Κοινοποιησεις

Αγαπημένε μου,
ας δούμε τη Βενετία,
πριν βυθιστεί 

Ύστερα ανεβήκαμε
στην ευρύχωρη σοφίτα της νύχτας,
κάναμε έρωτα ανάμεσα στα παλιά έπιπλα,
σκεπασμένα με τη γύρη περσινών άστρων,
και δεν καταλάβαμε τα χιλιάδες ράμφη της βροχής,
τα οποία για ώρα  ράμφιζαν κόκκους σταριού
πάνω στη στέγη.

Το πρωί
οι δύο πλεκτές καρέκλες, ξεχασμένες,
πάνω στη βεράντα του ξενοδοχείου,
στριφογύριζαν στο νερό
σαν δύο βάρκες,
που έσμιξαν για μια στιγμή τα πανιά τους
και μετά χωρίς πυξίδα, έχασαν το δρόμο τους.

Αυτή είναι η Βενετία μας, λέω,
έλα,
πριν ακόμη βυθιστεί.