Κοινοποιησεις
Αν ήμουνα περήφανος, όπως παλιά,
θα σ’ άφηνα για πάντα·
όλ’ αυτά που δεν μπορώ καθόλου ν’ αποχωριστώ,
όλ’ αυτά που δεν αξίζουνε ν’ ασχοληθώ μαζί τους, –
Αν χώριζα στα δύο το βασίλειό μου.
Θα ’λεγα:
– Εσύ παίρνεις μαζί σου
εκατό υποσχέσεις, εκατό γιορτές, εκατό
λέξεις. Αυτά μπορείς να πάρεις.
Εγώ κρατώ την παγωμένη αυγή,
εκατό αργοπορημένα τραμ κι εκατό
βρόχινες σταλαγματιές πάνω στις ράγες,
εκατό στενά, εκατό δρόμους κι εκατό
βρόχινες σταλαγματιές,
που τρέχαν στο κατόπι μου.