Κοινοποιησεις

Φωτογραφίες – κείμενο: του Χρήστου Διαμάντη

Όταν πρωτάκουσα το ρυθμικό ράπισμα του Αλέξη Αρχοντή ζωντανά’ μου έγινε δεκτό, σαν μια μοναδική συνεισφορά στην βάση της μπάντας που ροκάρει μελοποιώντας ποίηση.
Ρυθμός.
‘Ίσως επηρεάζει πιότερο κυρίως τον μουσικό έργο του Γιάννη Αγγελάκα.
Ο Αλέξης Αρχοντής ανήκει στην ανήσυχη μεριά της γενιάς του που πίστεψε στη φιλία στον έρωτα, στην ανεξάρτητη γνώμη και στο ροκ εν ρολ.
Σε μια εποχή έντονης αμφισβήτησης και μετανάστευσης παγκοσμίως αγαπά τα απογεύματα του να τα δειλιά-Ζει στην Θεσσαλονίκη και να συν-ταξιδεύει για τη μουσική.
Είναι ο ντράμερ της μπάντας 100 βαθμοί κελσίου που πλαισιώνει τον Γιάννη Αγγελάκα.
Μια μπάντα που αγκαλιάστηκε πολύ από όλους και από πολλοί και πολύ νέο κόσμο,
φαίνεται ότι κάποια ζητήματα παραμένουν από γενιά σε γενιά και ξανατίθενται πάλι και ζητάνε πάλι τη λύση τους.
Ωστόσο ο ψυχωμένος ερμηνευτής μελοποιημένων ποιημάτων Γ.Αγγελάκας αρκεί’ (αφού ουδέποτε έφτιαξε τραγούδια «ήσυχα») για να εμπνέυσει τους νέους μουσικούς του σε καινούριους ήχους με στοιχεία punk ,dark cabaret και με αποχρώσεις που έχουν τη λογική του Tom Waits κι ακόμα και σήμερα να επιμένει στο Τώρα με τους 100 βαθμούς κελσίου για να βάζουν φωτιά σ’ ότι σ΄ όλους μας τρώει την ψυχή.
Μια μπάντα που στο σύνολο της δεν δείχνει να κάνει την παραμικρή έκπτωση, πρωτίστως απέναντι στον εαυτό της και έπειτα απέναντι στο ανήσυχο κοινό.
Γι’ αυτά κι όσα άλλα έφερε η στιγμή μιλήσαμε με τον Αλέξη Αρχοντή βολτάροντας και κάνοντας οφθαλμόλουτρο στα ωραία της Θεσσαλονίκης..

0SAR3353.jpg

– Γιατί ντράμερ; 

Ξεκίνησα παίζοντας κιθάρα γιατί ήταν το πρώτο μουσικό όργανο που βρήκα μπροστά μου.
Στην συνέχεια με κέρδισε το πρωτόγονο συναίσθημα και η δύναμη που έβγαζαν τα τύμπανα όταν τα πρωτοάκουσα από κοντά σε μια πρόβα φίλων.

– Σε ποιά ηλικία προέκυψε η επιθυμία να ασχοληθείς με την ντραμς;

Στα 14.

-Αγαπημένες μπάντες είχες – έχεις; Αγαπημένος ντράμερ ήταν – είναι;

Πολλές και πολλούς. Συνοπτικά, RageAgainstTheMachine, Nirvana, Queen, Beatles, Zeppelin, Metallica, Muse , APerfectCircle, Tool.
Αντίστοιχα όλοι οι drummers που παίζουν σε αυτές τις μπάντες., , Wilk , Grohl , Ringo, Bonzo, JoshFreese, Carey κτλπ.

-Ποιά ήταν η πρώτη μπάντα που πλαισίωσες ως ντράμερ;
Και πότε πρωτόπαιξες στη σκηνή; Πότε και που έγινε αυτό;

Η πρώτη μπάντα που κάναμε κάτι πιο σοβαρό λεγόταν “APositive” και παίξαμε το πρώτο μας live όταν ήμουν 18 χρονών.
Η σκηνές που παίζαμε κάθε τετάρτη και μετά κάθε σάββατο για 2 χρόνια ηταν τα ροκόμπαρα
στην ναυαρίνου ( Ιnside, Funkey, Παπαγαλος).
Εμείς ήμασταν resident μπάντα στο Funkey.

-Μετά από αυτή την εμπειρία ποιά ήταν η συνέχεια;

Στην συνέχεια άρχισα να ψάχνομαι παραπάνω με την μουσική, κάνοντας ηχοληψία και παραγωγή στις ηχογραφήσεις για τον δίσκο της μπάντας μου, αλλά και παίζοντας και
με άλλους καλλιτέχνες σε διαφορετικά είδη μουσικής πέρα από rock.
Έπαιξα και πήγα σε τούρ σε διάφορα μέρη στην Ελλάδα και αργότερα και στο εξωτερικό.

Κάποιοι από αυτούς είναι o Cayetano, οι Emigre, KozaMostra, MyExcuse (με τους οποίους παίζω ακόμη και με τους οποίους είχαμε κάνει μια 3μηνη περιοδεία στην Αμερική το 2015).
Τα τελευταία 2 χρόνια είχα την τύχη να βρεθώ στην μπάντα του Γιάννη Αγγελάκα ,τους 100 βαθμούς.

– Προτάσεις, οντισιόν, επιλογές. Ο επαγγελματίας μουσικός ζει ωραία πράγματα αλλά εν κατακλείδι ζει με την τύχη του;

Η μουσική είναι από τα ωραιότερα πράγματα, αρκεί να το κάνεις με την καρδιά σου πρώτα απ’ όλα.
Τουλάχιστον εγώ μόνο έτσι ξέρω και θέλω να το κάνω.
Και προσπαθώ να μαθαίνω και να εξελίσσομαι.
Η τύχη φυσικά παίζει τεράστιο ρόλο σε όλο αυτό, αλλά εξίσου σημαντικό είναι να δείχνεις αφοσίωση και να είσαι καλά προετοιμασμένος για τις ευκαιρίες που θα παρουσιαστούν
κατά καιρούς και θα πρέπει να είσαι έτοιμος να τις ακολουθήσεις εκεί που έχουν να σε πάνε.

– Υπάρχει η πιθανότητα μέσα από το τυχαίο να πετύχεις κάτι πολύ βαθύτερο απ’ αυτό που πραγματικά ήθελες;

Πολλές φορές από το τυχαίο έχω ξεκινήσει μουσικά ταξίδια η φιλίες που κράτησαν πολλά χρόνια.

αγγελακας.jpg
– Σήμερα συμπληρώνεις τον Γιάννη Αγγελάκας με τους 100 βαθμούς κελσίου, πως προέκυψε αυτή η συνεργασία;

Μια μέρα χτύπησε το τηλέφωνο μου για να πάω σε οντισιόν γιατί έψαχναν drummer.
Με ρώτησαν αν ενδιαφέρομαι και απάντησα αντανακλαστικά ναι.
Άκουγα Τρύπες και Αγγελάκα από τότε που με θυμάμαι.
Πήγα σε φάση όπως πάντα χωρίς καμία προσδοκία ότι θα με πάρουν άλλα έχοντας ακούσει και μελετήσει τα κομμάτια που μου δόθηκαν για την οντισιόν ΠΟΛΛΕΣ φορές.

– Ο Γιάννης Αγγελάκας είναι ένας ποιητής που μελοποιεί την ποίηση του.

Είναι σίγουρο ότι σ’ αρέσει να επιλέγεις θέματα με έντονη δραματική φόρτιση, αφού διαλέγεις ένα playlist μελοποιημένης ποίησης.  Μπορείς να πεις ότι σε παρακίνησαν τα ποιήματα του, ποια ήταν η σχέση σου μ’ αυτά;

Έχω το background και το άκουσμα της μουσικής και των στίχων του Γιάννη στην ουσία περασμένο στο dna μου.
Οι στίχοι του πάντα καταφέρνουν να έχουν μια αμεσότητα και ευθύτητα με τρόπο ιδιαίτερα εφευρετικό και αντισυμβατικό.
Το ίδιο πράγμα προσπαθώ και εγώ να κάνω στο παίξιμο μου.
Ο Γιάννης έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης και στο ρυθμικό κομμάτι.
Θέλει να σπάμε τα καλούπια που έχουμε σαν έμπειροι μουσικοί και να προσπαθούμε να επανεφεύρουμε τον εαυτό μας, δημιουργόντας κάτι καινούργιο.
Είναι σαν να ξαναμαθαίνουμε να παίζουμε απο την αρχή.
Αυτή η αποδόμηση έχει μεγάλο ενδιαφέρον για εμένα.

IMG_0589.jpg

– Ο Γιάννης Αγγελάκας  με τους 100 βαθμούς κελσίου μας αποδεικνύει  ότι η μουσική φαντασία του δεν έχει ταβάνι κι ότι οι μουσικοί που τον συνοδεύουν δουλεύουν σκληρά γι αυτό το αποτέλεσμα. Συχνά τον βλέπουμε πάνω στη σκηνή να πιέζει τους μουσικούς του και να  απευθύνεται κυρίως στον ντράμερ παροτρύνοντας  τον: “πάνε, ναιι” .

Πόσο απαιτητικό είναι να είσαι ο ντράμερ αυτής της μπάντας  όπου επιβάλλεται να παίζει  σε σημείο βρασμού, τεχνικά αλλά δυνατά;

Τα live με τον Γιάννη είναι σίγουρα πολύ απαιτητικά σε σωματικό level ,αλλα και στην εναλλαγή πολύ δυνατών σημείων ,με αλλα σημεία που χρειάζονται τεχνικό έλεγχο, χαμηλές δυναμικές και συναίσθηση του time-feel και groove.

Xρειάζεται να κρατιέμαι σε καλή φυσική κατάσταση για να μπορώ να στηρίξω το performance.

Υπάρχει διαρκής επικοινωνία και αλληλεπίδραση όταν παίζουμε.
Ο Γιάννης μας “τσιγκλάει” πάντα για να πάμε παραπάνω.

DSC_0978.jpg

– Αυτή η μπάντα αντέχει να γράφει μίλια κι απανωτά soldout, όμως δυσκολίες θα υπάρχουν – πίσω απ’ όλα τα προφανή, Που οφείλεται το μυστικό ηρεμίας αυτής της μπάντας ώστε να μεταμορφώνεται πάνω στη σκηνή;  

Δεν υπάρχει κάποιο μυστικό. Υπάρχουν πολλοί χαρακτήρες με τα δικά τους θετικά και αρνητικά οι οποίοι έχουν ζυμωθεί έδω και κάποια χρόνια, σεβόμενοι πάντα ο ένας την διαφορετικότητα του άλλο. Αυτή είναι η ομορφιά στην μουσική.
Και κάπως έτσι χτίζεται αυτό το δέσιμο που βλέπεις και ακούς.

Η ηρεμία οφείλεται στο καλό κλίμα το οποίο είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει και να διατηρείται κατά την διάρκεια του τούρ.
Σε αυτό συμβάλουν σε ένα μεγάλο βαθμό και οι άνθρωποι που έχουμε μαζί μας στον δρόμο που διασφαλίζουν να κυλάνε όλα ομαλά.
Οι ηχολήπτες μας και ο τούρμανατζέρ μας είναι “φύλακες άγγελοι”. Χωρίς αυτούς τα πράγματα είναι δύσκολα.

DSC_1083.jpg

– Ποιά ήταν τα lives που ένιωσες πιότερο την αλληλεπίδραση μπάντας και κοινού συνολικά να κορυφώνεται εφέτος;

Σίγουρα πάρα πολύ δυνατή συναυλία ήταν αυτή στην πλατεία νερού που κάναμε μαζί με τον Παύλο και τους B-movies, με πολύ κόσμο και επιβλητική ανταπόκριση και συμμετοχή.
Απροσδόκητα όμως δύο από τις πιο όμορφες συναυλίες ήταν σε δύο ορεινά χωριά. Στο χωριό Μυρσίνη στο Λασίθι της Κρήτης και στην νεροτριβιά στην Έυβοια. Πολύ ωραία ενέργεια από τον κόσμο που βρέθηκε εκεί και πολύ ωραίες συναυλίες.

– Ποιό είναι ενα κομμάτι που μπόρεσες ποτέ να παίξεις που μετά από πολυ δουλειά να έχει πάνω του τη σφραγίδα σου και να σε ικανοποιεί;

Όλα τα τραγούδια έχουν σε μικρότερο η μεγαλύτερο βαθμό την σφραγίδα μου όσον αφορά τα drums. Γενικότερα στην μουσική όμως πιο αντιπροσωπευτικά από εμένα είναι τα τραγούδια που γράφω εγώ σαν ολοκληρωμένη μουσική άποψη. Έχω ένα δικό μου μουσικό project
στο οποίο γράφω, παίζω και τραγουδάω την μουσική μου.
Λέγεται “DiveInDenial”.

– Αφήνεις ποτέ ένα κομμάτι στην άκρη για να επανέλθεις μετά από μέρες ή εβδομάδες να το δουλέψεις ή το κομμάτι ασκεί μια επίδραση πάνω σου και δεν μπορείς να το αφήσεις;

Συμβαίνουν και τα δύο .Είναι ανάλογα το κομμάτι.

DSC_0940.JPG
– Ποιός είναι ο Γιάννης Αγγελάκας;

Ο κόσμος ξέρει ποιός είναι. Εγώ θα προσθέσω την δική μου εμπειρία.

Πριν τον γνωρίσω από κοντά, φοβόμουν μήπως η εικόνα που είχα χτίσει στο μυαλό μου για αυτόν με τα χρόνια γκρεμιστεί.

Συνέβη το αντίθετο, δηλαδή ότι τον εκτίμησα και τον σεβάστηκα ακόμη παραπάνω αφότου γνωριστήκαμε.
Επίσης ετοιμάζουμε νέα πράγματα δισκογραφικά και είμαι πολύ χαρούμενος γι’ αυτό.

– Θα μπορούσες – τολμούσες ένα χαρακτηρισμό για κάθε συμπαίκτη σου σ΄αυτή την μπάντα;

Γιάννης Αγγελάκας – Ήρεμη δύναμη

Γιώργος Αβραμίδης – Μάλιστα

James – Genius

Γιάννης Σαββίδης – Συναρχηγός

Λάμπρινή – GrooveSister

Ηλιας – Ακαδημαικός

0SAR3009.jpg

– Ταξιδεύεις συνέχεια όμως επιλέγεις συνειδητά να ζεις στη Θεσσαλονίκη, γιατί;

Είμαι παιδί αυτής της πόλης και την αγαπώ με τα καλά και τα κακά της.

Θεωρώ ότι είναι πολύ όμορφη στο σύνολο της, έχει έναν ιδιαίτερο και ενδιαφέρον πολυπλυθυσμιακό χαρακτήρα, μου αρέσει η κουλτούρα της και σίγουρα το
πιο χαλαρό lifestyle.

Επίσης έχει το ιδανικό μέγεθος για μια μεγάλη πόλη, ενώ το καλλιτεχνικό και ιστορικό της κομμάτι είναι πολύ ενδιαφέρον.

– Ποιά είναι η γειτονιά σου και ποιο είναι αυτό το σημείο της που προτιμάς να επισκέπτεσαι πιότερο και γιατί;

Είμαι παιδί της άνω πόλης και λατρεύω αυτή την περιοχή.
Έχει από τις καλύτερες θέες της πόλης και μοιάζει ακόμη και σήμερα σαν χωριό.

Το σημείο που πηγαίνω πολύ συχνά και ρεμβάζω κοιτώντας την πόλη είναι σε κάτι πεζουλάκια κάτω από το πυροβολείο στα κάστρα.

– Ποιό είναι το στέκι σου;

Το Rover bar είναι ένα μαγαζί που νιώθω σαν δεύτερο σπίτι μου, κυρίως τον χειμώνα.

0SAR3390.JPG
– Που θα πήγαινες την Πάτι Σμίθ για ποτό;

Σουρεάλ ερώτηση. Νομίζω κάτι μεταξύ residents ,rover και berlin.
Η και στα τρία.

– Που σύμφωνα με σένα στην πόλη σου έχει το καλύτερο φαγητό;

Σε αυτό αρμόδιος για να απαντήσει είναι ο Γιώργος Αβραμίδης.
Ζωντανός χάρτης γαστρονομίας της πόλης.

Εγώ απλά θα πω στο «Λαικόν» στα λαδάδικα. Ρισπέκτ.

– Που θα βρει κανείς τον καλύτερο γύρο στη Θεσσαλονίκη;

Ο καλύτερος “βρώμικος” γύρος στην πόλη είναι ο Γιώτης στην τούμπα.

– Πέρα από τη μουσική ποια είναι τα πράγματα που σε ευχαριστούν να κάνεις;

Ταξίδια, ποδήλατο, βόλτες με φίλους και οικογένεια, καλό φαγητό, σειρές και ταινίες.

– Είσαι επαγγελματίας μουσικός, επιθυμείς να κάνεις στο μέλλον συγκεκριμένα πράγματα ή είσαι ανοιχτός και σε νέα;

Θέλω συνεχώς να εξελίσσομαι. Όταν μένεις στάσιμος σταματάει η εξέλιξη, επομένως όπως έλεγε ο παππούς μου, “ όταν βολεύεσαι σε μία κατάσταση και νιώθεις ότι βαλτώνεις,
πρέπει να δίνεις μια κλωτσιά στον κώλο σου και να πηγαίνεις παρακάτω”. Πάντα είμαι ανοιχτός και αναζητώ νέα πράγματα.

– Ποιό είναι το σημαντικότερο πράγμα που σου προσφέρει η μουσική;

Στις συναυλίες η αίσθηση της ελευθερίας όταν παίζεις χωρίς να σκέφτεσαι τίποτα και είσαι απόλυτα παρών σε αυτό που εξελίσεται εκείνη την στιγμη.

Στο στούντιο είναι η χαρά και ικανοποίηση που παίρνεις όταν δημιουργείς κάτι καινούργιο. Μία ιδέα η ένα τραγούδι.

– Μια ευχή

Εύχομαι να αφυπνιστούμε και να βρούμε τον ανώτερο
μας εαυτό. Υπάρχει κάπου στο βάθος, μέσα σε όλους μας.

(Από parallaxi – October 24, 2018 )

Προηγούμενο άρθροΠορεία  27/10 ενάντια στην εργοδοτική βία | (Με αφορμή τον ξυλοδαρμό εργαζομένου)
Επόμενο άρθροΑπομεσήμερο
ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μένει στα Εξάρχεια. Ζει στον πλανήτη του. Βλέπει φωτογραφικά (κυρίως ασπρόμαυρα) Γνωρίστηκε με τη φωτογραφία τον προηγούμενο αιώνα. Αγαπά τον Φρίντριχ Νίτσε για το "Η αισθητική είναι ανώτερη της ηθικής". Αγαπά τη λέξη ελευθερία και το ασπρόμαυρο πορτραίτο. Τα καρέ του Ντίνου Διαμαντόπουλου και τον Helmut Newton, εμμονικά. Συμφωνεί πώς ο χρόνος καταστρέφει τα πάντα, εκτός από το ουίσκι. Κι ότι κανείς δεν μπορεί να ξεγελάσει το θάνατο, παρά μόνο η ζωή. Είναι πεπεισμένος πώς η ζωή του είναι βασισμένη σε πραγματική ιστορία και πώς ο γιαλός είναι στραβός.