Κοινοποιησεις

 

 

 

Βάζω το μπολ με τα ωμά λαχανικά πάνω στο τραπέζι.
Ξέρεις είμαι ώριμη τώρα.
Μπορείς να με δαγκώσεις, δε ματώνω,
μόνο βγάλε μου το κιμονό. Φάε κι έπειτα, εμπρός, φεύγα.
Δε θα μου λείψεις, αλλά τούτη την ώρα μονάχα
σήκωσέ με από τα πισινά
και πίεσέ με δυνατά στην κοιλιά σου απάνω.
Γιόμισε το λαγούμι μου με το μουγκρητό
που κρατάς πίσω απ’ το φερμουάρ στο παντελόνι μέσα
κι όταν τελειώσεις μην ανησυχείς, θα σταθώ.
Είμαι μια φοράδα. Κάθε καρφί
στις οπλές μου φοράει το πρόσωπό σου,
αλλά, λύκε, ούτε συ δεν μπορείς να με γονατίσεις.

.
(Σύγχρονοι αμερικάνοι ποιητές | εκδ. Ύψιλον)