Κοινοποιησεις
 
Τέτοιος είσαι, ρε αλήτη
το νύχι σου λαμποκοπά
το μούτρο σου γυαλίζει
από το μαλλί σου δεν ξεφεύγει
ούτε μια γαμημένη τρίχα
τέτοιος είσαι.
Έχεις τέλειο χαμόγελο,
αλήθεια,
αρκεί κάποιος να σε κοιτά
στο στόμα
πιο πάνω τίποτα
ούτε σύσπαση στις κόρες
γύρω το δέρμα ασάλευτο
από εφήμερη χημεία
και κάτι ίνες που συγκρατούν
τα βρώμικα σαγόνια σου.
Τέτοιος είσαι,
κατά τόπους ομορφιά
μέσα σ’ ένα βουνό σκουπίδια
που δεν θα νοιάζουν σύντομα κανέναν.
Τέτοιος είσαι, ρε αλήτη,
στην τσέπη σου δε χωράει
ούτε χαρτάκι από ζαχαρωτό
παραφούσκωσε η τσέπη σου από
λεφτά
που δούλεψες σκληρά
πάνω στα σώματα άλλων για να τα αποκτήσεις
κι όλο πουλάς
ωραία ιδεολογία.
Τέτοιος είσαι,
εκείνο που μπορείς να χουφτώσεις έχει
πραγματική αξία
τα υπόλοιπα μπορούν
να παραμείνουν αναπόδεικτα,
Τέτοιος είσαι.
Κάποια στιγμή θα λιώσεις,
ρε αλήτη,
κι εσύ όπως κι εγώ,
με τον ίδιο τρόπο που έλιωσε
το πρεζόνι που έφαγαν εχθές
στον Δημοτικό Κήπο
του μικροαστικού μπουρδέλου μας
με τον ίδιο τρόπο που λιώνει τώρα
-τώρα ρε αλήτη!-
στον πράσινο διάδρομο
πάνω στο ράντζο
με τον σουμιέ χωμένο στα πλευρά της
η γιαγιά μας.
Πίσω τους άφησαν ένα
νοσηρό χνάρι ανθρωπιάς
που όσο το κοιτάς τόσο σε πονάει.
Τώρα γελάς
κοιτάς με αποστροφή
και υπεροψία
δεν σε νοιάζει, γιατί άλλωστε;
Αλλά κάποια μέρα,
θα σαπίσεις και εσύ
ρε αλήτη,
ακριβώς όπως και εγώ
ακριβώς όπως και εκείνοι.
Πίσω σου θα αφήσεις ένα
ιλαρό ίχνος
από ίνες και υγρό για μπότοξ.
Και όσο το κοιτάμε
ρε αλήτη,
τόσο θα γελάμε.
Τόσο θα γελάμε!
Προηγούμενο άρθροTo χάος γύρισε σπίτι
Επόμενο άρθροΡαμμένη
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ
Ο Μιχάλης Κατράκης γεννήθηκε το 1980. Σε ηλικία έξι (6) ετών εντυπωσίασε γονείς και δασκάλους αναδομώντας πλήρως την νεοελληνική ορθογραφία και δημιουργώντας πληθώρα νέων λέξεων από ήδη υπάρχουσες όπως η λέξη «σπήτι» και το ρήμα «πέζο» . Η διεθνής λογοτεχνική κοινότητα τον χαρακτήρισε ως τον «μεγαλύτερο εν ζωή λογοπλάστη» Δεν αρκέστηκε όμως σ’ αυτό. Σε ηλικία 8 ετών κατάφερε να συντάξει έκθεση με θέμα «πως πέρασα το καλοκαίρι» και να περιγράψει σαράντα πέντε (45) μέρες παραθερισμού σε εννιά (9) μόνο σειρές, εκ των οποίων η τελευταία ήταν η εξής: «Τρίτη ήταν που το θάψαμε». Το κείμενο έδωσε νέα ώθηση στο ρεύμα του αφαιρετικού υπερρεαλισμού και συνεχιζει να εμπνέει ακόμα και σήμερα χιλιάδες συγγραφείς παγκοσμίως. Παρά τη φήμη του, μεγάλωσε σχεδόν νορμάλ, πέρασε από τα σύνορα της νεότητας σχεδόν ολοκληρωτικά, βιοπορίστηκε σε διάφορους τομείς σχεδον με επιτυχία και ερωτεύτηκε παράφορα (χωρίς σχεδόν). Ζει από επιλογή στον κόσμο τον δικό του αλλά δέχεται συχνά επισκέπτες. Που και που γράφει για ότι βρει ενδιαφέρον. Το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο «Ό-Ντέι: Το φετίχ της καρδιάς» κυκλοφόρησε το 2007 από τις εκδόσεις ΟΞΥ. Το δεύτερο κυκλοφορεί στις 17/12/2018