Κοινοποιησεις



Κάτω από τη φόρα ενδιαφερόμενων ατόμων οι πολιτικές
επιτροπές ανοίγουν την αναμενόμενη περίοδο των προεκλογικών καυγάδων.
Ως συνήθως, θα προσβάλλουν ο ένας τον άλλον,
θα συκοφαντούν ο ένας τον άλλον, θα πολεμούν μεταξύ τους.
Χτυπήματα θα ανταλλάσσονται προς όφελος τρίτων κλεφτών,
πάντοτε έτοιμοι να επωφεληθούν από την ηλιθιότητα του πλήθους.

Γιατί να συμμετάσχετε σε αυτό;

Ζείτε με τα παιδιά σας σε ανθυγιεινά καταλύματα.
Τρώτε — όταν μπορείτε — φαγητό νοθευμένο από την απληστία των λαθρεμπόρων. Εκτεθειμένοι στη φθορά του αλκοολισμού και της φυματίωσης,
εξουθενώνεστε από το πρωί ως το βράδυ σε μια δουλειά
που είναι πάντοτε ανόητη και άχρηστη και που δεν κερδίζετε
καν απ’ αυτήν.
Την επόμενη μέρα ξεκινάτε πάλι από την αρχή,
και έτσι πάει ώσπου να πεθάνετε.

Τίθεται λοιπόν ζήτημα αλλαγής όλων αυτών;

Πρόκειται να σας δώσουν τα μέσα για να συνειδητοποιήσετε μια
ανθηρή ύπαρξη, σε εσάς και τους συντρόφους σας;
Σκοπεύετε να είστε σε θέση να έρχεστε και να φεύγετε,
να τρώνε, να πίνετε, να αναπνέετε χωρίς περιορισμούς,
να ερωτεύεστε με χαρά, να ξεκουράζεστε,
να απολαμβάνετε τις επιστημονικές ανακαλύψεις και την εφαρμογή τους,
να μειώνετε τις προσπάθειές σας, να αυξάνετε την ευημερία σας.
Πρόκειται επιτέλους να ζήσετε χωρίς αηδία ή έγνοια
της μεγάλης ζωής, της έντονης ζωής;

Όχι, λένε οι πολιτικοί που προτείνονται για υποψήφιοι.
Αυτό είναι μόνο ένα μακρινό ιδανικό… Πρέπει να είστε υπομονετικοί…
Είστε πολλοί, αλλά θα έπρεπε επίσης να συνειδητοποιήσετε τη δύναμή σας
έτσι ώστε να το εγκαταλείψετε στα χέρια των ‘σωτήρων’ σας
μία φορά κάθε τέσσερα χρόνια.

Αλλά τι θα κάνουν αυτοί με τη σειρά τους;
Νόμους!
Τι είναι ο νόμος;
Η καταπίεση του μεγαλύτερου αριθμού από μια κλίκα
που ισχυρίζεται ότι αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία.

Σε κάθε περίπτωση, η πλάνη που διακηρύχθηκε από την πλειοψηφία
δεν γίνεται αλήθεια, και μόνο ο ασυλλόγιστος υποκλίνεται
ενώπιον του νόμιμου ψέματος.
Η αλήθεια δεν μπορεί να καθοριστεί με ψηφοφορία.
Αυτός που ψηφίζει δέχεται να ηττηθεί.

Επομένως γιατί τότε υπάρχουν οι νόμοι; Επειδή υπάρχει ιδιοκτησία.

 Έτσι είναι από την προκατάληψη της ιδιοκτησίας που όλη η μιζέρια μας,
όλοι οι πόνοι μας ρέουν.
Έτσι εκείνοι που υποφέρουν από αυτό έχουν συμφέρον να καταστρέψουν
την ιδιοκτησία, και έτσι το νόμο.
Το μόνο λογικό μέσο καταστολής των νόμων είναι το να μην τους φτιάχνουν.

Ποιος φτιάχνει τους νόμους; Οι κοινοβουλευτικοί αριβίστες.

Από μια πιο προσεκτική ματιά, δεν είναι κατά συνέπεια μια
χούφτα κυβερνώντων που μας συντρίβει, αλλά η απερισκεψία,
η ηλιθιότητα του κοπαδιού των εν λόγω προβάτων του Πανούργου
που αποτελούν τα εκλογικά γελάδια.

Θα αγωνιστούμε αδιάκοπα για την κατάκτηση της “άμεσης ευτυχίας”
παραμένοντας θιασώτες της μόνης επιστημονικής μεθόδου
και διακηρύσσοντας από κοινού με τους συντρόφους μας που απέχουν.
Ο ψηφοφόρος — αυτός είναι ο εχθρός!

Και τώρα, άιντε στις κάλπες, βόδια.

Αλμπέρτ Λιμπερτάντ 

(Μετάφραση:aixmi)