Κοινοποιησεις

.
Με γνώρισα ένα δροσερό του Αυγούστου βράδυ.
Μ’ άκουσα στα γέλια της μάνας μου και μ’ είδα ξανά,
-20 χρόνια μετά-
μέσα σ’ ένα της δάκρυ.
Κι όταν έφτασε η στιγμή,
με γνώρισα μέσα από εκείνον τον έρωτα,
λίγο απ’ τον επόμενο,
μα πιο πολύ απ’ αυτόν.
Μ’ άγγιζα παντού και διαρκώς και συνεχόμενα,
σε δωμάτια αδιάφορα,
με τα πόδια ορθάνοιχτα,
προσμένοντας να κλείσει το κενό.
Μ’ είδα σε κρύα χειρουργεία να σέρνομαι και αίθουσες αναμονής.
Εκεί, ν’ αρνιέμαι το θεό.
Την πίστη μου την ίδια.
Ν’ αρπάζω το κεφάλι μου.
Να το κοντράρω στον τοίχο δυνατά.
Να το σφηνώνω σε θηλιές-κομποσκοίνια.
Μ’ είδα σ’ αυτούς που αγωνίζονται να αγωνίζομαι
και να χάνω.
Να χάνω εμένα μέσα σ’ όλους.
Με γνώρισα στις συμβουλές αυτών που μ’ αγαπούν
κι ήταν οι φωνές τους βάλσαμο
σ’ εκείνη τη στιγμή και σ’ όλες.
Μ’ άκουσα με φίλους, γνωστούς και εχθρούς,
αγαπητικούς κι ανήμερα θεριά, της νύχτας τους διαβόλους
να μαλώνω.
Κι ήταν οι κραυγές τους βάσανο,
σ’ εκείνη τη στιγμή και σ’ όλες.
Με σκέφτηκα στους πόνους, στις χαρές,
στα δάκρυα, στα γέλια.
Είδα τι είχαν να μου πουν και τι είχαν να μου δώσουν.
Τα φρόντισα.
Ποτέ μη τα ξεχάσω.
Κι όταν έφτασε η στιγμή,
μ’ άκουσα το χρόνο να φωνάζω και να καταριέμαι.
Μ’ είδα στα μαύρα φορεμένη ή στα κόκκινα.
Να στάζω λίγο-λίγο γνώση.
Να στάζω λίγο-λίγο αισθήσεις.
Και ησύχασα ένα δροσερό του Αυγούστου βράδυ.

22815391_532406470439414_7430212990942875639_n.jpg

 

Προηγούμενο άρθροMusic Highway Festival – Mountain Edition Vol. 2 10 & 11 / 8
Επόμενο άρθροin viaggio
ΓΩΓΩ ΛΙΑΝΟΥ
Η Γωγώ Λιανού γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Στυλίδα του Νομού Φθιώτιδας. Έχει σπουδάσει μουσική τεχνολογία και έχει εκδόσει 3 ποιητικές συλλογές, με πιο πρόσφατη, τη Θλίψη Καιρική.