε το 2007 από τις εκδόσεις ΟΞΥ. Το δεύτερο κυκλοφορεί στις 17/12/2018